સાહિત્ય પલ્લવ – ભાગ ૩/મૃગચર્મ - Revision history

Meghdhanu at 02:58, 15 April 2026

2026-04-15T02:58:51Z

← Older revision		Revision as of 02:58, 15 April 2026
Line 14:		Line 14:
	{{gap}}અને સૌ જીવોનો ક્ષણિક ભવસંગાથ વસતો :		{{gap}}અને સૌ જીવોનો ક્ષણિક ભવસંગાથ વસતો :
	{{gap}}મને સમ્બન્ધોનો કપટપટુ સંમોહ ખસતો :		{{gap}}મને સમ્બન્ધોનો કપટપટુ સંમોહ ખસતો :
	{{gap\|4em}}}}નયન તુજ ભગવો જ લસતો.</poem>}}		{{gap\|4em}}નયન તુજ ભગવો જ લસતો.</poem>}}
	{{center\|'''સ્વાધ્યાય'''}}		{{center\|'''સ્વાધ્યાય'''}}
	{{Hi\|1em\|૧. મૃગચર્મને કવિ કોની જોડે સરખાવે છે?}}		{{Hi\|1em\|૧. મૃગચર્મને કવિ કોની જોડે સરખાવે છે?}}

Meghdhanu at 02:58, 15 April 2026

2026-04-15T02:58:38Z

Meghdhanu: +1

2026-04-15T02:44:20Z

New page

{{SetTitle}}
{{Heading|મૃગચર્મ|દેશળજી પરમાર}}
{{Block center|<poem>ક્રીડન્તી કન્યાની પુરપથઊંડી ચુંદડી સમી,
અરે આત્મા કૂંળા, અરવ તુજ છાયા પડી ગઈ :
મુજ સદન-ખંડે શમી રહી.
એની સુંવાળી પર હાથ ફેરવું, ને નેત્રથી કાવ્ય સરે દયાઝવ્યું.
વન તૃણાંકુર ને ઝરા ઊભા જોશે વાટડી;
વન્ય કો ના પેખશે તારી પરિચિત શીંગડી :
આ વ્હાલસોયાં મુખ પીઠ પાયનું ચાલી ગયું ચંચળ નૃત્ય ક્યારનું.
તું જે દિનાન્તે વનમાં વિંધાયલું ને મુત્યુની અન્તિમ યાતનામાં,
- બાણ કેરું છિદ્ર આ, ડોક આ મરડાયેલી,
આ રૂપેરી છાતીની યે કમ્પતી રોમાવલી,
વેરી-વિખેરી વળી અશ્રુમાળ તે : તે જોઉં છું સૌ, મૃગચર્મ તુંમાં!
અને સૌ જીવોનો ક્ષણિક ભવસંગાથ વસતો :
મને સમ્બન્ધોનો કપટપટુ સંમોહ ખસતો :
નયન તુજ ભગવો જ લસતો.</poem>}}
{{center|'''સ્વાધ્યાય'''}}
{{Hi|1em|૧. મૃગચર્મને કવિ કોની જોડે સરખાવે છે?}}
{{Hi|1em|૨. મૃગચર્મની 'સુંવાળી' પર હાથ ફેરવતાં ફેરવતાં કવિના મનની શી સ્થિતિ થાય છે તે વર્ણવો.}}
{{Hi|1em|૩. મૃગની કોણ કોણ વાટ જોઈ રહ્યું હશે? આ કલ્પનાની તમારા મન પર શી અસર થઈ તે જણાવો.}}
{{Hi|1em|૪. મૃગચર્મ ઉપરથી કવિ જીવન્ત મૃગની કલ્પનામાં સરી જઈ શું શું જુએ છે તે જણાવો.}}
{{Hi|1em|૫. ‘વેરી-વિખેરી વળી અશ્રુમાળ તે’- આ પંક્તિની ખૂબીઓ સમજાવો.}}
{{Hi|1em|૬. કાવ્યને અંતે કવિના મનની શી સ્થિતિ બની રહે છે તે જણાવો.}}
<br>
{{HeaderNav2
|previous = દેશળજી પરમાર
|next = ઝવેરચંદ મેઘાણી
}}

← Older revision		Revision as of 02:58, 15 April 2026
Line 3:		Line 3:
	{{Block center\|<poem>ક્રીડન્તી કન્યાની પુરપથઊંડી ચુંદડી સમી,		{{Block center\|<poem>ક્રીડન્તી કન્યાની પુરપથઊંડી ચુંદડી સમી,
	અરે આત્મા કૂંળા, અરવ તુજ છાયા પડી ગઈ :		અરે આત્મા કૂંળા, અરવ તુજ છાયા પડી ગઈ :
	મુજ સદન-ખંડે શમી રહી.		{{gap}}મુજ સદન-ખંડે શમી રહી.
	એની સુંવાળી પર હાથ ફેરવું, ને નેત્રથી કાવ્ય સરે દયાઝવ્યું.		એની સુંવાળી પર હાથ ફેરવું, ને નેત્રથી કાવ્ય સરે દયાઝવ્યું.
	વન તૃણાંકુર ને ઝરા ઊભા જોશે વાટડી;		{{gap}}વન તૃણાંકુર ને ઝરા ઊભા જોશે વાટડી;
	વન્ય કો ના પેખશે તારી પરિચિત શીંગડી :		{{gap}}વન્ય કો ના પેખશે તારી પરિચિત શીંગડી :
	આ વ્હાલસોયાં મુખ પીઠ પાયનું ચાલી ગયું ચંચળ નૃત્ય ક્યારનું.		આ વ્હાલસોયાં મુખ પીઠ પાયનું ચાલી ગયું ચંચળ નૃત્ય ક્યારનું.
	તું જે દિનાન્તે વનમાં વિંધાયલું ને મુત્યુની અન્તિમ યાતનામાં,		તું જે દિનાન્તે વનમાં વિંધાયલું ને મુત્યુની અન્તિમ યાતનામાં,
	- બાણ કેરું છિદ્ર આ, ડોક આ મરડાયેલી,		{{gap}}— બાણ કેરું છિદ્ર આ, ડોક આ મરડાયેલી,
	આ રૂપેરી છાતીની યે કમ્પતી રોમાવલી,		{{gap}}આ રૂપેરી છાતીની યે કમ્પતી રોમાવલી,
	વેરી-વિખેરી વળી અશ્રુમાળ તે : તે જોઉં છું સૌ, મૃગચર્મ તુંમાં!		વેરી-વિખેરી વળી અશ્રુમાળ તે : તે જોઉં છું સૌ, મૃગચર્મ તુંમાં!
	અને સૌ જીવોનો ક્ષણિક ભવસંગાથ વસતો :		{{gap}}અને સૌ જીવોનો ક્ષણિક ભવસંગાથ વસતો :
	મને સમ્બન્ધોનો કપટપટુ સંમોહ ખસતો :		{{gap}}મને સમ્બન્ધોનો કપટપટુ સંમોહ ખસતો :
	નયન તુજ ભગવો જ લસતો.</poem>}}		{{gap\|4em}}}}નયન તુજ ભગવો જ લસતો.</poem>}}
	{{center\|'''સ્વાધ્યાય'''}}		{{center\|'''સ્વાધ્યાય'''}}
	{{Hi\|1em\|૧. મૃગચર્મને કવિ કોની જોડે સરખાવે છે?}}		{{Hi\|1em\|૧. મૃગચર્મને કવિ કોની જોડે સરખાવે છે?}}