https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%B8%E0%AB%8B%E0%AA%B0%E0%AA%A0%E0%AB%80_%E0%AA%AC%E0%AA%B9%E0%AA%BE%E0%AA%B0%E0%AA%B5%E0%AA%9F%E0%AB%80%E0%AA%AF%E0%AA%BE_-_2%2F%E0%AA%97%E0%AB%80%E0%AA%A4_%E0%AA%B8%E0%AA%BE%E0%AA%B5%E0%AA%9C%E0%AA%A1%E0%AB%81%E0%AA%82 2026-04-13T00:47:47Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.38.2 https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%B8%E0%AB%8B%E0%AA%B0%E0%AA%A0%E0%AB%80_%E0%AA%AC%E0%AA%B9%E0%AA%BE%E0%AA%B0%E0%AA%B5%E0%AA%9F%E0%AB%80%E0%AA%AF%E0%AA%BE_-_2/%E0%AA%97%E0%AB%80%E0%AA%A4_%E0%AA%B8%E0%AA%BE%E0%AA%B5%E0%AA%9C%E0%AA%A1%E0%AB%81%E0%AA%82&diff=34045&oldid=prev 2022-04-14T10:50:14Z

<p>Created page with &quot;{{SetTitle}} {{Heading|ગીત સાવજડું|}} &lt;poem&gt; બળ કરી અતગ હાલીયો બોંશે લાવું પવંગ જાણે ખ...&quot;</p> <p><b>New page</b></p><div>{{SetTitle}}<br /> <br /> {{Heading|ગીત સાવજડું|}}<br /> <br /> &lt;poem&gt;<br /> બળ કરી અતગ હાલીયો બોંશે<br /> લાવું પવંગ જાણે ખુમાણું ના લોંચે<br /> ખુમાણે દીધાં ભાલાં તરીંગમાં ખોંચે<br /> ભોંયરા લગ આવીયો ભુંશે! <br /> &lt;/poem&gt;<br /> {{Poem2Open}}<br /> [અતિ મોટું સૈન્ય લઈને શેલો ખાચર ચડ્યો : &#039;મનમાં હતું કે જાણે જોગીદાસ ખુમાણનાં ઘોડાં ઝુંટવી લાવીએ. ત્યાં તો ઉલટાં, પોતાના ઘોડાંના તરીંગમાં જ ખુમાણોનાં ભાલાં ભોંકાયાં, એવાં ભાલાં ભોંકાયાં કે શેલો ખાચર ભોંયરગઢ સુધી ભાગતો આવ્યો.] <br /> જેસી તે હૈયે નો જાણ્યો<br /> અંગ એંકાર અધિકો આણ્યો<br /> આગળ ખુમા તણો હતો અલેણો<br /> (ત્યાં) માથે આવિયો દુસરો મેણો! <br /> [હૃદયમાં કાંઈ વિચાર ન કર્યો. અંગમાં વધુ પડતો અહંકાર આણ્યો. અગાઉ ખુમાણો સાથે અલેણું તો હતું જ, ત્યાં વળી આ બીજું મેણું માથા પર આવ્યું.] <br /> ખાચર ખેાટ દૂસરી ખાયો<br /> ઝાળે ખુમો ભાણ જગાયો<br /> કૂડું શેલા કામ કમાયો<br /> ગરમાં જઈને લાજ ગુમાયો! <br /> [હે શેલા ખાચર! તે બીજી વાર ખેાટ ખાધી. તેં ઝાડીમાં જઈને ભાણ ખુમાણ સમા સિંહને જગાડ્યો. તે બહુ બુરૂં કામ કર્યું . ગિરમાં જઈને તેં લાજ ગુમાવી.] <br /> ધરપત થીયો સબે ધુડધાણી<br /> રાખી મેલ્યા ડોડ રામાણી<br /> માર્યા ફરતા ડોડ મોકાણી<br /> ઠરડ કાઢ્યો ભાલે ઠેબાણી! <br /> [હે ધરપતિ! તારૂં સર્વસ્વ ઘૂળધાણી થઈ ગયું. તારા ડોડાણી, મોકાણી અને ઠેબાણીઓને બહારવટીયાઓએ બહુ માર્યા.] <br /> આલણહરો કહું અલબેલો<br /> ખેલ જઈને બીજે ખેલો! <br /> ઝાટકીયો દસ ઘોડે ઝીલો છો વીસુંથી ભાગ્યો, શેલો! <br /> [આલા ખુમાણનો પૈાત્ર ભાણ જોગીદાસ તો અલબેલો છે: માટે હે ખાચરો! તમે બીજે કયાંઈક જઈને રમત રમો! દસ જ ઘોડે ભાણ જોગીદાસે ઝપાટો માર્યો, ત્યાં તો છ વીસુ (એકસો વીસ) ઘોડા સાથે શેલો ખાચર ભાગી નીકળ્યો.] <br /> “લ્યો બાપ! આ ગીત!” <br /> ગીત પૂરૂં થયું. શેલા ખાચરે આંખો લાલ કરી ગાંગાને કહ્યું “બારોટ! હવે જસદણમાં રે&#039; તો ગા&#039; ખા!” <br /> “ધુડ પડી મારા રહેવામાં!&quot; કહીને ગાંગો ચાલી નીકળ્યો.<br /> {{Poem2Close}}</div>

MeghaBhavsar