સાહિત્યિક સંરસન — ૩/કોશા રાવલ - Revision history

Atulraval at 21:27, 27 October 2023

2023-10-27T21:27:54Z

← Older revision		Revision as of 21:27, 27 October 2023
Line 175:		Line 175:
	આશ્ચર્યની વાત એ છે કે નિયો ગુજરાતી જાણે છે, અને આવું શણગારેલું ગુજરાતી બોલી શકે છે - ‘નથી'ની યાદી સામે ‘છે'-ની કોઈ યાદી બનાવી છે કે નહિ? : લ્યો કરો વાત ! આ દરિયો છે, આકાશ છે, માથે ઉપરવાળાનું છત્ર છે. વગેરે.		આશ્ચર્યની વાત એ છે કે નિયો ગુજરાતી જાણે છે, અને આવું શણગારેલું ગુજરાતી બોલી શકે છે - ‘નથી'ની યાદી સામે ‘છે'-ની કોઈ યાદી બનાવી છે કે નહિ? : લ્યો કરો વાત ! આ દરિયો છે, આકાશ છે, માથે ઉપરવાળાનું છત્ર છે. વગેરે.

	છેલ્લે, તરલ કહે છે એમ, પ્રકૃતિએ એને ખરા અર્થમાં અંદરથી સુન્દર બનાવેલી, પણ પરિસ્થતિ સાનુકૂળ થતાં, જવાનું થાય છે. પતિ અનુજ તરફ તરલ જવા જતાં ગડથોલિ યું ખાઈ જાય છે અને ગભરાઇને નિયોનો હાથ ઝાલી લે છે. એ અન્તિમ ક્ષણથી ટૂંકીવાર્તામાં ચોટ નહીં પણ એક કલાસંગત સમાપન સિદ્ધ થયું છે.		છેલ્લે, તરલ કહે છે એમ, પ્રકૃતિએ એને ખરા અર્થમાં અંદરથી સુન્દર બનાવેલી, પણ પરિસ્થતિ સાનુકૂળ થતાં, જવાનું થાય છે. પતિ અનુજ તરફ તરલ જવા જતાં ગડથોલિ યું ખાઈ જાય છે અને ગભરાઇને નિયોનો હાથ ઝાલી લે છે. એ અન્તિમ ક્ષણથી ટૂંકીવાર્તામાં ચોટ નહીં પણ એક કલાસંગત સમાપન સિદ્ધ થયું છે.

	આખો દિવસ તરલ અકળાતી રહી. ચામડી ચચરાતી હતી. પરસેવો રેબઝેબ કરી દેતો હતો. સુકાયેલાં આંસુની સફેદ છારી ગાલ પાર બાઝી ગઈ હતી. શર્ટની મેલી બાંય એ વારેવારે મોં પર લૂછ્યા કરતી હતી. એકવાર તો એણે લાહ્ય બળતા સૂરજ તરફ બરાડો પાડીને કહ્યું, "ખમૈયા કરો દેવ. સનસ્ક્રીન લોશન, ગોગલ્સ, એ.સી. વિના હું ગરમીમાં મરી જઇશ. નથી સહન થતું, ઉફ્ફ" બોલતાં બોલતાં એ પોતાની પર જ હસી પડી, સાથોસાથ પાંપણ બહાર એક આંસુ પણ સરી પડ્યું.

	{{Poem2Close}}		{{Poem2Close}}

Atulraval at 19:02, 16 October 2023

2023-10-16T19:02:18Z

← Older revision		Revision as of 19:02, 16 October 2023
Line 10:		Line 10:
	{{Poem2Open}}		{{Poem2Open}}
	તરલે આંખો ખોલી. કશું સમજાયું નહીં, એ ક્યાં છે? તીણો તડકો આંખોને આંજી દેતો હતો. ઉપર ખુલ્લું આકાશ દેખાતું હતું. દરિયાના મોજાંનો અવાજ આવતો હતો. એણે ઊઠવાનો પ્રયત્ન કર્યો. જોયું તો અત્યારે એ દરિયાકિનારાની રેતી વચ્ચે હતી. માનવરહિત પટ પર દૂર સુધી ફેલાયેલાં નારિયેળીનાં ઘટાદાર ઝુંડ જોયાં. પછી પાછળ જોયું અને ચોંકી ગઈ. ત્યાં અડાબીડ જંગલ ફેલાયેલું હતું.		તરલે આંખો ખોલી. કશું સમજાયું નહીં, એ ક્યાં છે? તીણો તડકો આંખોને આંજી દેતો હતો. ઉપર ખુલ્લું આકાશ દેખાતું હતું. દરિયાના મોજાંનો અવાજ આવતો હતો. એણે ઊઠવાનો પ્રયત્ન કર્યો. જોયું તો અત્યારે એ દરિયાકિનારાની રેતી વચ્ચે હતી. માનવરહિત પટ પર દૂર સુધી ફેલાયેલાં નારિયેળીનાં ઘટાદાર ઝુંડ જોયાં. પછી પાછળ જોયું અને ચોંકી ગઈ. ત્યાં અડાબીડ જંગલ ફેલાયેલું હતું.
	"કોઈ છે? કોઈ છે? મદદ કરો... હેલો... હેલો કોઈ છે?... હેલ્પ મીઇઇઇઇઇ...પ્લીઝ"		"કોઈ છે? કોઈ છે? મદદ કરો... હેલો... હેલો કોઈ છે?... હેલ્પ મીઇઇઇઇઇ...પ્લીઝ"
	સામેની ઝાડીઓમાં અવાજ ઓગળી જતો હોય એવું લાગ્યું. ''મદદ કરો... હેલ્પ...પ્લીઝ!" પોકારો પાડતાં પાડતાં એનો શ્વાસ ભરાઈ ગયો. સાવ નાની -નિઃસહાય બાળકીની જેમ એ ભક-ભક રડતાં બૂમો પડતી રહી.		સામેની ઝાડીઓમાં અવાજ ઓગળી જતો હોય એવું લાગ્યું. ''મદદ કરો... હેલ્પ...પ્લીઝ!" પોકારો પાડતાં પાડતાં એનો શ્વાસ ભરાઈ ગયો. સાવ નાની -નિઃસહાય બાળકીની જેમ એ ભક-ભક રડતાં બૂમો પડતી રહી.

Atulraval at 19:00, 16 October 2023

2023-10-16T19:00:21Z

← Older revision		Revision as of 19:00, 16 October 2023
Line 84:		Line 84:

	પહેલીવાર એને લાગ્યું કે એ જે જિંદગી જીવતી હતી એમાં કશી તકલીફ તો ન હતી. પાણી માગ્યે દૂધ મળી જતું હતું, પણ તો ય કંઇક ખૂટતું હતું. એ ખૂટતું શું છે એ એને ક્યારેય સમજાતું નહોતું. એનાથી બચવા એ અવનવા કાર્યક્રમોમાં ભાગ લેતી હતી. રસ ન પડે તેમાં પણ પોતાને અવ્વલ સાબિત કરવા મથતી રહેતી હતી.” ++ તરૂ બેબી, એકાએક દસ દિવસ ટુર પર જવાનું થયું છે. સોરી. ટેક કેર, આ વખતે ક્રૂઝમાં તું તારી ફ્રેન્ડ્સ જોડે જ જઈ આવ હં, નેક્સટ ટાઇમ... બસ પ્રોમિસ.”		પહેલીવાર એને લાગ્યું કે એ જે જિંદગી જીવતી હતી એમાં કશી તકલીફ તો ન હતી. પાણી માગ્યે દૂધ મળી જતું હતું, પણ તો ય કંઇક ખૂટતું હતું. એ ખૂટતું શું છે એ એને ક્યારેય સમજાતું નહોતું. એનાથી બચવા એ અવનવા કાર્યક્રમોમાં ભાગ લેતી હતી. રસ ન પડે તેમાં પણ પોતાને અવ્વલ સાબિત કરવા મથતી રહેતી હતી.” ++ તરૂ બેબી, એકાએક દસ દિવસ ટુર પર જવાનું થયું છે. સોરી. ટેક કેર, આ વખતે ક્રૂઝમાં તું તારી ફ્રેન્ડ્સ જોડે જ જઈ આવ હં, નેક્સટ ટાઇમ... બસ પ્રોમિસ.”
	પાછું આ વખતે પણ. કેટલાં વર્ષોથી મને આવાં ખોટાં પ્રોમિસ આપે છે?"		પાછું આ વખતે પણ. કેટલાં વર્ષોથી મને આવાં ખોટાં પ્રોમિસ આપે છે?"
	"બેબી જવું પડશે. એ કહે, કમાઉં છું કોના માટે? "		"બેબી જવું પડશે. એ કહે, કમાઉં છું કોના માટે? "
	"પણ ક્યારેક કમાવાની સાથે મારી સાથે જીવ તો ખરો!''		"પણ ક્યારેક કમાવાની સાથે મારી સાથે જીવ તો ખરો!''

Atulraval at 18:59, 16 October 2023

2023-10-16T18:59:28Z

← Older revision		Revision as of 18:59, 16 October 2023
Line 64:		Line 64:
	"કેમ?'		"કેમ?'
	"તાવ જેવું લાગે છે.''		"તાવ જેવું લાગે છે.''
	"સાચ્ચે, તમારો હાથ તો બહુ તપેલો છે." એ બાલટીમાં દરિયાનું પાણી ભરી લાવ્યો અને પહેરણ ફાડી એનાં પોતા તરલનાં માથા પર મૂકવા લાગ્યો. તરલ ચૂપચાપ પડી રહી. એ દિવસે અનુજે પાર્ટી ગોઠવી હતી. એને તાવ જેવું લાગતું હતું છતાં એ મેકઅપ વચ્ચે બધાંની સાથે ખોટું ખોટું હસતી રહી, પાર્ટી પૂરી થઈ પછી ઢગલો થઈ પડી ગઈ. ડૉક્ટર આવી તપાસી ગયા પણ એને એવું હતું કે અનુજ આવીને એનો હાથ પકડે, માથું દબાવી આપે, પણ અનુજ મિત્રો સાથે જતો રહ્યો હતો. તે રાત્રે પણ એ તાવમાં તરફડતી રહી હતી. આંખ ખોલી જોયું તો સાવ અજાણ્યો છોકરો રાત જાગી એની ચાકરી કરી રહ્યો હતો.		"સાચ્ચે, તમારો હાથ તો બહુ તપેલો છે." એ બાલટીમાં દરિયાનું પાણી ભરી લાવ્યો અને પહેરણ ફાડી એનાં પોતા તરલનાં માથા પર મૂકવા લાગ્યો. તરલ ચૂપચાપ પડી રહી. એ દિવસે અનુજે પાર્ટી ગોઠવી હતી. એને તાવ જેવું લાગતું હતું છતાં એ મેકઅપ વચ્ચે બધાંની સાથે ખોટું ખોટું હસતી રહી, પાર્ટી પૂરી થઈ પછી ઢગલો થઈ પડી ગઈ. ડૉક્ટર આવી તપાસી ગયા પણ એને એવું હતું કે અનુજ આવીને એનો હાથ પકડે, માથું દબાવી આપે, પણ અનુજ મિત્રો સાથે જતો રહ્યો હતો. તે રાત્રે પણ એ તાવમાં તરફડતી રહી હતી. આંખ ખોલી જોયું તો સાવ અજાણ્યો છોકરો રાત જાગી એની ચાકરી કરી રહ્યો હતો.

	‘’નિયો, સૂઈ જા. થાકી જઈશ.‘’ બે-ત્રણ વાર એ બોલી. પછી તાવ ઘટતાં સૂઈ ગઈ.		‘’નિયો, સૂઈ જા. થાકી જઈશ.‘’ બે-ત્રણ વાર એ બોલી. પછી તાવ ઘટતાં સૂઈ ગઈ.
Line 109:		Line 109:
	"ઓ મૅમ, ક્યાં અટકી ગયાં?”		"ઓ મૅમ, ક્યાં અટકી ગયાં?”

	"કદાચ અટકી ગઈ હતી ત્યાંથી આગળ વધુ છું" બોલતી વખતે એની આંખોમાં ચમક હતી.		"કદાચ અટકી ગઈ હતી ત્યાંથી આગળ વધુ છું" બોલતી વખતે એની આંખોમાં ચમક હતી.

	દૂરથી ખળખળતો ધ્વનિ કાનને કલશોરથી ભરી દેતો હતો. વરસાદી પાણીનું ઝાડીની વચ્ચે રસ્તો કરતું, કૂદતું -રમતું, નાનું ઝરણું વ્હેતું હતું. નજીક જઈ બંનેએ ખોબે ખોબે પાણી પીધું. તરલનાં શર્ટ પર અડધું પાણી ઢોળાયું તોય એ મલકાતી હતી. એ ત્યાં જ પાણીમાં પગ ઝબકોળતી બેસી પડી. નિયોની નજર થોડે દૂર ઝાડીની વચ્ચે એક મોટાં વૃક્ષનાં થડ પર પડી. મોરપીંછ, નીલા રંગનાં પતંગિયાનાં ટોળાં જામ્યાં હતાં. એણે તરત જ તરલનાં શર્ટની બાંય હળવેકથી ખેંચી ચૂપ રહેવાનો ઇશારો કરતા, પતંગિયાઓ તરફ આંગળી ચીંધી. તરલનું મોં ખુલ્લું અને આંખો ફાટેલી જ રહી ગઈ. મોરપીંછ રંગ પર કાળી છાંટવાળા ઊડતાં, ફરફરતાં રંગોનાં ટોળાં! વિચાર્યું પણ ન હોય એવી અદ્ભુત સૃષ્ટિનો એ પણ એક ભાગ હતી? એને માનવામાં નહોતું આવતું. અંદરથી એક જ અવાજ આવતો હતો. પ્રકૃતિ નું અનન્ય નૃત્ય! આંખો દૃશ્ય પીતી રહી એ ઝરણું બની વહેતી રહી. અંદરથી ખાલી થતાં નવેસરથી ભરાતી રહી. અસર એટલી ઘેરી હતી એ પાછા ફરતાં આખો રસ્તો બંને કશું બોલ્યાં નહિ. ઝાડ વચ્ચેથી રસ્તો કરતાં કિનારે બેસી પડ્યાં.		દૂરથી ખળખળતો ધ્વનિ કાનને કલશોરથી ભરી દેતો હતો. વરસાદી પાણીનું ઝાડીની વચ્ચે રસ્તો કરતું, કૂદતું -રમતું, નાનું ઝરણું વ્હેતું હતું. નજીક જઈ બંનેએ ખોબે ખોબે પાણી પીધું. તરલનાં શર્ટ પર અડધું પાણી ઢોળાયું તોય એ મલકાતી હતી. એ ત્યાં જ પાણીમાં પગ ઝબકોળતી બેસી પડી. નિયોની નજર થોડે દૂર ઝાડીની વચ્ચે એક મોટાં વૃક્ષનાં થડ પર પડી. મોરપીંછ, નીલા રંગનાં પતંગિયાનાં ટોળાં જામ્યાં હતાં. એણે તરત જ તરલનાં શર્ટની બાંય હળવેકથી ખેંચી ચૂપ રહેવાનો ઇશારો કરતા, પતંગિયાઓ તરફ આંગળી ચીંધી. તરલનું મોં ખુલ્લું અને આંખો ફાટેલી જ રહી ગઈ. મોરપીંછ રંગ પર કાળી છાંટવાળા ઊડતાં, ફરફરતાં રંગોનાં ટોળાં! વિચાર્યું પણ ન હોય એવી અદ્ભુત સૃષ્ટિનો એ પણ એક ભાગ હતી? એને માનવામાં નહોતું આવતું. અંદરથી એક જ અવાજ આવતો હતો. પ્રકૃતિ નું અનન્ય નૃત્ય! આંખો દૃશ્ય પીતી રહી એ ઝરણું બની વહેતી રહી. અંદરથી ખાલી થતાં નવેસરથી ભરાતી રહી. અસર એટલી ઘેરી હતી એ પાછા ફરતાં આખો રસ્તો બંને કશું બોલ્યાં નહિ. ઝાડ વચ્ચેથી રસ્તો કરતાં કિનારે બેસી પડ્યાં.

	એ બોલી, ’'મોબાઇલ નથી, કેમેરો નથી, છતાં આ દૃશ્ય મારી અંદર હંમેશાં જીવતું રહેશે. જગતના અજ્ઞાત ખૂણે આ એક એવો સમય વહેતો હતો જેને ક્યારેય કોઇએ વાંચ્યો નહોતો, જોયો નહોતો.'’ એની આંખો દરિયાને જોવા છતાં ક્યાંક બીજે જોતી હોય એવી ભાસતી હતી.		એ બોલી, ’'મોબાઇલ નથી, કેમેરો નથી, છતાં આ દૃશ્ય મારી અંદર હંમેશાં જીવતું રહેશે. જગતના અજ્ઞાત ખૂણે આ એક એવો સમય વહેતો હતો જેને ક્યારેય કોઇએ વાંચ્યો નહોતો, જોયો નહોતો.'’ એની આંખો દરિયાને જોવા છતાં ક્યાંક બીજે જોતી હોય એવી ભાસતી હતી.
	“મૅમસા’બ ખાવામાં શું લેશો?" લાંબી શાંતિ તોડતાં નિયો બોલ્યો.		“મૅમસા’બ ખાવામાં શું લેશો?" લાંબી શાંતિ તોડતાં નિયો બોલ્યો.
	"તું જે ખવરાવ એ."		"તું જે ખવરાવ એ."
	''ત્રણ-ચાર માછલી પકડી છે, ખાશો?"		''ત્રણ-ચાર માછલી પકડી છે, ખાશો?"

Atulraval at 18:58, 16 October 2023

2023-10-16T18:58:06Z

← Older revision		Revision as of 18:58, 16 October 2023
Line 9:		Line 9:
	<hr>		<hr>
	{{Poem2Open}}		{{Poem2Open}}
	તરલે આંખો ખોલી. કશું સમજાયું નહીં, એ ક્યાં છે? તીણો તડકો આંખોને આંજી દેતો હતો. ઉપર ખુલ્લું આકાશ દેખાતું હતું. દરિયાના મોજાંનો અવાજ આવતો હતો. એણે ઊઠવાનો પ્રયત્ન કર્યો. જોયું તો અત્યારે એ દરિયાકિનારાની રેતી વચ્ચે હતી. માનવરહિત પટ પર દૂર સુધી ફેલાયેલાં નારિયેળીનાં ઘટાદાર ઝુંડ જોયાં. પછી પાછળ જોયું અને ચોંકી ગઈ. ત્યાં અડાબીડ જંગલ ફેલાયેલું હતું.		તરલે આંખો ખોલી. કશું સમજાયું નહીં, એ ક્યાં છે? તીણો તડકો આંખોને આંજી દેતો હતો. ઉપર ખુલ્લું આકાશ દેખાતું હતું. દરિયાના મોજાંનો અવાજ આવતો હતો. એણે ઊઠવાનો પ્રયત્ન કર્યો. જોયું તો અત્યારે એ દરિયાકિનારાની રેતી વચ્ચે હતી. માનવરહિત પટ પર દૂર સુધી ફેલાયેલાં નારિયેળીનાં ઘટાદાર ઝુંડ જોયાં. પછી પાછળ જોયું અને ચોંકી ગઈ. ત્યાં અડાબીડ જંગલ ફેલાયેલું હતું.
	"કોઈ છે? કોઈ છે? મદદ કરો... હેલો... હેલો કોઈ છે?... હેલ્પ મીઇઇઇઇઇ...પ્લીઝ"		"કોઈ છે? કોઈ છે? મદદ કરો... હેલો... હેલો કોઈ છે?... હેલ્પ મીઇઇઇઇઇ...પ્લીઝ"
	સામેની ઝાડીઓમાં અવાજ ઓગળી જતો હોય એવું લાગ્યું. ''મદદ કરો... હેલ્પ...પ્લીઝ!" પોકારો પાડતાં પાડતાં એનો શ્વાસ ભરાઈ ગયો. સાવ નાની -નિઃસહાય બાળકીની જેમ એ ભક-ભક રડતાં બૂમો પડતી રહી.		સામેની ઝાડીઓમાં અવાજ ઓગળી જતો હોય એવું લાગ્યું. ''મદદ કરો... હેલ્પ...પ્લીઝ!" પોકારો પાડતાં પાડતાં એનો શ્વાસ ભરાઈ ગયો. સાવ નાની -નિઃસહાય બાળકીની જેમ એ ભક-ભક રડતાં બૂમો પડતી રહી.
Line 61:		Line 61:
	“ટાપુથી બહાર નીકળવાનો રસ્તો શોધતો દૂર નીકળી ગયો હતો. "હાથમાંનાં હોકાયંત્રને પહેરણનાં ખિસ્સામાં મૂકતાં એ બોલ્યો. વરસાદ એકધારો પાડવા લાગ્યો. મોટાં મોટાં ટીપાંથી બચવા બોટમાંથી પ્લાસ્ટિકનું એક રેઇનકોટ જેવું નીકળ્યું હતું એ માથા પર ઢાંકી બંને બેસી રહ્યાં. વરસાદ બંધ થયો પછી પણ ભીનાં કપડાં અને ભેંકાર રાત એને લાંબાં લાગ્યાં.		“ટાપુથી બહાર નીકળવાનો રસ્તો શોધતો દૂર નીકળી ગયો હતો. "હાથમાંનાં હોકાયંત્રને પહેરણનાં ખિસ્સામાં મૂકતાં એ બોલ્યો. વરસાદ એકધારો પાડવા લાગ્યો. મોટાં મોટાં ટીપાંથી બચવા બોટમાંથી પ્લાસ્ટિકનું એક રેઇનકોટ જેવું નીકળ્યું હતું એ માથા પર ઢાંકી બંને બેસી રહ્યાં. વરસાદ બંધ થયો પછી પણ ભીનાં કપડાં અને ભેંકાર રાત એને લાંબાં લાગ્યાં.

	“નિયો કોઈ દવા હશે?"		“નિયો કોઈ દવા હશે?"
	"કેમ?'		"કેમ?'
	"તાવ જેવું લાગે છે.''		"તાવ જેવું લાગે છે.''
	"સાચ્ચે, તમારો હાથ તો બહુ તપેલો છે." એ બાલટીમાં દરિયાનું પાણી ભરી લાવ્યો અને પહેરણ ફાડી એનાં પોતા તરલનાં માથા પર મૂકવા લાગ્યો. તરલ ચૂપચાપ પડી રહી. એ દિવસે અનુજે પાર્ટી ગોઠવી હતી. એને તાવ જેવું લાગતું હતું છતાં એ મેકઅપ વચ્ચે બધાંની સાથે ખોટું ખોટું હસતી રહી, પાર્ટી પૂરી થઈ પછી ઢગલો થઈ પડી ગઈ. ડૉક્ટર આવી તપાસી ગયા પણ એને એવું હતું કે અનુજ આવીને એનો હાથ પકડે, માથું દબાવી આપે, પણ અનુજ મિત્રો સાથે જતો રહ્યો હતો. તે રાત્રે પણ એ તાવમાં તરફડતી રહી હતી. આંખ ખોલી જોયું તો સાવ અજાણ્યો છોકરો રાત જાગી એની ચાકરી કરી રહ્યો હતો.		"સાચ્ચે, તમારો હાથ તો બહુ તપેલો છે." એ બાલટીમાં દરિયાનું પાણી ભરી લાવ્યો અને પહેરણ ફાડી એનાં પોતા તરલનાં માથા પર મૂકવા લાગ્યો. તરલ ચૂપચાપ પડી રહી. એ દિવસે અનુજે પાર્ટી ગોઠવી હતી. એને તાવ જેવું લાગતું હતું છતાં એ મેકઅપ વચ્ચે બધાંની સાથે ખોટું ખોટું હસતી રહી, પાર્ટી પૂરી થઈ પછી ઢગલો થઈ પડી ગઈ. ડૉક્ટર આવી તપાસી ગયા પણ એને એવું હતું કે અનુજ આવીને એનો હાથ પકડે, માથું દબાવી આપે, પણ અનુજ મિત્રો સાથે જતો રહ્યો હતો. તે રાત્રે પણ એ તાવમાં તરફડતી રહી હતી. આંખ ખોલી જોયું તો સાવ અજાણ્યો છોકરો રાત જાગી એની ચાકરી કરી રહ્યો હતો.

	‘’નિયો, સૂઈ જા. થાકી જઈશ.‘’ બે-ત્રણ વાર એ બોલી. પછી તાવ ઘટતાં સૂઈ ગઈ.		‘’નિયો, સૂઈ જા. થાકી જઈશ.‘’ બે-ત્રણ વાર એ બોલી. પછી તાવ ઘટતાં સૂઈ ગઈ.

	~~"ગુડ~~ મોર્નિંગ નિયો"		‘’ગુડ મોર્નિંગ નિયો"
	‘’યસ ગુડ મોર્નિંગ. આજે સ્વસ્થ લાગો છો.”		‘’યસ ગુડ મોર્નિંગ. આજે સ્વસ્થ લાગો છો.”
	"તારી આંખ તો જો લાલચોળ થઇ ગઈ છે, સૂતો નથી ને? તું તો મને ઓળખાતો પણ નથી છતાં આટલી કાળજી -" એનો અવાજ રુંધાઈ ગયો.		"તારી આંખ તો જો લાલચોળ થઇ ગઈ છે, સૂતો નથી ને? તું તો મને ઓળખાતો પણ નથી છતાં આટલી કાળજી -" એનો અવાજ રુંધાઈ ગયો.
Line 96:		Line 96:
	"આ ખલાસ થઈ જશે પછી?" એક બટકું મોંમાં મૂકતાં સાવ નાની છોકરી પૂછતી હોય તેમ એણે પૂછ્યું. નિયોએ આંખ બંધ કરી આકાશ તરફ બે હાથ લંબાવ્યા પછી એ ઊભો થઈ કિનારા તરફ ચાલવા લાગ્યો. એ પણ ચૂપચાપ સાથે ચાલવા લાગી. કેટલીય વાર પછી નિયો તરલ સામે જોઈ બોલ્યો: "હું કાલે ગયો હતો ને એ ઝરણું, ચાલો, તમને દેખાડું.		"આ ખલાસ થઈ જશે પછી?" એક બટકું મોંમાં મૂકતાં સાવ નાની છોકરી પૂછતી હોય તેમ એણે પૂછ્યું. નિયોએ આંખ બંધ કરી આકાશ તરફ બે હાથ લંબાવ્યા પછી એ ઊભો થઈ કિનારા તરફ ચાલવા લાગ્યો. એ પણ ચૂપચાપ સાથે ચાલવા લાગી. કેટલીય વાર પછી નિયો તરલ સામે જોઈ બોલ્યો: "હું કાલે ગયો હતો ને એ ઝરણું, ચાલો, તમને દેખાડું.
	"અચ્છા, કઈ બાજુ જવાનું છે?''		"અચ્છા, કઈ બાજુ જવાનું છે?''
	"આમ નાકની દાંડીએ ઝાડવાં છે ને ત્યાં અંદર, પછી ત્યાંથી ડાબી તરફ - ત્યાંથી જમણી તરફ- ફરી ડાબી, પછી સીધા જઈ ....''		"આમ નાકની દાંડીએ ઝાડવાં છે ને ત્યાં અંદર, પછી ત્યાંથી ડાબી તરફ - ત્યાંથી જમણી તરફ- ફરી ડાબી, પછી સીધા જઈ ....''
	'ઓકે ઓકે સમજાઈ ગયું'' પોતાના જ માથા પર ટપલી મારતાં એનાથી હસી પડાયું.		'ઓકે ઓકે સમજાઈ ગયું'' પોતાના જ માથા પર ટપલી મારતાં એનાથી હસી પડાયું.

Line 116:		Line 116:
	“મૅમસા’બ ખાવામાં શું લેશો?" લાંબી શાંતિ તોડતાં નિયો બોલ્યો.		“મૅમસા’બ ખાવામાં શું લેશો?" લાંબી શાંતિ તોડતાં નિયો બોલ્યો.
	"તું જે ખવરાવ એ."		"તું જે ખવરાવ એ."
	''ત્રણ-ચાર માછલી પકડી છે, ખાશો?"		''ત્રણ-ચાર માછલી પકડી છે, ખાશો?"
	"ના, હું વેગન છું, છેલ્લાં ત્રણ વર્ષથી."		"ના, હું વેગન છું, છેલ્લાં ત્રણ વર્ષથી."
	"શું?"		"શું?"

Atulraval: Created page with "{{SetTitle}}
'''++ કોશા રાવલ ++ '''
{{color|blue|'''રૂપાન્તર —'''}}

{{Poem2Open}} તરલે આંખો ખોલી. કશું સમજાયું નહીં, એ ક્યાં છે? તીણો તડકો આંખોને આંજી દેતો હતો. ઉપર ખુલ્લ..."

2023-10-16T18:55:31Z

Created page with "{{SetTitle}} <center><big><big><big>'''++ કોશા રાવલ ++ '''</big></big></big></center> <center>{{color|blue|<big>'''રૂપાન્તર —'''</big>}}</center> <hr> {{Poem2Open}} તરલે આંખો ખોલી. કશું સમજાયું નહીં, એ ક્યાં છે? તીણો તડકો આંખોને આંજી દેતો હતો. ઉપર ખુલ્લ..."

Show changes