સંચયન-૯ - Revision history

Meghdhanu: added Category:સંચયન using HotCat

2026-03-25T02:23:43Z

← Older revision		Revision as of 02:23, 25 March 2026
Line 1,123:		Line 1,123:
	\|next =		\|next =
	}}		}}

			[[Category:સંચયન]]

Meghdhanu at 17:26, 26 September 2025

2025-09-26T17:26:56Z

Show changes

Meghdhanu: /* ॥ કવિતા ॥ */

2025-09-26T16:59:33Z

॥ કવિતા ॥

← Older revision		Revision as of 16:59, 26 September 2025
Line 138:		Line 138:

	== ॥ કવિતા ॥ ==		== ॥ કવિતા ॥ ==
	{{Img float \| style = \| above = \| file = Sanchayan 9 - 2 - Bhagavatikumar Sharma.jpg \| class = \| width = 200px \| align = ~~left~~ \| polygon = \| cap = (જન્મ : ૩૧ મે ૧૯૩૪,<br>મૃત્યુ ૫ સપ્ટેમ્બર ૨૦૧૮) \| capalign = center \| alt = }}{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|એવો રે વરસાદ ક્યાંથી લાવવો?}}</big></big>		{{Img float \| style = \| above = \| file = Sanchayan 9 - 2 - Bhagavatikumar Sharma.jpg \| class = \| width = 200px \| align = right \| polygon = \| cap = (જન્મ : ૩૧ મે ૧૯૩૪,<br>મૃત્યુ : ૫ સપ્ટેમ્બર ૨૦૧૮) \| capalign = center \| alt = }}{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|એવો રે વરસાદ ક્યાંથી લાવવો?}}</big></big>
	<big>{{Color\|#0066cc\|'''ભગવતીકુમાર શર્મા '''}}</big></center>		<big>{{Color\|#0066cc\|'''ભગવતીકુમાર શર્મા '''}}</big></center>
	ઘરમાં રહું ને તોયે ભીંજાઉં સોંસરવી		ઘરમાં રહું ને તોયે ભીંજાઉં સોંસરવી
Line 173:		Line 173:

	{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}		{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}
	{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|બોલ વ્હાલમના}}</big></big>
			{{Img float \| style = \| above = \| file = Sanchayan 9 - 3 -manilal-desai.png \| class = \| width = 200px \| align = right \| polygon = \| cap = (જન્મ : ૧૯ જુલાઈ ૧૯૩૯,<br>મૃત્યુ : ૪થી મે ૧૯૬૬) \| capalign = center \| alt = }}{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|બોલ વ્હાલમના}}</big></big>
	<big>{{Color\|#0066cc\|'''મણિલાલ દેસાઈ'''}}</big></center>		<big>{{Color\|#0066cc\|'''મણિલાલ દેસાઈ'''}}</big></center>
	ઉંબરે ઊભી સાંભળું રે બોલ વ્હાલમના;		ઉંબરે ઊભી સાંભળું રે બોલ વ્હાલમના;
Line 197:		Line 198:

	{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}		{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}

			{{Img float \| style = \| above = \| file = Sanchayan 9 - 4 - Avinash Vyas.jpg \| class = \| width = 200px \| align = right \| polygon = \| cap = (જન્મ : ૨૧ જુલાઈ ૧૯૧૨,<br>મૃત્યુ : ૨૦ ઓગસ્ટ ૧૯૮૪) \| capalign = center \| alt = }}
	{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|પાંદડું લીલું ને રંગ રાતો}}</big></big>		{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|પાંદડું લીલું ને રંગ રાતો}}</big></big>
	<big>{{Color\|#0066cc\|'''અવિનાશ વ્યાસ'''}}</big></center>		<big>{{Color\|#0066cc\|'''અવિનાશ વ્યાસ'''}}</big></center>
Line 265:		Line 268:
	બેડલાનો ચોર મારે કેમ લેવો ખોળી?		બેડલાનો ચોર મારે કેમ લેવો ખોળી?
	દઈ દે મારું બેડલું મારા દિલડાને લઈ,		દઈ દે મારું બેડલું મારા દિલડાને લઈ,
	{{right\|પાછી વળી ત્યારે બેડલું નહિ.}}</poem>}}		{{right\|પાછી વળી ત્યારે બેડલું નહિ.}}</poem>}}<br><br>

			<center>{{rotate\|15\|[[File:Sanchayan 9 - 5.jpg\|200px]]}}<br><br><br></center>

	{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}		{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}
			<center>[[File:Sanchayan 9 - 6.jpg\|200px]]<br><br></center>
	{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|મારે પાલવડે બંધાયો}}</big></big>		{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|મારે પાલવડે બંધાયો}}</big></big>
	<big>{{Color\|#0066cc\|'''અવિનાશ વ્યાસ'''}}</big></center>		<big>{{Color\|#0066cc\|'''અવિનાશ વ્યાસ'''}}</big></center>
Line 284:		Line 290:
	મારા પાલવની કોરે ટીંગાયો - જશોદાનો જાયો૦</poem>}}		મારા પાલવની કોરે ટીંગાયો - જશોદાનો જાયો૦</poem>}}

			{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}
			<br>
			<center>{{rotate\|-15\|[[File:Sanchayan 9 - 7.jpg\|300px]]}}<br><br></center>

	~~{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}~~
	{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|છેલાજી રે...}}</big></big>		{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|છેલાજી રે...}}</big></big>
	<big>{{Color\|#0066cc\|'''અવિનાશ વ્યાસ'''}}</big></center>		<big>{{Color\|#0066cc\|'''અવિનાશ વ્યાસ'''}}</big></center>
Line 356:		Line 364:

	{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}		{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}
			{{Img float \| style = \| above = \| file = Sanchayan 9 - 8 - Bharat Vinzuda.jpg \| class = \| width = 200px \| align = right \| polygon = \| cap = (જન્મ : ૨૨ જુલાઈ ૧૯૫૬) \| capalign = center \| alt = }}
	{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|ગઝલ}}</big></big>		{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|ગઝલ}}</big></big>
	<big>{{Color\|#0066cc\|'''ભરત વિંઝુડા'''}}</big></center>		<big>{{Color\|#0066cc\|'''ભરત વિંઝુડા'''}}</big></center>
Line 370:		Line 379:
	કાશ એવું પણ લખાયેલું મળે,		કાશ એવું પણ લખાયેલું મળે,
	ભાગ્ય પોતાનું બદલવાના હતા.		ભાગ્ય પોતાનું બદલવાના હતા.
	FB</poem>}}		{{right\|FB}}</poem>}}

	{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}		{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}
			{{Img float \| style = \| above = \| file = Sanchayan 9 - 9 - Kumar Jainini Shastri.jpg \| class = \| width = 200px \| align = left\| polygon = \| cap = (જન્મ : ૧૯૬૦) \| capalign = center \| alt = }}
	{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|એક ગઝલ...}}</big></big>		{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|એક ગઝલ...}}</big></big>
	<big>{{Color\|#0066cc\|'''કુમાર જૈમિનિ શાસ્ત્રી'''}}</big></center>		<big>{{Color\|#0066cc\|'''કુમાર જૈમિનિ શાસ્ત્રી'''}}</big></center>
Line 383:		Line 393:
	કંઈક ઝંઝાવાત ત્યાં આવતા જતા રહ્યા,		કંઈક ઝંઝાવાત ત્યાં આવતા જતા રહ્યા,
	દેવ નિજ સ્થાને રહ્યા, એ ધજા ઉપર રહ્યા...		દેવ નિજ સ્થાને રહ્યા, એ ધજા ઉપર રહ્યા...
	FB</poem>}}		{{right\|FB}}</poem>}}

	{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}		{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}
			{{Img float \| style = \| above = \| file = Sanchayan 9 - 10 - Harshad Solanki.jpg \| class = \| width = 200px \| align = right\| polygon = \| cap = (જન્મ : ૧૯૭૯) \| capalign = center \| alt = }}
	{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|ગઝલ}}</big></big>		{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|ગઝલ}}</big></big>
	<big>{{Color\|#0066cc\|'''હર્ષદ સોલંકી'''}}</big></center>		<big>{{Color\|#0066cc\|'''હર્ષદ સોલંકી'''}}</big></center>
Line 398:		Line 409:
	રહીને સાવ મૂંગા જૂઠ સૌના સાંભળી લેવા,		રહીને સાવ મૂંગા જૂઠ સૌના સાંભળી લેવા,
	તમારું સત્ય સૌની સામે સાબિત થાય નહિ જ્યારે.		તમારું સત્ય સૌની સામે સાબિત થાય નહિ જ્યારે.
	FB</poem>}}		{{right\|FB}}</poem>}}


	{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}		{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}
			{{Img float \| style = \| above = \| file = Sanchayan 9 - 11.jpg \| class = \| width = 200px \| align = right\| polygon = \| cap = (જન્મ : ૧૯૬૫) \| capalign = center \| alt = }}
	{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|ઝાડનાં કાવ્યો}}</big></big>		{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|ઝાડનાં કાવ્યો}}</big></big>
	<big>{{Color\|#0066cc\|'''રાજેશ પંડ્યા'''}}</big></center>		<big>{{Color\|#0066cc\|'''રાજેશ પંડ્યા'''}}</big></center>
Line 518:		Line 530:

	{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}		{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}
			{{Img float \| style = \| above = \| file = Sanchayan 9 - 12 -vivek tailor.jpg \| class = \| width = 200px \| align = right\| polygon = \| cap = (જન્મ : ૧૬ માર્ચ ૧૯૭૧) \| capalign = center \| alt = }}

	{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|રાધાની આંખ !}}</big></big>		{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|રાધાની આંખ !}}</big></big>
	<big>{{Color\|#0066cc\|'''વિવેક મનહર ટેલર '''}}</big></center>		<big>{{Color\|#0066cc\|'''વિવેક મનહર ટેલર '''}}</big></center>
Line 537:		Line 551:

	{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}		{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}

	{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|દાદા હો દીકરી વાગડમાં ના દેજો રે સૈ}}</big></big>		{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|દાદા હો દીકરી વાગડમાં ના દેજો રે સૈ}}</big></big>
	<big>{{Color\|#0066cc\|'''(લોકગીત) '''}}</big></center>		<big>{{Color\|#0066cc\|'''(લોકગીત) '''}}</big></center>
Line 560:		Line 575:
	અંજવાળી આઠમનાં આણાં આવશે રે		અંજવાળી આઠમનાં આણાં આવશે રે
	{{Right\|દાદા હો દીકરી...}}		{{Right\|દાદા હો દીકરી...}}
	F.B </poem>}}		{{right\|F.B}} </poem>}}

	== ॥ વાર્તાજગત ॥ ==		== ॥ વાર્તાજગત ॥ ==

Meghdhanu: /* ॥ કવિતા ॥ */

2025-09-26T16:34:47Z

॥ કવિતા ॥

← Older revision		Revision as of 16:34, 26 September 2025
Line 138:		Line 138:

	== ॥ કવિતા ॥ ==		== ॥ કવિતા ॥ ==
	{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|એવો રે વરસાદ ક્યાંથી લાવવો?}}</big></big>		{{Img float \| style = \| above = \| file = Sanchayan 9 - 2 - Bhagavatikumar Sharma.jpg \| class = \| width = 200px \| align = left \| polygon = \| cap = (જન્મ : ૩૧ મે ૧૯૩૪,<br>મૃત્યુ ૫ સપ્ટેમ્બર ૨૦૧૮) \| capalign = center \| alt = }}{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|એવો રે વરસાદ ક્યાંથી લાવવો?}}</big></big>
	<big>{{Color\|#0066cc\|'''ભગવતીકુમાર શર્મા '''}}</big></center>		<big>{{Color\|#0066cc\|'''ભગવતીકુમાર શર્મા '''}}</big></center>
	ઘરમાં રહું ને તોયે ભીંજાઉં સોંસરવી		ઘરમાં રહું ને તોયે ભીંજાઉં સોંસરવી

Meghdhanu: /* ॥ સમ્પાદકીય ॥ */

2025-09-26T16:29:30Z

॥ સમ્પાદકીય ॥

← Older revision		Revision as of 16:29, 26 September 2025
Line 129:		Line 129:

	{{Poem2Open}}		{{Poem2Open}}
			[[File:Sanchayan 9 - 1 - Kishor Vyas.jpg\|left\|200px]]
	જયંત પાઠકની જાણીતી રચના છે ‘કવિતા ન કરવા વિશે કવિતા’ કવિ એમાં કવિતા કરવાનું બંધ કરીએ તો શું થાય એ વાતને પ્રકૃતિતત્વોને જોડીને વાત કરે છે. સરોવરો સુકાઈ જાય? નદીઓ વહેતી થંભી જાય? ડુંગરા ડોલી ઊઠે? આવા પ્રશ્નથી શરૂ થતી કવિતાના અંતે કવિ કહે છે કે ‘કવિતા કરવાનું બંધ કરીએ તો આમ તો કશું ના થાય.’ અને અંતે વળ ચઢાવી કહે છે- એટલે કે કશું થાય જ નહીં! આપણે કાવ્યવાચન માટે પણ આ રચનાને ખપમાં લઈને કહેવું હોય તો કહી શકીએ કે કાવ્ય ન વાચીએ-સાંભળીએ કે આસ્વાદ ન લઈએ તો આમ તો કશું ન થાય- એટલે કે કશું થાય જ નહીં! હા, સંવેદનજગતને ખાલી ચઢી જાય. કેવળ ખાલીપણું, જડતા બાકી બચે.		જયંત પાઠકની જાણીતી રચના છે ‘કવિતા ન કરવા વિશે કવિતા’ કવિ એમાં કવિતા કરવાનું બંધ કરીએ તો શું થાય એ વાતને પ્રકૃતિતત્વોને જોડીને વાત કરે છે. સરોવરો સુકાઈ જાય? નદીઓ વહેતી થંભી જાય? ડુંગરા ડોલી ઊઠે? આવા પ્રશ્નથી શરૂ થતી કવિતાના અંતે કવિ કહે છે કે ‘કવિતા કરવાનું બંધ કરીએ તો આમ તો કશું ના થાય.’ અને અંતે વળ ચઢાવી કહે છે- એટલે કે કશું થાય જ નહીં! આપણે કાવ્યવાચન માટે પણ આ રચનાને ખપમાં લઈને કહેવું હોય તો કહી શકીએ કે કાવ્ય ન વાચીએ-સાંભળીએ કે આસ્વાદ ન લઈએ તો આમ તો કશું ન થાય- એટલે કે કશું થાય જ નહીં! હા, સંવેદનજગતને ખાલી ચઢી જાય. કેવળ ખાલીપણું, જડતા બાકી બચે.
	કવિતાની એક અજબ તરસ હોય છે સૌને. કવિતાના સ્પર્શમાત્રથી વંચિત રહ્યા હોય એવા માનવી મળે ખરાં? માણસને સુખદુ:ખમાં હાથવગો સાથી તો કવિતા જ. ઉત્તમ કવિતા સાવ અડોઅડ રહે અને મનુષ્યની ચેતનાને સંકોર્યા કરે. આપણું સુખદુઃખનું આંગણું રોજ છલકાયા કરતું હોય ત્યારે એ ઘડીમાં આપણો હાથ ઝાલે છે એ કવિતા. એ આપણને ગાતા કરે છે.ખુશ કરે છે. સહેલાવે છે ને આવાસિત પણ કરે છે. મોટો આધાર છે કવિતાનો. ક્યારેક કાવ્યને માથે મૂકીને ભલે આપણે નાચી ન ઊઠતાં હોઈએ પણ આપણું અંતર તો છલાંગો ભરતું હોય છે. ઊર્મિઓને પ્રગટ કરવા હૈયે-હોઠેથી સરી પડતાં કાવ્યને ખરો ઘાટ આપવા સર્જક મથામણ કરતો હોય છે. એની પ્રતિભા, નિપુણતા કે અભ્યાસને ખપમાં લઈને જ્યારે કાવ્ય લઈ સમક્ષ થાય છે ત્યારે કવિતાનો કવિએ કરેલો ઉછેર ધ્યાનમાં આવ્યા વિના રહેતો નથી. એવું કાવ્ય ચિત્તમાં રમી રહે. કવિતાકોશથી ભર્યા ભર્યા સંસારમાં એવું બની આવે કે કૃતક કવિતાથી આપણે નિરાશ થઈ ઊઠીએ. કવિતાઓના એકવિધ સૂરની તારસ્વરે ફરિયાદ કરીએ પણ કવિતાથી દૂર જવું ક્યારેય સંભવ બનતું નથી. આપણી પ્રતીતિ છે કે હું કદાચ કવિતા વિના રહી જ ના શકું.		કવિતાની એક અજબ તરસ હોય છે સૌને. કવિતાના સ્પર્શમાત્રથી વંચિત રહ્યા હોય એવા માનવી મળે ખરાં? માણસને સુખદુ:ખમાં હાથવગો સાથી તો કવિતા જ. ઉત્તમ કવિતા સાવ અડોઅડ રહે અને મનુષ્યની ચેતનાને સંકોર્યા કરે. આપણું સુખદુઃખનું આંગણું રોજ છલકાયા કરતું હોય ત્યારે એ ઘડીમાં આપણો હાથ ઝાલે છે એ કવિતા. એ આપણને ગાતા કરે છે.ખુશ કરે છે. સહેલાવે છે ને આવાસિત પણ કરે છે. મોટો આધાર છે કવિતાનો. ક્યારેક કાવ્યને માથે મૂકીને ભલે આપણે નાચી ન ઊઠતાં હોઈએ પણ આપણું અંતર તો છલાંગો ભરતું હોય છે. ઊર્મિઓને પ્રગટ કરવા હૈયે-હોઠેથી સરી પડતાં કાવ્યને ખરો ઘાટ આપવા સર્જક મથામણ કરતો હોય છે. એની પ્રતિભા, નિપુણતા કે અભ્યાસને ખપમાં લઈને જ્યારે કાવ્ય લઈ સમક્ષ થાય છે ત્યારે કવિતાનો કવિએ કરેલો ઉછેર ધ્યાનમાં આવ્યા વિના રહેતો નથી. એવું કાવ્ય ચિત્તમાં રમી રહે. કવિતાકોશથી ભર્યા ભર્યા સંસારમાં એવું બની આવે કે કૃતક કવિતાથી આપણે નિરાશ થઈ ઊઠીએ. કવિતાઓના એકવિધ સૂરની તારસ્વરે ફરિયાદ કરીએ પણ કવિતાથી દૂર જવું ક્યારેય સંભવ બનતું નથી. આપણી પ્રતીતિ છે કે હું કદાચ કવિતા વિના રહી જ ના શકું.

Meghdhanu at 02:37, 26 September 2025

2025-09-26T02:37:39Z

Meghdhanu at 02:33, 26 September 2025

2025-09-26T02:33:18Z

Show changes

Meghdhanu at 02:25, 26 September 2025

2025-09-26T02:25:34Z

← Older revision		Revision as of 02:25, 26 September 2025
Line 126:		Line 126:
	== ॥ સમ્પાદકીય ॥ ==		== ॥ સમ્પાદકીય ॥ ==

	હું કદાચ કવિતા વિના રહી જ ના શકું		<center><big><big>{{color\|#000066\|હું કદાચ કવિતા વિના રહી જ ના શકું }}</big></big>

			{{Poem2Open}}
	જયંત પાઠકની જાણીતી રચના છે ‘કવિતા ન કરવા વિશે કવિતા’ કવિ એમાં કવિતા કરવાનું બંધ કરીએ તો શું થાય એ વાતને પ્રકૃતિતત્વોને જોડીને વાત કરે છે. સરોવરો સુકાઈ જાય? નદીઓ વહેતી થંભી જાય? ડુંગરા ડોલી ઊઠે? આવા પ્રશ્નથી શરૂ થતી કવિતાના અંતે કવિ કહે છે કે ‘કવિતા કરવાનું બંધ કરીએ તો આમ તો કશું ના થાય.’ અને અંતે વળ ચઢાવી કહે છે- એટલે કે કશું થાય જ નહીં! આપણે કાવ્યવાચન માટે પણ આ રચનાને ખપમાં લઈને કહેવું હોય તો કહી શકીએ કે કાવ્ય ન વાચીએ-સાંભળીએ કે આસ્વાદ ન લઈએ તો આમ તો કશું ન થાય- એટલે કે કશું થાય જ નહીં! હા, સંવેદનજગતને ખાલી ચઢી જાય. કેવળ ખાલીપણું, જડતા બાકી બચે.		જયંત પાઠકની જાણીતી રચના છે ‘કવિતા ન કરવા વિશે કવિતા’ કવિ એમાં કવિતા કરવાનું બંધ કરીએ તો શું થાય એ વાતને પ્રકૃતિતત્વોને જોડીને વાત કરે છે. સરોવરો સુકાઈ જાય? નદીઓ વહેતી થંભી જાય? ડુંગરા ડોલી ઊઠે? આવા પ્રશ્નથી શરૂ થતી કવિતાના અંતે કવિ કહે છે કે ‘કવિતા કરવાનું બંધ કરીએ તો આમ તો કશું ના થાય.’ અને અંતે વળ ચઢાવી કહે છે- એટલે કે કશું થાય જ નહીં! આપણે કાવ્યવાચન માટે પણ આ રચનાને ખપમાં લઈને કહેવું હોય તો કહી શકીએ કે કાવ્ય ન વાચીએ-સાંભળીએ કે આસ્વાદ ન લઈએ તો આમ તો કશું ન થાય- એટલે કે કશું થાય જ નહીં! હા, સંવેદનજગતને ખાલી ચઢી જાય. કેવળ ખાલીપણું, જડતા બાકી બચે.
	કવિતાની એક અજબ તરસ હોય છે સૌને. કવિતાના સ્પર્શમાત્રથી વંચિત રહ્યા હોય એવા માનવી મળે ખરાં? માણસને સુખદુ:ખમાં હાથવગો સાથી તો કવિતા જ. ઉત્તમ કવિતા સાવ અડોઅડ રહે અને મનુષ્યની ચેતનાને સંકોર્યા કરે. આપણું સુખદુઃખનું આંગણું રોજ છલકાયા કરતું હોય ત્યારે એ ઘડીમાં આપણો હાથ ઝાલે છે એ કવિતા. એ આપણને ગાતા કરે છે.ખુશ કરે છે. સહેલાવે છે ને આવાસિત પણ કરે છે. મોટો આધાર છે કવિતાનો. ક્યારેક કાવ્યને માથે મૂકીને ભલે આપણે નાચી ન ઊઠતાં હોઈએ પણ આપણું અંતર તો છલાંગો ભરતું હોય છે. ઊર્મિઓને પ્રગટ કરવા હૈયે-હોઠેથી સરી પડતાં કાવ્યને ખરો ઘાટ આપવા સર્જક મથામણ કરતો હોય છે. એની પ્રતિભા, નિપુણતા કે અભ્યાસને ખપમાં લઈને જ્યારે કાવ્ય લઈ સમક્ષ થાય છે ત્યારે કવિતાનો કવિએ કરેલો ઉછેર ધ્યાનમાં આવ્યા વિના રહેતો નથી. એવું કાવ્ય ચિત્તમાં રમી રહે. કવિતાકોશથી ભર્યા ભર્યા સંસારમાં એવું બની આવે કે કૃતક કવિતાથી આપણે નિરાશ થઈ ઊઠીએ. કવિતાઓના એકવિધ સૂરની તારસ્વરે ફરિયાદ કરીએ પણ કવિતાથી દૂર જવું ક્યારેય સંભવ બનતું નથી. આપણી પ્રતીતિ છે કે હું કદાચ કવિતા વિના રહી જ ના શકું.		કવિતાની એક અજબ તરસ હોય છે સૌને. કવિતાના સ્પર્શમાત્રથી વંચિત રહ્યા હોય એવા માનવી મળે ખરાં? માણસને સુખદુ:ખમાં હાથવગો સાથી તો કવિતા જ. ઉત્તમ કવિતા સાવ અડોઅડ રહે અને મનુષ્યની ચેતનાને સંકોર્યા કરે. આપણું સુખદુઃખનું આંગણું રોજ છલકાયા કરતું હોય ત્યારે એ ઘડીમાં આપણો હાથ ઝાલે છે એ કવિતા. એ આપણને ગાતા કરે છે.ખુશ કરે છે. સહેલાવે છે ને આવાસિત પણ કરે છે. મોટો આધાર છે કવિતાનો. ક્યારેક કાવ્યને માથે મૂકીને ભલે આપણે નાચી ન ઊઠતાં હોઈએ પણ આપણું અંતર તો છલાંગો ભરતું હોય છે. ઊર્મિઓને પ્રગટ કરવા હૈયે-હોઠેથી સરી પડતાં કાવ્યને ખરો ઘાટ આપવા સર્જક મથામણ કરતો હોય છે. એની પ્રતિભા, નિપુણતા કે અભ્યાસને ખપમાં લઈને જ્યારે કાવ્ય લઈ સમક્ષ થાય છે ત્યારે કવિતાનો કવિએ કરેલો ઉછેર ધ્યાનમાં આવ્યા વિના રહેતો નથી. એવું કાવ્ય ચિત્તમાં રમી રહે. કવિતાકોશથી ભર્યા ભર્યા સંસારમાં એવું બની આવે કે કૃતક કવિતાથી આપણે નિરાશ થઈ ઊઠીએ. કવિતાઓના એકવિધ સૂરની તારસ્વરે ફરિયાદ કરીએ પણ કવિતાથી દૂર જવું ક્યારેય સંભવ બનતું નથી. આપણી પ્રતીતિ છે કે હું કદાચ કવિતા વિના રહી જ ના શકું.
	પ્રત્યેક ભાષાની કાવ્યપરંપરા મનુષ્યસમાજને જીવંત રાખતી હોય છે. ‘સૂતી ઊઠી મારી આદ્યવાણી’ કહેનારા કવિનો શબ્દ અરવલ્લીની ટેકરીઓ કૂદીને અંતરિયાળ ગ્રામીણ પ્રદેશો સુધી ગાતા-સાંભળતા પ્રસાર પામતો ગયો. મોંસૂઝણું થતાં સુધીમાં ઘેર ઘેર ગવાતાં પ્રભાતિયા ને સાંજના ઝાલરટાણે થતાં આરતી, કીર્તનો, છેક સવાર સુધી ભજનમાં મસ્ત બનીને ઝૂમતા ભજનિકો કાવ્યગુણે પણ ઉત્તમને રજૂ કરી રહેતા હતા. પ્રારંભિક ગુજરાતી ભાષા પગથિયાં ચઢતી ચઢતી દોઢસો વર્ષ રાસ સ્વરૂપનો દબદબો ઊભો કરી શકી. એ યુગને ‘રાસયુગ’ જેવુ નામાવિધાન સાંપડ્યું ને એ પછી આખ્યાન શિરોમણિ કહેવા તત્પર થઈ ઊઠીએ એવા આખ્યાનયુગે કવિતાના વિધવિધ રસનો સ્વાદ પ્રજાને સંપડાવ્યો. એ કેવળ ‘પરપંચ પેટ ભરવા તણો નહોતો’ કાળદેવતાએ એ સાબિત કરી આપ્યું છે. ભક્તિ, જ્ઞાન અને વૈરાગ્યની કવિતારાશિને જીવાતા જીવનથી દૂરની કવિતા લેખે આજે આપણે એને જોઈ શકતા નથી. એ કાવ્યશાસ્ત્રની સમર્થ બાજુઓને કારણે તો નવયુગની કવિતા પરંપરા પછી પણ એનાથી વિમુખ ક્યાં થઈ શક્યા છીએ? આ સમયમાં પણ ખેતર ખેડનારો નિરક્ષર ખેડૂત દેશીઓ ગાઈ ખુશીથી પરસેવો વહાવતો કે શ્રમજીવી વર્ગ ખાયણા ગાતો કિલ્લોલતો. ઘરમાં હાલરડાં, આરતી, થાળ, લોકગીતો સ્વાભાવિકપણે ગવાતાં.ખોબા જેવડા ગામમાં કોઈ દીકરીના લગ્નપ્રસંગે હકડેઠઠ ભરાયેલી ઓસરીમાં ફટાણાં ગાઈ વેવાઈની ઠઠ્ઠા-મશ્કરી કરતા સમૂહનો એ આનંદ આજે અલોપ થયો છે તેમ છતાં એમ કહી શકાય એમ નથી કે સામાજિક વર્ગ કવિતાથી સાવ દૂર થઈ ગયો છે. સ્વાતંય ગાળામાંની પ્રભાતફેરીઓ, સભા-સરઘસોમાં કે દાંડીકૂચ જેવા પ્રસંગોમાં ગવાતા ગીતોથી સમૂહની ઐક્યભાવનાનો વિકાસ થયેલો એ પણ આપણા સ્મરણમાં ક્યાં નથી? કવિતાના આસ્વાદ માટેનું આ પણ એક વાતાવરણ. રચનાઓમાં પમાતી નરી શબ્દાળુતા કે સપાટી પરની કાવ્યકૃતિઓ નેપથ્યે ધકેલાઈ જતી હોય છે અને યાદ રહે છે કેવળ કાવ્યગુણે સમૃદ્ધ એવી કવિતા. સમયે સમયે મોં ભરાઈ જાય એવા પ્રતિભાશાળી કવિઓએ લય, છંદ, વિચાર, સંવેદન, પ્રયોગશીલતા અને સ્વરૂપ વિશેષતાઓ સાથે કામ પાર પાડ્યું છે. કોઈ ખૂણે બેસીને કાવ્યસાધના કરનારા કવિની એકાદ-બે બળૂકી રચનાઓથી પણ એ કવિ આપણે હૈયે વસી જતો હોય છે. ઓચિંતું કોઈ છંદોબધ્ધ કાવ્ય કે અછાંદસ વાંચવા મળી જાય કે કોઈ લયછલકતું ગીત વાંચવા મળી જાય એનાથી વધારે મોટી ઘટના કોઈ નથી.		પ્રત્યેક ભાષાની કાવ્યપરંપરા મનુષ્યસમાજને જીવંત રાખતી હોય છે. ‘સૂતી ઊઠી મારી આદ્યવાણી’ કહેનારા કવિનો શબ્દ અરવલ્લીની ટેકરીઓ કૂદીને અંતરિયાળ ગ્રામીણ પ્રદેશો સુધી ગાતા-સાંભળતા પ્રસાર પામતો ગયો. મોંસૂઝણું થતાં સુધીમાં ઘેર ઘેર ગવાતાં પ્રભાતિયા ને સાંજના ઝાલરટાણે થતાં આરતી, કીર્તનો, છેક સવાર સુધી ભજનમાં મસ્ત બનીને ઝૂમતા ભજનિકો કાવ્યગુણે પણ ઉત્તમને રજૂ કરી રહેતા હતા. પ્રારંભિક ગુજરાતી ભાષા પગથિયાં ચઢતી ચઢતી દોઢસો વર્ષ રાસ સ્વરૂપનો દબદબો ઊભો કરી શકી. એ યુગને ‘રાસયુગ’ જેવુ નામાવિધાન સાંપડ્યું ને એ પછી આખ્યાન શિરોમણિ કહેવા તત્પર થઈ ઊઠીએ એવા આખ્યાનયુગે કવિતાના વિધવિધ રસનો સ્વાદ પ્રજાને સંપડાવ્યો. એ કેવળ ‘પરપંચ પેટ ભરવા તણો નહોતો’ કાળદેવતાએ એ સાબિત કરી આપ્યું છે. ભક્તિ, જ્ઞાન અને વૈરાગ્યની કવિતારાશિને જીવાતા જીવનથી દૂરની કવિતા લેખે આજે આપણે એને જોઈ શકતા નથી. એ કાવ્યશાસ્ત્રની સમર્થ બાજુઓને કારણે તો નવયુગની કવિતા પરંપરા પછી પણ એનાથી વિમુખ ક્યાં થઈ શક્યા છીએ? આ સમયમાં પણ ખેતર ખેડનારો નિરક્ષર ખેડૂત દેશીઓ ગાઈ ખુશીથી પરસેવો વહાવતો કે શ્રમજીવી વર્ગ ખાયણા ગાતો કિલ્લોલતો. ઘરમાં હાલરડાં, આરતી, થાળ, લોકગીતો સ્વાભાવિકપણે ગવાતાં.ખોબા જેવડા ગામમાં કોઈ દીકરીના લગ્નપ્રસંગે હકડેઠઠ ભરાયેલી ઓસરીમાં ફટાણાં ગાઈ વેવાઈની ઠઠ્ઠા-મશ્કરી કરતા સમૂહનો એ આનંદ આજે અલોપ થયો છે તેમ છતાં એમ કહી શકાય એમ નથી કે સામાજિક વર્ગ કવિતાથી સાવ દૂર થઈ ગયો છે. સ્વાતંય ગાળામાંની પ્રભાતફેરીઓ, સભા-સરઘસોમાં કે દાંડીકૂચ જેવા પ્રસંગોમાં ગવાતા ગીતોથી સમૂહની ઐક્યભાવનાનો વિકાસ થયેલો એ પણ આપણા સ્મરણમાં ક્યાં નથી? કવિતાના આસ્વાદ માટેનું આ પણ એક વાતાવરણ. રચનાઓમાં પમાતી નરી શબ્દાળુતા કે સપાટી પરની કાવ્યકૃતિઓ નેપથ્યે ધકેલાઈ જતી હોય છે અને યાદ રહે છે કેવળ કાવ્યગુણે સમૃદ્ધ એવી કવિતા. સમયે સમયે મોં ભરાઈ જાય એવા પ્રતિભાશાળી કવિઓએ લય, છંદ, વિચાર, સંવેદન, પ્રયોગશીલતા અને સ્વરૂપ વિશેષતાઓ સાથે કામ પાર પાડ્યું છે. કોઈ ખૂણે બેસીને કાવ્યસાધના કરનારા કવિની એકાદ-બે બળૂકી રચનાઓથી પણ એ કવિ આપણે હૈયે વસી જતો હોય છે. ઓચિંતું કોઈ છંદોબધ્ધ કાવ્ય કે અછાંદસ વાંચવા મળી જાય કે કોઈ લયછલકતું ગીત વાંચવા મળી જાય એનાથી વધારે મોટી ઘટના કોઈ નથી.
	કવિતાથી લાંબો સમય કોઈ દૂર રહી જ ના શકે. સમૂહમાધ્યમો એની વારંવાર યાદ અપાવે. રેડિયો પર, ટેલીવિઝનમાં, અખબારો-સામયિકોમાં કે ફિલ્મોમાં ન ઇચ્છવા છતાં કવિતાનો ભેટો થવાનો જ. રસિક વર્ગ કાવ્યવાચન, કાવ્યઆસ્વાદ, કવિ મુશાયરાઓને માણતો રહે છે. એની પોતપોતાની સિદ્ધિ-મર્યાદાઓ પણ છે. વાહવાહીના પૂરમાં કવિતા તણાતી ચાલી હોય એવું બનાવાજોગ છે પણ કવિતાનો સજ્જ ભાવક ખરી કવિતાને પામી લેતો હોય છે. સુરેશ જોષીએ એક જગાએ વ્યંગમાં લખ્યું છે કે: ‘આપણને એક વાતનું સુખ છે. આપણે સમકાલીન છીએ એટલે એકબીજાનું લખેલું વાંચવાની જવાબદારીમાંથી મુક્ત છીએ’ એથી પ્રત્યેક સમયની વિલક્ષણ રચનાઓને વાચવી, આસ્વાદવી અને એની ચર્ચા માંડવી એ ભાવનની પહેલી શરત છે. નિસબતથી કાવ્યવાચન ભણી વળવાની ને કાવ્યસમજ કેળવતા રહેવાની આજે તો ક્યારેય ન હતી એવી અનિવાર્યતા છે. રવીન્દ્રનાથની પંક્તિને કાવ્યપ્રેમના સંદર્ભમાં યોજીએ તો કહી શકાય એમ છે કે ‘તેં કેટલાયે અજાણ્યાને ઓળખાવ્યા, તેં કેટલાંય ઘરમાં મને આશ્રય આપ્યો. આ બદલની કૃતજ્ઞતાથી મારું હૃદય ભરાઈ ગયું છે.’ આપણી શ્રેષ્ઠ કાવ્યરચનાઓ આ કામ કરી શકે. બેશક, એ કામ કવિતા જ કરી શકે.		કવિતાથી લાંબો સમય કોઈ દૂર રહી જ ના શકે. સમૂહમાધ્યમો એની વારંવાર યાદ અપાવે. રેડિયો પર, ટેલીવિઝનમાં, અખબારો-સામયિકોમાં કે ફિલ્મોમાં ન ઇચ્છવા છતાં કવિતાનો ભેટો થવાનો જ. રસિક વર્ગ કાવ્યવાચન, કાવ્યઆસ્વાદ, કવિ મુશાયરાઓને માણતો રહે છે. એની પોતપોતાની સિદ્ધિ-મર્યાદાઓ પણ છે. વાહવાહીના પૂરમાં કવિતા તણાતી ચાલી હોય એવું બનાવાજોગ છે પણ કવિતાનો સજ્જ ભાવક ખરી કવિતાને પામી લેતો હોય છે. સુરેશ જોષીએ એક જગાએ વ્યંગમાં લખ્યું છે કે: ‘આપણને એક વાતનું સુખ છે. આપણે સમકાલીન છીએ એટલે એકબીજાનું લખેલું વાંચવાની જવાબદારીમાંથી મુક્ત છીએ’ એથી પ્રત્યેક સમયની વિલક્ષણ રચનાઓને વાચવી, આસ્વાદવી અને એની ચર્ચા માંડવી એ ભાવનની પહેલી શરત છે. નિસબતથી કાવ્યવાચન ભણી વળવાની ને કાવ્યસમજ કેળવતા રહેવાની આજે તો ક્યારેય ન હતી એવી અનિવાર્યતા છે. રવીન્દ્રનાથની પંક્તિને કાવ્યપ્રેમના સંદર્ભમાં યોજીએ તો કહી શકાય એમ છે કે ‘તેં કેટલાયે અજાણ્યાને ઓળખાવ્યા, તેં કેટલાંય ઘરમાં મને આશ્રય આપ્યો. આ બદલની કૃતજ્ઞતાથી મારું હૃદય ભરાઈ ગયું છે.’ આપણી શ્રેષ્ઠ કાવ્યરચનાઓ આ કામ કરી શકે. બેશક, એ કામ કવિતા જ કરી શકે.
	- કિશોર વ્યાસ		{{Poem2Close}}
			{{right\|- કિશોર વ્યાસ}}

	== ॥ કવિતા ॥ ==		== ॥ કવિતા ॥ ==

Meghdhanu: /* ॥ અનુક્રમ ॥ */

2025-09-26T02:24:06Z

॥ અનુક્રમ ॥

← Older revision		Revision as of 02:24, 26 September 2025
Line 124:		Line 124:
	{{center\|રવિન્દ્રનાથ ટાગોરની ચિત્ર કૃતિ - પ્રકૃતિ દૃશ્યઃ ૧૯૩૦-૪૦}}		{{center\|રવિન્દ્રનાથ ટાગોરની ચિત્ર કૃતિ - પ્રકૃતિ દૃશ્યઃ ૧૯૩૦-૪૦}}

	~~<center>~~
	~~{\|style="border-right:0px #000 solid;width:80%;padding-right:0.5em;"~~
	~~\|-{{ts\|vtp}}~~
	~~\| [[File:Sanchayan 8 - 3.jpg\|center\|250px\|left]]~~
	~~\| [[File:Sanchayan 8 - 4.jpg\|center\|200px\|right]]~~
	~~\|-{{ts\|vtp}}~~
	~~\| {{center\|<small>રવિન્દ્રનાથ ટાગોરની ચિત્ર કૃતિ લિથોગ્રાફ- ૧૯૨૮-૩૦</small>}}~~
	\|{{center\|<small>કનૈયાલાલ મુનશીની નવલકથા ‘ગુજરાતનો નાથ’નું મહત્વપૂર્ણ પાત્ર મુંજાલ મહેતા રવીશંકર રાવળે તૈયાર કરેલ ચિત્ર કૃતિ</small>}}
	\|}
	~~</center>~~
	== ॥ સમ્પાદકીય ॥ ==		== ॥ સમ્પાદકીય ॥ ==

Meghdhanu at 02:23, 26 September 2025

2025-09-26T02:23:32Z

Show changes

← Older revision		Revision as of 16:59, 26 September 2025
Line 138:		Line 138:

	== ॥ કવિતા ॥ ==		== ॥ કવિતા ॥ ==
	{{Img float \| style = \| above = \| file = Sanchayan 9 - 2 - Bhagavatikumar Sharma.jpg \| class = \| width = 200px \| align = ~~left~~ \| polygon = \| cap = (જન્મ : ૩૧ મે ૧૯૩૪,<br>મૃત્યુ ૫ સપ્ટેમ્બર ૨૦૧૮) \| capalign = center \| alt = }}{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|એવો રે વરસાદ ક્યાંથી લાવવો?}}</big></big>		{{Img float \| style = \| above = \| file = Sanchayan 9 - 2 - Bhagavatikumar Sharma.jpg \| class = \| width = 200px \| align = right \| polygon = \| cap = (જન્મ : ૩૧ મે ૧૯૩૪,<br>મૃત્યુ : ૫ સપ્ટેમ્બર ૨૦૧૮) \| capalign = center \| alt = }}{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|એવો રે વરસાદ ક્યાંથી લાવવો?}}</big></big>
	<big>{{Color\|#0066cc\|'''ભગવતીકુમાર શર્મા '''}}</big></center>		<big>{{Color\|#0066cc\|'''ભગવતીકુમાર શર્મા '''}}</big></center>
	ઘરમાં રહું ને તોયે ભીંજાઉં સોંસરવી		ઘરમાં રહું ને તોયે ભીંજાઉં સોંસરવી
Line 173:		Line 173:

	{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}		{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}
	{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|બોલ વ્હાલમના}}</big></big>
			{{Img float \| style = \| above = \| file = Sanchayan 9 - 3 -manilal-desai.png \| class = \| width = 200px \| align = right \| polygon = \| cap = (જન્મ : ૧૯ જુલાઈ ૧૯૩૯,<br>મૃત્યુ : ૪થી મે ૧૯૬૬) \| capalign = center \| alt = }}{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|બોલ વ્હાલમના}}</big></big>
	<big>{{Color\|#0066cc\|'''મણિલાલ દેસાઈ'''}}</big></center>		<big>{{Color\|#0066cc\|'''મણિલાલ દેસાઈ'''}}</big></center>
	ઉંબરે ઊભી સાંભળું રે બોલ વ્હાલમના;		ઉંબરે ઊભી સાંભળું રે બોલ વ્હાલમના;
Line 197:		Line 198:

	{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}		{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}

			{{Img float \| style = \| above = \| file = Sanchayan 9 - 4 - Avinash Vyas.jpg \| class = \| width = 200px \| align = right \| polygon = \| cap = (જન્મ : ૨૧ જુલાઈ ૧૯૧૨,<br>મૃત્યુ : ૨૦ ઓગસ્ટ ૧૯૮૪) \| capalign = center \| alt = }}
	{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|પાંદડું લીલું ને રંગ રાતો}}</big></big>		{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|પાંદડું લીલું ને રંગ રાતો}}</big></big>
	<big>{{Color\|#0066cc\|'''અવિનાશ વ્યાસ'''}}</big></center>		<big>{{Color\|#0066cc\|'''અવિનાશ વ્યાસ'''}}</big></center>
Line 265:		Line 268:
	બેડલાનો ચોર મારે કેમ લેવો ખોળી?		બેડલાનો ચોર મારે કેમ લેવો ખોળી?
	દઈ દે મારું બેડલું મારા દિલડાને લઈ,		દઈ દે મારું બેડલું મારા દિલડાને લઈ,
	{{right\|પાછી વળી ત્યારે બેડલું નહિ.}}</poem>}}		{{right\|પાછી વળી ત્યારે બેડલું નહિ.}}</poem>}}<br><br>

			<center>{{rotate\|15\|[[File:Sanchayan 9 - 5.jpg\|200px]]}}<br><br><br></center>

	{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}		{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}
			<center>[[File:Sanchayan 9 - 6.jpg\|200px]]<br><br></center>
	{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|મારે પાલવડે બંધાયો}}</big></big>		{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|મારે પાલવડે બંધાયો}}</big></big>
	<big>{{Color\|#0066cc\|'''અવિનાશ વ્યાસ'''}}</big></center>		<big>{{Color\|#0066cc\|'''અવિનાશ વ્યાસ'''}}</big></center>
Line 284:		Line 290:
	મારા પાલવની કોરે ટીંગાયો - જશોદાનો જાયો૦</poem>}}		મારા પાલવની કોરે ટીંગાયો - જશોદાનો જાયો૦</poem>}}

			{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}
			<br>
			<center>{{rotate\|-15\|[[File:Sanchayan 9 - 7.jpg\|300px]]}}<br><br></center>

	~~{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}~~
	{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|છેલાજી રે...}}</big></big>		{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|છેલાજી રે...}}</big></big>
	<big>{{Color\|#0066cc\|'''અવિનાશ વ્યાસ'''}}</big></center>		<big>{{Color\|#0066cc\|'''અવિનાશ વ્યાસ'''}}</big></center>
Line 356:		Line 364:

	{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}		{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}
			{{Img float \| style = \| above = \| file = Sanchayan 9 - 8 - Bharat Vinzuda.jpg \| class = \| width = 200px \| align = right \| polygon = \| cap = (જન્મ : ૨૨ જુલાઈ ૧૯૫૬) \| capalign = center \| alt = }}
	{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|ગઝલ}}</big></big>		{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|ગઝલ}}</big></big>
	<big>{{Color\|#0066cc\|'''ભરત વિંઝુડા'''}}</big></center>		<big>{{Color\|#0066cc\|'''ભરત વિંઝુડા'''}}</big></center>
Line 370:		Line 379:
	કાશ એવું પણ લખાયેલું મળે,		કાશ એવું પણ લખાયેલું મળે,
	ભાગ્ય પોતાનું બદલવાના હતા.		ભાગ્ય પોતાનું બદલવાના હતા.
	FB</poem>}}		{{right\|FB}}</poem>}}

	{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}		{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}
			{{Img float \| style = \| above = \| file = Sanchayan 9 - 9 - Kumar Jainini Shastri.jpg \| class = \| width = 200px \| align = left\| polygon = \| cap = (જન્મ : ૧૯૬૦) \| capalign = center \| alt = }}
	{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|એક ગઝલ...}}</big></big>		{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|એક ગઝલ...}}</big></big>
	<big>{{Color\|#0066cc\|'''કુમાર જૈમિનિ શાસ્ત્રી'''}}</big></center>		<big>{{Color\|#0066cc\|'''કુમાર જૈમિનિ શાસ્ત્રી'''}}</big></center>
Line 383:		Line 393:
	કંઈક ઝંઝાવાત ત્યાં આવતા જતા રહ્યા,		કંઈક ઝંઝાવાત ત્યાં આવતા જતા રહ્યા,
	દેવ નિજ સ્થાને રહ્યા, એ ધજા ઉપર રહ્યા...		દેવ નિજ સ્થાને રહ્યા, એ ધજા ઉપર રહ્યા...
	FB</poem>}}		{{right\|FB}}</poem>}}

	{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}		{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}
			{{Img float \| style = \| above = \| file = Sanchayan 9 - 10 - Harshad Solanki.jpg \| class = \| width = 200px \| align = right\| polygon = \| cap = (જન્મ : ૧૯૭૯) \| capalign = center \| alt = }}
	{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|ગઝલ}}</big></big>		{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|ગઝલ}}</big></big>
	<big>{{Color\|#0066cc\|'''હર્ષદ સોલંકી'''}}</big></center>		<big>{{Color\|#0066cc\|'''હર્ષદ સોલંકી'''}}</big></center>
Line 398:		Line 409:
	રહીને સાવ મૂંગા જૂઠ સૌના સાંભળી લેવા,		રહીને સાવ મૂંગા જૂઠ સૌના સાંભળી લેવા,
	તમારું સત્ય સૌની સામે સાબિત થાય નહિ જ્યારે.		તમારું સત્ય સૌની સામે સાબિત થાય નહિ જ્યારે.
	FB</poem>}}		{{right\|FB}}</poem>}}


	{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}		{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}
			{{Img float \| style = \| above = \| file = Sanchayan 9 - 11.jpg \| class = \| width = 200px \| align = right\| polygon = \| cap = (જન્મ : ૧૯૬૫) \| capalign = center \| alt = }}
	{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|ઝાડનાં કાવ્યો}}</big></big>		{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|ઝાડનાં કાવ્યો}}</big></big>
	<big>{{Color\|#0066cc\|'''રાજેશ પંડ્યા'''}}</big></center>		<big>{{Color\|#0066cc\|'''રાજેશ પંડ્યા'''}}</big></center>
Line 518:		Line 530:

	{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}		{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}
			{{Img float \| style = \| above = \| file = Sanchayan 9 - 12 -vivek tailor.jpg \| class = \| width = 200px \| align = right\| polygon = \| cap = (જન્મ : ૧૬ માર્ચ ૧૯૭૧) \| capalign = center \| alt = }}

	{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|રાધાની આંખ !}}</big></big>		{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|રાધાની આંખ !}}</big></big>
	<big>{{Color\|#0066cc\|'''વિવેક મનહર ટેલર '''}}</big></center>		<big>{{Color\|#0066cc\|'''વિવેક મનહર ટેલર '''}}</big></center>
Line 537:		Line 551:

	{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}		{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}

	{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|દાદા હો દીકરી વાગડમાં ના દેજો રે સૈ}}</big></big>		{{Block center\|<poem><center><big><big>{{color\|#000066\|દાદા હો દીકરી વાગડમાં ના દેજો રે સૈ}}</big></big>
	<big>{{Color\|#0066cc\|'''(લોકગીત) '''}}</big></center>		<big>{{Color\|#0066cc\|'''(લોકગીત) '''}}</big></center>
Line 560:		Line 575:
	અંજવાળી આઠમનાં આણાં આવશે રે		અંજવાળી આઠમનાં આણાં આવશે રે
	{{Right\|દાદા હો દીકરી...}}		{{Right\|દાદા હો દીકરી...}}
	F.B </poem>}}		{{right\|F.B}} </poem>}}

	== ॥ વાર્તાજગત ॥ ==		== ॥ વાર્તાજગત ॥ ==

← Older revision		Revision as of 02:37, 26 September 2025
Line 200:		Line 200:
	પાંદડું લીલું ને રંગ રાતો		પાંદડું લીલું ને રંગ રાતો
	મારી મહેંદીનો રંગ મદમાતો.		મારી મહેંદીનો રંગ મદમાતો.
	ભૂલી રે પડી હું તો રંગના બજારમાં {{gap\|5em}		ભૂલી રે પડી હું તો રંગના બજારમાં {{gap\|5em}}
	લાગ્યો મને રંગ કેરો છાંટો {{right\|પાંદડું...}}		લાગ્યો મને રંગ કેરો છાંટો {{right\|પાંદડું...}}
	રેશમની કાયા તારી જાણે લજામણી		રેશમની કાયા તારી જાણે લજામણી
Line 562:		Line 562:

	== ॥ વાર્તાજગત ॥ ==		== ॥ વાર્તાજગત ॥ ==
	<center><big><big>{{color\|#000066\|મોક્ષારોહી}}</big></big>		<center><big><big>{{color\|#000066\|મોક્ષારોહી}}</big></big><br>
	<big>{{Color\|#0066cc\|'''વસુધા ઈનામદાર'''}}</big></center>		<big>{{Color\|#0066cc\|'''વસુધા ઈનામદાર'''}}</big></center>

Line 596:		Line 596:
	{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}		{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}

	<center><big><big>{{color\|#000066\|છબિલકાકાનો બીજો પગ}}</big></big>		<center><big><big>{{color\|#000066\|છબિલકાકાનો બીજો પગ}}</big></big><br>
	<big>{{Color\|#0066cc\|'''રાવજી પટેલ'''}}</big></center>		<big>{{Color\|#0066cc\|'''રાવજી પટેલ'''}}</big></center>

Line 647:		Line 647:
	== ॥ નિબંધ ॥ ==		== ॥ નિબંધ ॥ ==

	<center><big><big>{{color\|#000066\|નીરન્ધ્ર પ્રસન્નતા}}</big></big>		<center><big><big>{{color\|#000066\|નીરન્ધ્ર પ્રસન્નતા}}</big></big><br>
	<big>{{Color\|#0066cc\|'''સુરેશ જોષી'''}}</big></center>		<big>{{Color\|#0066cc\|'''સુરેશ જોષી'''}}</big></center>

Line 658:		Line 658:
	{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}		{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}

	<center><big><big>{{color\|#000066\|તડકો}}</big></big>		<center><big><big>{{color\|#000066\|તડકો}}</big></big><br>
	<big>{{Color\|#0066cc\|'''સુરેશ જોષી'''}}</big></center>		<big>{{Color\|#0066cc\|'''સુરેશ જોષી'''}}</big></center>

Line 667:		Line 667:
	{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}		{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}

	<center><big><big>{{color\|#000066\|પ્લવંગમ લય}}</big></big>		<center><big><big>{{color\|#000066\|પ્લવંગમ લય}}</big></big><br>
	<big>{{Color\|#0066cc\|'''સુરેશ જોષી'''}}</big></center>		<big>{{Color\|#0066cc\|'''સુરેશ જોષી'''}}</big></center>

Line 676:		Line 676:
	{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}		{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}

	<center><big><big>{{color\|#000066\|એકધારો વરસાદ}}</big></big>		<center><big><big>{{color\|#000066\|એકધારો વરસાદ}}</big></big><br>
	<big>{{Color\|#0066cc\|'''સુરેશ જોષી'''}}</big></center>		<big>{{Color\|#0066cc\|'''સુરેશ જોષી'''}}</big></center>

Line 685:		Line 685:
	{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}		{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}

	<center><big><big>{{color\|#000066\|તાવની આંચ}}</big></big>		<center><big><big>{{color\|#000066\|તાવની આંચ}}</big></big><br>
	<big>{{Color\|#0066cc\|'''સુરેશ જોષી'''}}</big></center>		<big>{{Color\|#0066cc\|'''સુરેશ જોષી'''}}</big></center>

Line 694:		Line 694:
	{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}		{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}

	<center><big><big>{{color\|#000066\|પડછાયો}}</big></big>		<center><big><big>{{color\|#000066\|પડછાયો}}</big></big><br>
	<big>{{Color\|#0066cc\|'''સુરેશ જોષી'''}}</big></center>		<big>{{Color\|#0066cc\|'''સુરેશ જોષી'''}}</big></center>

Line 704:		Line 704:
	== ॥ વિવેચન ॥ ==		== ॥ વિવેચન ॥ ==

	<center><big><big>{{color\|#000066\|શબ્દની શક્તિ}}</big></big>		<center><big><big>{{color\|#000066\|શબ્દની શક્તિ}}</big></big><br>
	<big>{{Color\|#0066cc\|'''ઉમાશંકર જોશી'''}}</big></center>		<big>{{Color\|#0066cc\|'''ઉમાશંકર જોશી'''}}</big></center>

Line 717:		Line 717:
	{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}		{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}

	<center><big><big>{{color\|#000066\|આત્માની માતૃભાષા}}</big></big>		<center><big><big>{{color\|#000066\|આત્માની માતૃભાષા}}</big></big><br>
	<big>{{Color\|#0066cc\|'''ઉમાશંકર જોશી'''}}</big></center>		<big>{{Color\|#0066cc\|'''ઉમાશંકર જોશી'''}}</big></center>

Line 727:		Line 727:
	{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}		{{dhr}}{{page break\|label=}}{{dhr}}

	<center><big><big>{{color\|#000066\|સમસંવેદન}}</big></big>		<center><big><big>{{color\|#000066\|સમસંવેદન}}</big></big><br>
	<big>{{Color\|#0066cc\|'''ઉમાશંકર જોશી'''}}</big></center>		<big>{{Color\|#0066cc\|'''ઉમાશંકર જોશી'''}}</big></center>

Line 739:		Line 739:
	== ॥ કલાજગત ॥ ==		== ॥ કલાજગત ॥ ==

	<center><big><big>{{color\|#000066\|કલા બત્રીસી}}</big></big>		<center><big><big>{{color\|#000066\|કલા બત્રીસી}}</big></big><br>
	<big>{{Color\|#0066cc\|'''- કનુ પટેલ'''}}</big></center>		<big>{{Color\|#0066cc\|'''- કનુ પટેલ'''}}</big></center>
	{{Poem2Open}}		{{Poem2Open}}