https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%B8%E0%AA%BE%E0%AA%B9%E0%AA%BF%E0%AA%A4%E0%AB%8D%E0%AA%AF_%E0%AA%AA%E0%AA%B2%E0%AB%8D%E0%AA%B2%E0%AA%B5_%E2%80%93_%E0%AA%AD%E0%AA%BE%E0%AA%97_%E0%AB%A9%2F%E0%AA%A6%E0%AA%BE%E0%AA%A6%E0%AA%BE 2026-04-18T02:24:09Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.38.2 https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%B8%E0%AA%BE%E0%AA%B9%E0%AA%BF%E0%AA%A4%E0%AB%8D%E0%AA%AF_%E0%AA%AA%E0%AA%B2%E0%AB%8D%E0%AA%B2%E0%AA%B5_%E2%80%93_%E0%AA%AD%E0%AA%BE%E0%AA%97_%E0%AB%A9/%E0%AA%A6%E0%AA%BE%E0%AA%A6%E0%AA%BE&diff=109836&oldid=prev 2026-04-15T03:10:59Z

<p>+1</p> <p><b>New page</b></p><div>{{SetTitle}}<br /> {{Heading|દાદા }}<br /> {{center|[શિખરિણી]}}<br /> {{Block center|&lt;poem&gt;અમારા એ દાદા, વિપુલ વડના ઝુંડ સરખા <br /> વિશાળી છાયાએ સકલ અમ સંતાપ હરતા, <br /> હજારો બાહુઓ પ્રણયમય વિસ્તારિત કરી <br /> લઈ હૈયે ઊંડે ભરત હૃદયે ટાઢક ભલી.<br /> હતું એ હૈયું તો ગહનરસગંભીર દરિયો;<br /> અને નેનો ઊંડાં અમરતતણા કૂપ સરખાં; <br /> હતા માના મીઠા અધર નવલા જીર્ણ વદને <br /> જહીં રેખે રેખે જનક અમ અંકાયલ હતા.&lt;/poem&gt;}}<br /> {{center|[અનુષ્ટુપ]}} <br /> {{Block center|&lt;poem&gt;સુખે સાથી અને ભાગી દુ:ખમાં બાળકો તણા, <br /> સ્વભાવે બાળના જેવા દાદા આશ્વાસના સમા.&lt;/poem&gt;}}<br /> {{center|[ઉપજાતિ]}}<br /> {{Block center|&lt;poem&gt;રિસાઈ દાદાતણી સોડમાં અમે મનામણાંનાં સુખ માણવા જતા, <br /> આંસુ ઝમંતાં શિશુલોચનોને દાદાતણો વત્સલ હસ્ત લૂછતો. <br /> વળી ગયેલા વળીને વિશેષ પંપાળતા પીઠ, હથેળી વચ્ચે <br /> લઈ અમારું મુખ અશ્રુભીંજ્યું સ્વયં બની ગદ્ગદકંઠ ચૂમતા; <br /> મનામણાંનાં મધુ વેણ ઊંચરી હસાવતા લોચનનાં જલોને.&lt;/poem&gt;}}<br /> {{center|[અનુષ્ટુપ]}}<br /> {{Block center|&lt;poem&gt;દાદા ડુંગરના જેવા પ્રેમપાયે વિરાજતા, <br /> ખેલતાં ઝરણાં જેવાં બાળકોને નિહાળતા.&lt;/poem&gt;}}<br /> {{center|[શાર્દૂલવિક્રીક્તિ]}}<br /> {{Block center|&lt;poem&gt;પત્રો પાનખરે ખરી જ્યમ પડે તે રીત દાદાતણા <br /> ધોળા વાળ ખરી જઈ ચળકતી માથે પડી તાલકી; <br /> ત્યાં કેવા કરને કુતૂહલભર્યા બાળો ઘસંતા અમે!<br /> ને દાદા શિશુ શું હસી અમ શિરે ઝુલ્ફાં ગ્રહે ઊડતાં.&lt;/poem&gt;}}<br /> {{center|[ઉપજાતિ]}}<br /> {{Block center|&lt;poem&gt;હસાવતા, ખેલવતા, કુદાવતા, ને મલ્લકુસ્તી નિજ શું કરાવતા; <br /> હારી જઈને અમ પીઠ થાબડી ‘શાબાશ, શાબાશ,’ કહી રિઝાવતા.&lt;/poem&gt;}}<br /> {{center|[અનુષ્ટુપ]}}<br /> {{Block center|&lt;poem&gt;પડે વાંક લડે માડી, બાપુ ઉગ્ર બની જતા; <br /> અમે દોડી જઈ દાદાતણો આશ્રય સેવતા. <br /> આંખ કો કાઢતું તો તો દાદાજી કેસરી સમા <br /> તડૂકી ઊઠતા; બાળ અમે વિજય માનતા.&lt;/poem&gt;}}<br /> {{center|[ઉપજાતિ]}}<br /> {{Block center|&lt;poem&gt;સાથે સુવાડી કહી મીઠી વાતો મીંચાવી દે ઘેનભરેલ આંખો; <br /> સ્વપ્ને ધરીને પરીઓની પાંખો વાર્તાવિહારે ઊડતા અમે તો.<br /> ‘હજુય શું ઘોરી રહ્યો અઘોરી?&#039; ઢંઢોળવા મા જતી એમ બોલી; <br /> ‘દે જંપવા ફૂલડું થાક્યું પાક્યું&#039; વારે કહી વત્સલ એમ દાદા. <br /> દાદા જ સામા ઊઠતાં સવારે આશીષમૂર્તિ સમ ‘આવ બેટા&#039; <br /> કહી ઉપાડી નિજ અંકમાં લે, માથે મૂકી હાથ લળી ચૂમી લે.&lt;/poem&gt;}}<br /> {{center|[અનુષ્ટુપ]}}<br /> {{Block center|&lt;poem&gt;એકલા ના કદી બેસે દાદાજી ભોજનેક્ષણે; <br /> અન્ન ના ભાવતું, બાળ જો બેઠાં હોય ના કને.&lt;/poem&gt;}}<br /> {{center|[મિશ્રજાતિ]}}<br /> {{Block center|&lt;poem&gt;નાના બનાવી મધુ કોળિયાઓ મુખે અમારા ધરતા અથાક્યા; <br /> ખવાડવામાં નિજ ભૂખ ભૂલતા, સંતોષતા ભાવની ભૂખ ભારે. <br /> જો નીકળે બ્હાર બજાર દાદા, નિશાળમાં નિશ્ચય આવવાના; <br /> ટેકો દઈ વાંસની લાકડીનો બોલાવીને બે જંઈ આપવાના. <br /> મહેતાજીને ક્હે ‘ભૂલચૂક થાયે તોયે ભલા આંખ બતાવતા ના; <br /> આ બાળકું તો હજુ ફૂલડું છે, મુખે હજુ ધાવણ આ જણાયે.’ <br /> શેરી મહીં ખેલત બાલબંધુઓ સાથે અમે પીંપળ-છાય નીચે; <br /> પંખેરુ જ્યાં ગાન અખંડ ગાતાં, ને પાંદડાં તાલ બધાં બજાવતાં. <br /> દાદા પડીકું લઈને મિઠાઈનું બજારથી ત્યાં અમ પાસ આવતા; <br /> મુખે અમારે કંઈ પાણી છૂટતું, શી જાફતો ત્યાં તરુ હેઠ જામતી!&lt;/poem&gt;}}<br /> {{center|[અનુષ્ટુપ]}}<br /> {{Block center|&lt;poem&gt;દાદાનાં સ્મરણો આવાં ખુટાડ્યાં ખૂટતાં નથી. <br /> એકેક સ્મરણે આંખ ભિંજાયે સ્નેહને જળે. <br /> પ્રાણતારે પરોવાયા મણકા સ્મરણો તણા; <br /> ગયા દાદા, પરંતુ એ જપની માળ જીવતી!&lt;/poem&gt;}}<br /> {{center|[શિખરિણી]}}<br /> {{Block center|&lt;poem&gt;ગયા દાદા વ્હાલા, પ્રતિનિધિ ગઈ પેઢીભરના! <br /> ગળ્યો કાળાબ્ધિના જળમહીં મહાડુંગર મળ્યો! <br /> ગઈ મીઠેરી એ હૃદય હરિયાળી ઊડી ગઈ! <br /> ભલાઈ ભોળાઈ ગઈ! પ્રણયવેલી ગઈ બળી! <br /> ગયા દાદા વ્હાલા અમ ભવનના શંભુ સરખા! <br /> હવે સૂના વાસે બજત ભણકારા ગતતણા. <br /> છબી હૈયે કોરી સજીવન થઈ માનસપટે <br /> ઝરંતાં આંસુની ઉપર લળતી એ હજુય આ!<br /> હવે તો દાદાઓ દુરલભ થયા, દારુણ સમો!<br /> અકાળે બાળો જ્યાં કરમઈ જતાં, શી રીત તહીં <br /> ચહે વાસો દાદા! શિશુસુમનિયાંને લઈ સુખે <br /> ખિલાવીને ખીલે અમરત-રસ્યા નંદન વિષે.<br /> {{right|&#039;પારિજાત&#039;માંથી}}&lt;/poem&gt;}}<br /> {{center|&#039;&#039;&#039;સ્વાધ્યાય&#039;&#039;&#039;}}<br /> {{Hi|1em|૧. &#039;ગહનરસગંભીર દરિયો &#039;- એમાં રૂપક અને વર્ણસગાઈ છે તે બતાવો.}}<br /> {{Hi|1em|૨. કવિએ દોરેલું દાદાનું રેખાચિત્ર તમારા શબ્દોમાં આપો.}}<br /> {{Hi|1em|૩. દાદી માટે તમારે આવું કોઈ ચિત્ર દોરવું હોય તો તમે શું લખશો? &#039;દાદી વાંકી રસિક કરતી વાતથી બાળ રાજી&#039; એ શ્રી. બ. ક. ઠા. ની પંક્તિ યાદ આવે છે? એનો તાંતણો પકડી લઈ વર્ણન આગળ લંબાવશો?}}<br /> {{Hi|1em|૪. આ કાવ્યમાંની કેટલીક ઉપમાઓ બતાવો.}}<br /> &lt;br&gt;<br /> {{HeaderNav2<br /> |previous = પૂજાલાલ<br /> |next = કરસનદાસ માણેક<br /> }}</div>

Meghdhanu