https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%B8%E0%AA%82%E0%AA%9C%E0%AB%81_%E0%AA%B5%E0%AA%BE%E0%AA%B3%E0%AA%BE%E0%AA%A8%E0%AA%BE%E0%AA%82_%E0%AA%95%E0%AA%BE%E0%AA%B5%E0%AB%8D%E0%AA%AF%E0%AB%8B%2F%E0%AA%95%E0%AA%AC%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AA%B8%E0%AB%8D%E0%AA%A4%E0%AA%BE%E0%AA%A8%E0%AA%AE%E0%AA%BE%E0%AA%82_%E0%AA%86%E0%AA%82%E0%AA%AC%E0%AA%B2%E0%AB%80સંજુ વાળાનાં કાવ્યો/કબ્રસ્તાનમાં આંબલી - Revision history2026-05-22T08:12:19ZRevision history for this page on the wikiMediaWiki 1.38.2https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%B8%E0%AA%82%E0%AA%9C%E0%AB%81_%E0%AA%B5%E0%AA%BE%E0%AA%B3%E0%AA%BE%E0%AA%A8%E0%AA%BE%E0%AA%82_%E0%AA%95%E0%AA%BE%E0%AA%B5%E0%AB%8D%E0%AA%AF%E0%AB%8B/%E0%AA%95%E0%AA%AC%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AA%B8%E0%AB%8D%E0%AA%A4%E0%AA%BE%E0%AA%A8%E0%AA%AE%E0%AA%BE%E0%AA%82_%E0%AA%86%E0%AA%82%E0%AA%AC%E0%AA%B2%E0%AB%80&diff=70084&oldid=prevMeghdhanu: +12024-02-22T01:02:05Z<p>+1</p>
<p><b>New page</b></p><div>{{SetTitle}}<br />
<center><big><big>'''કબ્રસ્તાનમાં આંબલી'''</big></big></center><br />
<br />
<poem><br />
શહેરની વચ્ચોવચ્ચ<br />
કહોને કે છાતી ઉપર જ લગભગ<br />
કબ્રસ્તાન<br />
ધબકે<br />
માત્ર ડાઘુઓની નીરવ, ધીમી<br />
છતાં ચોક્કસ લક્ષ્ય તરફની મક્કમ આવ-જાથી.<br />
<br />
આમ તો, કોઈપણ શહેરમાં હોય છે એવું જ,<br />
એક અર્થમાં રળિયામણું પણ કહી શકો.<br />
<br />
મોટો કટાયેલો દરવાજો<br />
કદીક હશે ઝેરી લીલા રંગનો<br />
પણ આજે તો ભૂખરો<br />
એટલે કે કબ્રસ્તાનને હોય છે એવો.<br />
આડી અવળી પરંતુ લયબદ્ધ<br />
નાની મોટી કબરો<br />
જે નથી તેની રાહ જોતી<br />
અને છે તેની પ્રતીતિ વિનાની.<br />
આપણે મોટાભાગે ઓળખતાં જ હોઈએ<br />
તેવાં વૃક્ષો<br />
બાગ-બગીચામાં હોય છે એવાં<br />
છતાં વિધાનના જોખમે કહી શકાય કે,<br />
એક રાગ એવો જે અહીં વધુ વિલંબિત<br />
આ બધાં સાથે ભળી ગયેલી<br />
આંબલીઓ<br />
ઘણી જ; લીલીછમ્મ અને હમણાં તો–<br />
કાતરાથી ભરીભાદરી<br />
ઝૂકેલી લથબથ ડાળો<br />
આંટીએ ચડે એકબીજાની.<br />
<br />
મને<br />
અમારા ગોંદરાની આંબલીઓ યાદ આવી<br />
કહેવાતું<br />
ત્યાં તો ચુડેલનો વાસ<br />
આછું અંધારું ઊતરે<br />
પછી તો કોઈ ફરકે નહીં આસપાસ<br />
પણ–<br />
આ તો શહેરનાં નીતિ-નિયમથી ઝળાંહળાં<br />
અજવાળાંનાં શાસનમાં ખડે પગે કતારબદ્ધ<br />
એના કાતરાનો સ્વાદ પણ શરતી<br />
સાવધાનીને અનુસરતો<br />
ખાટ્ટો, મીઠ્ઠો, કડવો, તૂરો.<br />
<br />
લાગે છે,<br />
ઊંડાણે જઈ લંબાયાં હશે મૂળ<br />
ચૂસાઈને ઊંચે ચડ્યો હશે,<br />
અસ્થિઓમાં જીવતો સ્વભાવ<br />
જે આવી બેઠો જીભના ટેરવે.<br />
</poem><br />
<br><br />
{{HeaderNav2<br />
|previous = છરી<br />
|next = ખનન<br />
}}</div>Meghdhanu