શાંત કોલાહલ/છલનિર્મલ - Revision history

Meghdhanu at 23:52, 15 April 2023

2023-04-15T23:52:29Z

← Older revision		Revision as of 23:52, 15 April 2023
Line 2:		Line 2:

	<center>'''છલનિર્મલ'''</center>		<center>'''છલનિર્મલ'''</center>
	{{block center\|~~<poem>~~		{{block center\|
	'''૧. ઉન્મના'''		'''૧. ઉન્મના'''
			<poem>
	પશ્ચિમ-ક્ષિતિજ-તરુંકુંજને નિલય રવિ લીન.		પશ્ચિમ-ક્ષિતિજ-તરુંકુંજને નિલય રવિ લીન.
	નભને વાદળ હિંગળોક રંગ		નભને વાદળ હિંગળોક રંગ

Meghdhanu: formatting corrected.

2023-04-15T23:51:48Z

formatting corrected.

Show changes

Meghdhanu: પ્રૂફ રીડિંગ સંપન્ન

2023-04-01T09:32:14Z

પ્રૂફ રીડિંગ સંપન્ન

← Older revision		Revision as of 09:32, 1 April 2023
Line 16:		Line 16:
	:::::નિજને એકાન્ત આમ બેઠી છો ઉન્મન?		:::::નિજને એકાન્ત આમ બેઠી છો ઉન્મન?
	:::::::કહીં છો તું? પ્રિય ! કહીં? કહીં?		:::::::કહીં છો તું? પ્રિય ! કહીં? કહીં?
	અહીં સ્વરને હિંડોળે ~~‘થવા~~ મૌનસર મહીં		અહીં સ્વરને હિંડોળે ’થવા મૌનસર મહીં
	::::::ક્રીડંત વાણીનાં ઝીલ્યાં તરલ તુફાન :		::::::ક્રીડંત વાણીનાં ઝીલ્યાં તરલ તુફાન :
	‘ધીર તવ ચરણને કાજ ચિત્ત રહે છે અધીર’		‘ધીર તવ ચરણને કાજ ચિત્ત રહે છે અધીર’
Line 23:		Line 23:
	::::આવી અવધીરણાથી સાવ હું અજાણ.		::::આવી અવધીરણાથી સાવ હું અજાણ.
	પલક વિહીન બેઉ પાંપણની ધારે મૃદુ વહી જાય કંપ		પલક વિહીન બેઉ પાંપણની ધારે મૃદુ વહી જાય કંપ
	::::::~~દ્રષ્ટિમહીં~~ તોય નહીં બિંબ		::::::દૃષ્ટિમહીં તોય નહીં બિંબ
	:::::નહીં રૂપ, નહીં રંગ.		:::::નહીં રૂપ, નહીં રંગ.
	કહીં છો તું? પ્રિય, કહીં?		કહીં છો તું? પ્રિય, કહીં?
Line 29:		Line 29:
	વ્યતીતની સ્મૃતિથી વિષણ્ણ?		વ્યતીતની સ્મૃતિથી વિષણ્ણ?
	આજને આંગણ અતીતનો અહાલેક		આજને આંગણ અતીતનો અહાલેક
	::::::તારી કને ~~માંગી~~ રહે કંઈ ભીખ?		::::::તારી કને માગી રહે કંઈ ભીખ?
	::::::જાણે ઓછું કાંઈ નહીં		::::::જાણે ઓછું કાંઈ નહીં
	:::::તારી સર્વ રિદ્ધિ માગે હૃદય ને મન !		:::::તારી સર્વ રિદ્ધિ માગે હૃદય ને મન !
Line 35:		Line 35:
	:::::::અનાગતને ઓછાયે લહી રહી ભય?		:::::::અનાગતને ઓછાયે લહી રહી ભય?
	::::અતીવ દૂરનું લગોલગ શું નિકટ		::::અતીવ દૂરનું લગોલગ શું નિકટ
	::::અણુ જેવડું તે ~~ચંડ–મહાકાય~~		::::અણુ જેવડું તે ચંડ-મહાકાય
	::::::::તારી કલ્પનાની ~~દ્રગને~~ જ નય?		::::::::તારી કલ્પનાની દૃગને જ નય?
	તને આગત કેરો ન જાણે કોઈ પરિચય!		તને આગત કેરો ન જાણે કોઈ પરિચય!
	નીમવૃક્ષ નીડ મહીં કિલ્લોલ કરંત શુકસારિકાનું ગાન		નીમવૃક્ષ નીડ મહીં કિલ્લોલ કરંત શુકસારિકાનું ગાન
Line 77:		Line 77:
	:::::કેવળ તમારું ધરે ધ્યાન.		:::::કેવળ તમારું ધરે ધ્યાન.
	એમ જાય દિન		એમ જાય દિન
	એક વેળ પણ નિત્ય ~~દ્રગે~~ ન્યાળવાને રહું કેટલી અધીર !		એક વેળ પણ નિત્ય દૃગે ન્યાળવાને રહું કેટલી અધીર !
	:::::વિલસંત એ જ ભાવ તમારે નયન.		:::::વિલસંત એ જ ભાવ તમારે નયન.
	સત્રાંતનું વન પર્યટન		સત્રાંતનું વન પર્યટન
Line 86:		Line 86:
	::::પૂછ્યું નહીં નામ.		::::પૂછ્યું નહીં નામ.
	પ્રસન્ન નેત્રને હેલે તમે મને દીધ એક ફૂલ;		પ્રસન્ન નેત્રને હેલે તમે મને દીધ એક ફૂલ;
	~~કંઇક~~ મેં ધરી હતી દ્રાક્ષ, હથેલીથી તમે લીધ,		કંઈક મેં ધરી હતી દ્રાક્ષ, હથેલીથી તમે લીધ,
	:::::પામી પ્રથમ હું સ્પર્શ અણમૂલ.		:::::પામી પ્રથમ હું સ્પર્શ અણમૂલ.
	મિત્રગણનાં તુફાન, વ્યંગ્ય, હાસ્ય, ખેલકૂદ સહુયની મધ્ય		મિત્રગણનાં તુફાન, વ્યંગ્ય, હાસ્ય, ખેલકૂદ સહુયની મધ્ય
Line 99:		Line 99:
	મૌનમહીં જાય વહી ક્ષણ પછી ક્ષણ.		મૌનમહીં જાય વહી ક્ષણ પછી ક્ષણ.
	કોઈ રે અજાણ આવેગથી કિંતુ ક્ષણે ક્ષણે ઉર મારું		કોઈ રે અજાણ આવેગથી કિંતુ ક્ષણે ક્ષણે ઉર મારું
	::::અધિક ~~વિહ્વલ~~.		::::અધિક વિહ્‌વલ.

	સહસા મેં કીધ:		સહસા મેં કીધ:
Line 119:		Line 119:
	:::::અંતરે હું લહું એનો અકલ અમલ.’		:::::અંતરે હું લહું એનો અકલ અમલ.’
	પ્રશાન્ત ઓજસે અભિભૂત હું ય ઝંખી રહી હતી તવ હાથ		પ્રશાન્ત ઓજસે અભિભૂત હું ય ઝંખી રહી હતી તવ હાથ
	~~{{Right\|~~-મધુકર સ્પર્શ.~~}}<br>~~		::::::::::::-મધુકર સ્પર્શ.
	~~કંઇક~~ સોલ્લાસે, કંઈ હૃદયને ભાર, આમ હું યે વદી ગઈ:		કંઈક સોલ્લાસે, કંઈ હૃદયને ભાર, આમ હું યે વદી ગઈ:
	‘આ સંસારે કુલના સ્વજનહીન એકલના શૂન્ય મનોવને		‘આ સંસારે કુલના સ્વજનહીન એકલના શૂન્ય મનોવને
	:::::આજ વાજી રહી વેણુ		:::::આજ વાજી રહી વેણુ
	આજ હું રાધાનું ઉર જાણું,		આજ હું રાધાનું ઉર જાણું,
	:::::જાણું કેમ ઘેલી હશે ગોકુળની ધેનુ.		:::::જાણું કેમ ઘેલી ઘેલી હશે ગોકુળની ધેનુ.
	:::::ઝાઝા નહીં બોલ, ભરી આવેલ નયન.		:::::ઝાઝા નહીં બોલ, ભરી આવેલ નયન.
	પરિણયતણી ધન્ય ઘડી		પરિણયતણી ધન્ય ઘડી
Line 132:		Line 132:
	મન મહીં થતું મને		મન મહીં થતું મને
	::::કેટલાં રહસ્ય સંગોપને ધરી સૃષ્ટિ રમી રહી સહુ કને !		::::કેટલાં રહસ્ય સંગોપને ધરી સૃષ્ટિ રમી રહી સહુ કને !
	~~કંઇક~~ ઉઘાડ અને કૈંક આવરણ		કંઈક ઉઘાડ અને કૈંક આવરણ
	::::વશીકરણનું ધારે બહુ બલ.		::::વશીકરણનું ધારે બહુ બલ.
	લાધી ગઈ જેને સ્વભાવ સહજ કલા		લાધી ગઈ જેને સ્વભાવ સહજ કલા
Line 142:		Line 142:
	એકાન્તે આ ઉરસ્થલે મૂકી તવ શીર્ષ		એકાન્તે આ ઉરસ્થલે મૂકી તવ શીર્ષ
	અભેદને ભાવ, સ્નેહની સમાધિ મહીં તમે બની રહો લીન:		અભેદને ભાવ, સ્નેહની સમાધિ મહીં તમે બની રહો લીન:
	:::::શાન્ત નીમીલિત તવ નેણ		:::::શાન્ત નીમીલિત તવ નેણ,
	:::::આંનદ ગંભીર તવ મુખ,		:::::આંનદ ગંભીર તવ મુખ,
	::::::સોહી રહે આભાથી ઉજ્જવલ.		::::::સોહી રહે આભાથી ઉજ્જવલ.
Line 153:		Line 153:
	અસહ્ય છે ઇહ અવસ્થિતિ		અસહ્ય છે ઇહ અવસ્થિતિ
	હૃદયને પલે પલ દહી રહી આગ		હૃદયને પલે પલ દહી રહી આગ
	::::વીંધી રહી તીક્ષ્ણતમ ~~દ્રઢ~~ શૂલ.		::::વીંધી રહી તીક્ષ્ણતમ દૃઢ શૂલ.
	:::સત્યને મેં રાખ્યું અપિહિત		:::સત્યને મેં રાખ્યું અપિહિત
	તવ સંસર્ગનાં રશ્મિ થકી		તવ સંસર્ગનાં રશ્મિ થકી
Line 195:		Line 195:
	વ્યતીત-સ્વપ્નની ભયાવહ સ્મૃતિની ગુહામાં		વ્યતીત-સ્વપ્નની ભયાવહ સ્મૃતિની ગુહામાં
	:::પ્રિય, નહીં કીજિયે પ્રવેશ		:::પ્રિય, નહીં કીજિયે પ્રવેશ
	અહીંનાં પ્રશાન્ત અજવાળે ~~નિ:સંશય~~ આવ		અહીંનાં પ્રશાન્ત અજવાળે નિઃસંશય આવ
	:::નયનને નવીન ઉન્મેષ.		:::નયનને નવીન ઉન્મેષ.

Line 205:		Line 205:

	અનલગંગાને જલ સ્નાન કરી નીતરંત ઊભી તીર પર		અનલગંગાને જલ સ્નાન કરી નીતરંત ઊભી તીર પર
	::::તુષારબિંદુથી તવ ~~દ્રગ~~ છલ છલ		::::તુષારબિંદુથી તવ દૃગ છલ છલ
	::::મહીન અંચલનું એ આવરણ નહીં		::::મહીન અંચલનું યે આવરણ નહીં
	:::::હે મૃણાલ મનોહર !		:::::હે મૃણાલ મનોહર !
	::::અરવ લાવણ્ય તારું વિમલ વિરલ.		::::અરવ લાવણ્ય તારું વિમલ વિરલ.

Meghdhanu at 16:59, 27 March 2023

2023-03-27T16:59:41Z

← Older revision		Revision as of 16:59, 27 March 2023
Line 1:		Line 1:

			<poem>
	<center>'''છલનિર્મલ'''</center>		<center>'''છલનિર્મલ'''</center>

Line 212:		Line 212:
	::::આવ અહીં		::::આવ અહીં
	:::::આવ અહીં હૃદયને સ્થલ.		:::::આવ અહીં હૃદયને સ્થલ.
			</poem>


			{{HeaderNav2
			\|previous = ન વાત વ્યતીતની
			\|next = મેડીને એકાન્ત
			}}

Meghdhanu: Created page with " '''છલનિર્મલ''' '''૧. ઉન્મના''' પશ્ચિમ-ક્ષિતિજ-તરુંકુંજને નિલય રવિ લીન. નભને વાદળ હિંગળોક રંગ મહીં મંદ મંદ ભળે રાત્રિની પ્રશાન્ત છાયા ::::::શ્યામ અંધકાર. મિલનઆતુર પ્રિયજનતણી, સખી, અવ મધ..."

2023-03-27T16:56:37Z

Created page with " <center>'''છલનિર્મલ'''</center> '''૧. ઉન્મના''' પશ્ચિમ-ક્ષિતિજ-તરુંકુંજને નિલય રવિ લીન. નભને વાદળ હિંગળોક રંગ મહીં મંદ મંદ ભળે રાત્રિની પ્રશાન્ત છાયા ::::::શ્યામ અંધકાર. મિલનઆતુર પ્રિયજનતણી, સખી, અવ મધ..."

New page

<center>'''છલનિર્મલ'''</center>

'''૧. ઉન્મના'''

પશ્ચિમ-ક્ષિતિજ-તરુંકુંજને નિલય રવિ લીન.
નભને વાદળ હિંગળોક રંગ
મહીં મંદ મંદ ભળે રાત્રિની પ્રશાન્ત છાયા
::::::શ્યામ અંધકાર.
મિલનઆતુર પ્રિયજનતણી, સખી, અવ મધુમય વેળ
ત્યારે
બારસાખને અઢેલી
::::કોણ અંતરીક્ષમહીં માંડીને નયન
:::::::શૂન્ય સમ
:::::નિજને એકાન્ત આમ બેઠી છો ઉન્મન?
:::::::કહીં છો તું? પ્રિય ! કહીં? કહીં?
અહીં સ્વરને હિંડોળે ‘થવા મૌનસર મહીં
::::::ક્રીડંત વાણીનાં ઝીલ્યાં તરલ તુફાન :
‘ધીર તવ ચરણને કાજ ચિત્ત રહે છે અધીર’
:::::એ શબ્દતરંગ તણી છોળ હજી વાગી રહે શ્રવણને તીર.
હે ગભીર !
::::આવી અવધીરણાથી સાવ હું અજાણ.
પલક વિહીન બેઉ પાંપણની ધારે મૃદુ વહી જાય કંપ
::::::દ્રષ્ટિમહીં તોય નહીં બિંબ
:::::નહીં રૂપ, નહીં રંગ.
કહીં છો તું? પ્રિય, કહીં?
::::કોને અવધાન?
વ્યતીતની સ્મૃતિથી વિષણ્ણ?
આજને આંગણ અતીતનો અહાલેક
::::::તારી કને માંગી રહે કંઈ ભીખ?
::::::જાણે ઓછું કાંઈ નહીં
:::::તારી સર્વ રિદ્ધિ માગે હૃદય ને મન !
એવું તો નહીં વા પ્રિય !
:::::::અનાગતને ઓછાયે લહી રહી ભય?
::::અતીવ દૂરનું લગોલગ શું નિકટ
::::અણુ જેવડું તે ચંડ–મહાકાય
::::::::તારી કલ્પનાની દ્રગને જ નય?
તને આગત કેરો ન જાણે કોઈ પરિચય!
નીમવૃક્ષ નીડ મહીં કિલ્લોલ કરંત શુકસારિકાનું ગાન
::::વાતાયન થકી આવે ઘરની મોઝાર
વળી વળી લળી અડી જાય તને
::::::તો ય રે તું કેવળ અજાણ!
કહીં છો તું? પ્રિય, કહીં?
::::::કહીં રે ઉન્મન?
</poem>

'''૨. નિવેદન'''
<poem>
ભૂલ યદી હોય, ક્ષમાની તો અધિકારિણી હું;
:::::ભૂલ નહીં છલના કેવલ:
સરલ હૃદય તવ, ખલ મન મારું,
:::::અમી તવ, મારું કુટિલ ગરલ.
નહીં પ્રિય, અવ આલિંગન નહીં,
:::::નહીં આવ અધરનાં મધુમય પાન.
આ માલિન્ય કેરા સ્પર્શ થકી હવે નહીં નહીં
:::::પ્રિય, તવ કરું અવમાન.
મિલનને મુગ્ધ અવસરે પરિચય દીધ તે હું નહીં નહીં :
મુખનું કલંક પ્રસાધનને આધાર ગુપ્ત રાખીને હું રહી.
બહુ દિન થકી મને ધરું તો ય કહી જે ન શકી તે સકલ
કથા આજે કહું, પ્રિય, અબોલ વ્યથાની ઝાળ દહે પલેપલ.

આપણી પ્રથમ ઓળખાણ
કોલેજના દાદરની મધ્ય પરથારના બે ચરણને સ્થાન.
તમારું ઉપર આવવું ને
:::ઉતરતી હું ત્યાં
::::નેણને મિલન

હૃદયની અંધકારમય ગુહામહીં જાણે પ્રવેશ્યું કિરણ.
::::નવોદિત દિન.
સુષુપ્તિનો લવ નહીં ભાર,
::::સ્વચ્છ હવા, સ્ફૂર્તિમંત અંગ અંગ:
બહાર તો નિખિલને અવકાશ, અંતરે તો ત્યહીં
::::સુણી રહું, રોમહર્ષ સહ, સુમધુર બીન.
અજાણ્યા ઉલ્લાસે મન રહે વિચંચલ
કંઠમાંહી ગાન, ગતિમહીં લાવણ્યની ભંગિ, નયને સ્વપન
:::::કેવળ તમારું ધરે ધ્યાન.
એમ જાય દિન
એક વેળ પણ નિત્ય દ્રગે ન્યાળવાને રહું કેટલી અધીર !
:::::વિલસંત એ જ ભાવ તમારે નયન.
સત્રાંતનું વન પર્યટન
અભિસાર કાજે મને કેડી મળી ગઈ જાણે અતીવ સરલ.

વિહાર-તળાવ-તીર કુંજ મહીં આપણો મુકામ.
સકલના સમૂહની મધ્ય કને સરી આવ્યાં
::::પૂછ્યું નહીં નામ.
પ્રસન્ન નેત્રને હેલે તમે મને દીધ એક ફૂલ;
કંઇક મેં ધરી હતી દ્રાક્ષ, હથેલીથી તમે લીધ,
:::::પામી પ્રથમ હું સ્પર્શ અણમૂલ.
મિત્રગણનાં તુફાન, વ્યંગ્ય, હાસ્ય, ખેલકૂદ સહુયની મધ્ય
એકસૂત્ર આપણાં બે મન.

મધ્યાહ્ન ભોજન પછી
કોઈ અહીં કોઈ તહીં ભેરુટોળીમહીં કરે ભ્રમણ, વિરામ.
કોઈ ને કોઈ તે મિષે અવરને ટાળી રહ્યાં આપણે એકલ.
અશોક તરુની મુકુલિત પર તવ રમંત અંગુલિ
ભૂમિ પર આસીન હું
ઝીણી સળી થકી ધૂળમહીં દોરી રહી’તી આકાર.
મૌનમહીં જાય વહી ક્ષણ પછી ક્ષણ.
કોઈ રે અજાણ આવેગથી કિંતુ ક્ષણે ક્ષણે ઉર મારું
::::અધિક વિહ્વલ.

સહસા મેં કીધ:
::::“જશું આપણે ય કુંજમહીં કહીં દૂર દૂર ?”
મંદ મલકંત તવ મુખ પર છાઈ રહ્યું અલૌકિક નૂર.
‘સહુની સમીપ અહીં આપણું એકાન્ત.’
::::વાણી તવ સુગભીર શાન્ત.
શતશત ફ્ણાને ઉછાળ અંગ અંગમહીં ધસી રહ્યું પ્રચંડ જે પૂર
વિશાળ સાગરે ભળી જાણે બની રહ્યું એક રૂપ, એક સૂર.
અદૂરે કાસાર જલ પર ઝૂકી રહેલ ગુલ્મની છાંયડીમાં
થડને અઢેલી મૂળનું આસન કીધ તમે
:::::સન્મુખ શિલાએ મુજ સ્થાન.
કિનારને સ્પર્શ કરી જતી વિચિમહીં મુજ ભીંજાય ચરણ;
અલકલટને વળી વળી વ્યસ્ત કરી વહી જાય સમીરણ.
અવકાશ જાણે સ્વયં અરવ શબ્દથી કાનમહીં કંઈ કહે
એમ મંદ મંદ ફરકંત હોઠ થકી તવ વેણ ઝરી રહે:
‘હૃદયની સરલ રતિની સુષમાની દલેદલ તવ મ્હોરેલ વસંત,
વાયુની લહર સંગ અનંતે ફેલાય એનો શુચિ પરિમલ;
:::::અંતરે હું લહું એનો અકલ અમલ.’
પ્રશાન્ત ઓજસે અભિભૂત હું ય ઝંખી રહી હતી તવ હાથ
{{Right|-મધુકર સ્પર્શ.}}<br>
કંઇક સોલ્લાસે, કંઈ હૃદયને ભાર, આમ હું યે વદી ગઈ:
‘આ સંસારે કુલના સ્વજનહીન એકલના શૂન્ય મનોવને
:::::આજ વાજી રહી વેણુ
આજ હું રાધાનું ઉર જાણું,
:::::જાણું કેમ ઘેલી હશે ગોકુળની ધેનુ.
:::::ઝાઝા નહીં બોલ, ભરી આવેલ નયન.
પરિણયતણી ધન્ય ઘડી
:::::વૃક્ષઘટા મહીં ડાળે ડાળે કીરનાં કવન.
વાસરમંદિરે તવ આલિંગન કેરી શુભ ક્ષણે ધર્યો ગર્વ
:::::વિજયનું પર્વ !
મન મહીં થતું મને
::::કેટલાં રહસ્ય સંગોપને ધરી સૃષ્ટિ રમી રહી સહુ કને !
કંઇક ઉઘાડ અને કૈંક આવરણ
::::વશીકરણનું ધારે બહુ બલ.
લાધી ગઈ જેને સ્વભાવ સહજ કલા
:::આ સંસારસુખમાં ન એને કોઈ મણા!
કલા નહીં કેવલ વિભ્રમ...
આપણ બન્નેનું એક ઓઢણ બની રે’
::::એમ ગણી વણી લીધ જે વસન
::::એ જ તે અંતરપટ સમ.
એકાન્તે આ ઉરસ્થલે મૂકી તવ શીર્ષ
અભેદને ભાવ, સ્નેહની સમાધિ મહીં તમે બની રહો લીન:
:::::શાન્ત નીમીલિત તવ નેણ
:::::આંનદ ગંભીર તવ મુખ,
::::::સોહી રહે આભાથી ઉજ્જવલ.
શિરાએ શિરાએ મુજ પૂર્ણિમાની નિશીથિની વીળનો આવેગ
ચહે તવ ગહન આશ્લેષ :
::::ત્યારે અરે ત્યારે જ તે આટલી સમીપ છતાં
:::દૂર અતિ દૂર લહું મને.
મંદિરના શુચિ ગર્ભગૃહે નિવેશિત છતાં
::::અભાગિની હજી ય અસ્પૃશ્ય !
અસહ્ય છે ઇહ અવસ્થિતિ
હૃદયને પલે પલ દહી રહી આગ
::::વીંધી રહી તીક્ષ્ણતમ દ્રઢ શૂલ.
:::સત્યને મેં રાખ્યું અપિહિત
તવ સંસર્ગનાં રશ્મિ થકી
:::::આજે હવે એનું હઠી જાય આવરણ.
અવિહિત યોગના લાંછન ફલ રૂપ
::::હું છું વિધવા નારીની એક સૂતા:
ઘર ગામ છોડી તીર્થ સ્થલે નિલયને
::::દિન ગાળી રહી જનેતા એકલ
:::::જાણું નહીં કોણ, કહીં પિતા...

એકદા
પુષ્પિત યૌવન તથા આદિમ સમયે
::::જન્મતણી ઇહ કથા
::::કહી’તી મિત્રને એક, મુગ્ધ ઉરના વિશ્રંભ થકી.

સાહચર્ય શૂન્યતામાં જેનું પરિણામ
::::ભવ કૈતવનો જેને કારણે પ્રભવ.

જે કંઈ પ્રચ્છન્ન રાખ્યું હૃદયની મહીં આજ લગી
::::સર્વ કરું સમર્પણ:
ભય નહીં, છલ નહીં, વિજયનો ગર્વ નહીં
::::અવ અકિંચન.
જાણું પ્રિય, સુકોમલ મર્મસ્થલે
::::પ્રચંડ હું મૂકી રહી ભાર,
તો ય તે અપાર કરુણાથી તવ નેત્ર
::::ઝરે અમીની જ ધાર.
જવા દો, જવા દો, નાથ.
::::નહીં અધિકાર મારો અહીં લવ લેશ
પરિતાપની પાવનકારી આગ મહીં
::::મને થવા દો નિ:શેષ.
</poem>

'''૩. આવ અહીં'''

<poem>
રાત્રિના સધન અંધકાર મહીં નહીં કોઈ કેડી, નહીં દિશ.
:::કહીં જશે, પ્રિય ! કહીં?
આપણી એકાન્ત કુટિરની મહીં ઝળહળે અવિચલ દીપ
:::::આવ અહીં, આવ અહીં.

વ્યતીત-સ્વપ્નની ભયાવહ સ્મૃતિની ગુહામાં
:::પ્રિય, નહીં કીજિયે પ્રવેશ
અહીંનાં પ્રશાન્ત અજવાળે નિ:સંશય આવ
:::નયનને નવીન ઉન્મેષ.

ગત જે પૂર્વને ભય લયમાન
:::અવ નહીં એની કોઈ કથા, નહીં વ્યથા...
:::::કેવળ વિસ્મૃતિ
આવ હે, આનંદ કેરી શ્રુતિને મધુર સૂર
:::::ટહુકંત અભિનવ ઋચા.

અનલગંગાને જલ સ્નાન કરી નીતરંત ઊભી તીર પર
::::તુષારબિંદુથી તવ દ્રગ છલ છલ
::::મહીન અંચલનું એ આવરણ નહીં
:::::હે મૃણાલ મનોહર !
::::અરવ લાવણ્ય તારું વિમલ વિરલ.
કર મહીં દીજે તવ મૃદુ કરતલ
::::આવ અહીં
:::::આવ અહીં હૃદયને સ્થલ.