વસુધા/શશી ભૂલ્યો - Revision history

Meghdhanu: પ્રૂફ રીડિંગ સંપન્ન

2023-05-24T01:55:34Z

પ્રૂફ રીડિંગ સંપન્ન

← Older revision		Revision as of 01:55, 24 May 2023
Line 16:		Line 16:

	‘આપ ઐશ્વર્યના સ્રષ્ટા.’ ‘તું મારી રિદ્ધિરક્ષિણી.’		‘આપ ઐશ્વર્યના સ્રષ્ટા.’ ‘તું મારી રિદ્ધિરક્ષિણી.’
	‘આપથી પ્રાણની વર્ષા.’ ‘તું પૃથ્વી પ્રાણધારિણી...’ ૧૦		‘આપથી પ્રાણની વર્ષા.’ ‘તું પૃથ્વી પ્રાણધારિણી.’ ૧૦

	:અને એવાએવા કંઈ લવલવાટે ગઈ નિશા		:અને એવાએવા કંઈ લવલવાટે ગઈ નિશા

MeghaBhavsar at 05:30, 12 October 2022

2022-10-12T05:30:15Z

← Older revision		Revision as of 05:30, 12 October 2022
Line 18:		Line 18:
	‘આપથી પ્રાણની વર્ષા.’ ‘તું પૃથ્વી પ્રાણધારિણી...’ ૧૦		‘આપથી પ્રાણની વર્ષા.’ ‘તું પૃથ્વી પ્રાણધારિણી...’ ૧૦

	::અને એવાએવા કંઈ લવલવાટે ગઈ નિશા		:અને એવાએવા કંઈ લવલવાટે ગઈ નિશા
	::સુતેલાં પ્રેમીની, પ્રણયભરતી ત્યાં ઉછળતી,		:સુતેલાં પ્રેમીની, પ્રણયભરતી ત્યાં ઉછળતી,
	::મહા મીઠી મોંઘી જગતસરણી બીજ ગ્રહતી:		:મહા મીઠી મોંઘી જગતસરણી બીજ ગ્રહતી:
	::અદેખો જોતો એ વિધુર શશી ભૂલ્યો પણ દિશા.		:અદેખો જોતો એ વિધુર શશી ભૂલ્યો પણ દિશા.
	</poem>		</poem>

MeghaBhavsar at 05:29, 12 October 2022

2022-10-12T05:29:54Z

← Older revision		Revision as of 05:29, 12 October 2022
Line 18:		Line 18:
	‘આપથી પ્રાણની વર્ષા.’ ‘તું પૃથ્વી પ્રાણધારિણી...’ ૧૦		‘આપથી પ્રાણની વર્ષા.’ ‘તું પૃથ્વી પ્રાણધારિણી...’ ૧૦

	અને એવાએવા કંઈ લવલવાટે ગઈ નિશા		::અને એવાએવા કંઈ લવલવાટે ગઈ નિશા
	સુતેલાં પ્રેમીની, પ્રણયભરતી ત્યાં ઉછળતી,		::સુતેલાં પ્રેમીની, પ્રણયભરતી ત્યાં ઉછળતી,
	મહા મીઠી મોંઘી જગતસરણી બીજ ગ્રહતી:		::મહા મીઠી મોંઘી જગતસરણી બીજ ગ્રહતી:
	અદેખો જોતો એ વિધુર શશી ભૂલ્યો પણ દિશા.		::અદેખો જોતો એ વિધુર શશી ભૂલ્યો પણ દિશા.
	</poem>		</poem>

MeghaBhavsar at 05:02, 8 October 2022

2022-10-08T05:02:59Z

← Older revision		Revision as of 05:02, 8 October 2022
Line 16:		Line 16:

	‘આપ ઐશ્વર્યના સ્રષ્ટા.’ ‘તું મારી રિદ્ધિરક્ષિણી.’		‘આપ ઐશ્વર્યના સ્રષ્ટા.’ ‘તું મારી રિદ્ધિરક્ષિણી.’
	‘આપથી પ્રાણની વર્ષા.’ ‘તું પૃથ્વી પ્રાણધારિણી...’		‘આપથી પ્રાણની વર્ષા.’ ‘તું પૃથ્વી પ્રાણધારિણી...’ ૧૦

	અને એવાએવા કંઈ લવલવાટે ગઈ નિશા		અને એવાએવા કંઈ લવલવાટે ગઈ નિશા
	સુતેલાં પ્રેમીની, પ્રણયભરતી ત્યાં ઉછળતી,		સુતેલાં પ્રેમીની, પ્રણયભરતી ત્યાં ઉછળતી,
	મહા મીઠી મોંઘી જગતસરણી બીજ ગ્રહતી:		મહા મીઠી મોંઘી જગતસરણી બીજ ગ્રહતી:
	અદેખો જોતો એ વિધુર શશી ~~ભૂલ્યા~~ પણ દિશા.		અદેખો જોતો એ વિધુર શશી ભૂલ્યો પણ દિશા.
	</poem>		</poem>

MeghaBhavsar: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|શશી ભૂલ્યો|}} ‘આપના ઉરની હૂંફ.’ ‘મીઠી શીતળતા તવ.’ ‘આપના બાહુના બન્ધ.’ ‘તું માળા ફૂલની ઉરે.' ‘આપનું હાસ્ય બેફાટ.’ ‘તે તારાં નેત્રનાચણાં.’ ‘આપની મેઘ શી કાયા.’ ‘તું વિદ્યુત સ્વ..."

2022-09-14T11:10:39Z

Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|શશી ભૂલ્યો|}} <poem> ‘આપના ઉરની હૂંફ.’ ‘મીઠી શીતળતા તવ.’ ‘આપના બાહુના બન્ધ.’ ‘તું માળા ફૂલની ઉરે.' ‘આપનું હાસ્ય બેફાટ.’ ‘તે તારાં નેત્રનાચણાં.’ ‘આપની મેઘ શી કાયા.’ ‘તું વિદ્યુત સ્વ..."

New page

{{SetTitle}}
{{Heading|શશી ભૂલ્યો|}}

<poem>
‘આપના ઉરની હૂંફ.’ ‘મીઠી શીતળતા તવ.’
‘આપના બાહુના બન્ધ.’ ‘તું માળા ફૂલની ઉરે.'

‘આપનું હાસ્ય બેફાટ.’ ‘તે તારાં નેત્રનાચણાં.’
‘આપની મેઘ શી કાયા.’ ‘તું વિદ્યુત સ્વર્ણરંગિણી’

‘આપની ગિરિ શી ઓથ.’ ‘નદી તું મુજ અંકની.’
‘આપના તેજ-અંબાર.’ ‘તું મારી પુણ્યપદ્મિની.’

‘આપના સ્નેહનો ધોધ.’ ‘તું મારાં ફીણની છટા.’
‘આપ તો માતરિશ્વા શા.’ ‘તું સુગન્ધ ધરાતણી.’

‘આપ ઐશ્વર્યના સ્રષ્ટા.’ ‘તું મારી રિદ્ધિરક્ષિણી.’
‘આપથી પ્રાણની વર્ષા.’ ‘તું પૃથ્વી પ્રાણધારિણી...’

અને એવાએવા કંઈ લવલવાટે ગઈ નિશા
સુતેલાં પ્રેમીની, પ્રણયભરતી ત્યાં ઉછળતી,
મહા મીઠી મોંઘી જગતસરણી બીજ ગ્રહતી:
અદેખો જોતો એ વિધુર શશી ભૂલ્યા પણ દિશા.
</poem>

<br>
{{HeaderNav2
|previous = સ્મિતનો જય
|next = બંધાઈ ગયું
}}