MeghaBhavsar at 06:50, 5 July 2022

2022-07-05T06:50:28Z

← Older revision		Revision as of 06:50, 5 July 2022
Line 8:		Line 8:
	</poem>		</poem>
	રાત પડે ચક્રવાક ને પંખીનું જોડલું આંધળું બની જાય છે. અને બે નર-માદા વચ્ચે એક પાંદડું જ આડું હોય છતાં એ અનંત અંતરે પડ્યાં હોય તેમ એકબીજાને જોઈ-મળી શકતાં નથી. તેથી રાત પડતી વેળાએ વિયોગ આવતો જોઈને ચકવી રડી પડે છે અને ચક્રવાકને કહે છે કે, હે પ્રીતમ, ચાલો આપણે એવા દેશમાં ઊડી જઈએ કે જ્યાં રાત જ ન પડતી હોય, કે જેથી આપણે કદી વિખૂટાં પડવું ન પડે.		રાત પડે ચક્રવાક ને પંખીનું જોડલું આંધળું બની જાય છે. અને બે નર-માદા વચ્ચે એક પાંદડું જ આડું હોય છતાં એ અનંત અંતરે પડ્યાં હોય તેમ એકબીજાને જોઈ-મળી શકતાં નથી. તેથી રાત પડતી વેળાએ વિયોગ આવતો જોઈને ચકવી રડી પડે છે અને ચક્રવાકને કહે છે કે, હે પ્રીતમ, ચાલો આપણે એવા દેશમાં ઊડી જઈએ કે જ્યાં રાત જ ન પડતી હોય, કે જેથી આપણે કદી વિખૂટાં પડવું ન પડે.

			<br>
			{{HeaderNav2
			\|previous = 115
			\|next = 117
			}}

MeghaBhavsar: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|116| }} સાંજ પડન્તી દેખકે, ચકવી બેઠી રોય; ચલો પિયા ઉસ દેશમેં..."

2022-06-10T10:34:18Z

Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|116| }} <poem> સાંજ પડન્તી દેખકે, ચકવી બેઠી રોય; ચલો પિયા ઉસ દેશમેં..."

New page

{{SetTitle}}

{{Heading|116| }}

<poem>
સાંજ પડન્તી દેખકે, ચકવી બેઠી રોય;
ચલો પિયા ઉસ દેશમેં, (જ્યાં) રેન અંધેરા નોય.
</poem>
રાત પડે ચક્રવાક ને પંખીનું જોડલું આંધળું બની જાય છે. અને બે નર-માદા વચ્ચે એક પાંદડું જ આડું હોય છતાં એ અનંત અંતરે પડ્યાં હોય તેમ એકબીજાને જોઈ-મળી શકતાં નથી. તેથી રાત પડતી વેળાએ વિયોગ આવતો જોઈને ચકવી રડી પડે છે અને ચક્રવાકને કહે છે કે, હે પ્રીતમ, ચાલો આપણે એવા દેશમાં ઊડી જઈએ કે જ્યાં રાત જ ન પડતી હોય, કે જેથી આપણે કદી વિખૂટાં પડવું ન પડે.

સોરઠિયા દુહા/116 - Revision history

MeghaBhavsar at 06:50, 5 July 2022

MeghaBhavsar: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|116| }} સાંજ પડન્તી દેખકે, ચકવી બેઠી રોય; ચલો પિયા ઉસ દેશમેં..."