સોરઠી સંતવાણી/ધ્રુપતી-પ્રબોધ - Revision history

MeghaBhavsar at 07:09, 28 April 2022

2022-04-28T07:09:01Z

← Older revision		Revision as of 07:09, 28 April 2022
Line 48:		Line 48:

	{{Poem2Open}}		{{Poem2Open}}
	~~અર્થ~~ : દ્રૌપદી યુધિષ્ઠિરને કહે છે :		'''અર્થ''' : દ્રૌપદી યુધિષ્ઠિરને કહે છે :
	આ બીજ ધર્મ (ભક્તિનો મહાપંથ) કઠિન છે. એ તો સતીઓનો સોહામણો ધર્મ છે.		આ બીજ ધર્મ (ભક્તિનો મહાપંથ) કઠિન છે. એ તો સતીઓનો સોહામણો ધર્મ છે.
	એ જેવા તેવાથી જીરવાય નહીં.		એ જેવા તેવાથી જીરવાય નહીં.
Line 62:		Line 62:
	જેને બ્રહ્મનો આહાર છે, તેને બીજી વસ્તુ નજરે પણ ન પડે.		જેને બ્રહ્મનો આહાર છે, તેને બીજી વસ્તુ નજરે પણ ન પડે.
	{{Poem2Close}}		{{Poem2Close}}

			<br>
			{{HeaderNav2
			\|previous = વૈરાગ્યનાં વિછોયાં
			\|next = મનડાં જેણે મારિયાં
			}}

MeghaBhavsar at 10:35, 26 April 2022

2022-04-26T10:35:30Z

← Older revision		Revision as of 10:35, 26 April 2022
Line 46:		Line 46:
	::: પોતે છે શિવનું સ્વરૂપ. — ધ્રુપતી.		::: પોતે છે શિવનું સ્વરૂપ. — ધ્રુપતી.
	</poem>		</poem>

			{{Poem2Open}}
			અર્થ : દ્રૌપદી યુધિષ્ઠિરને કહે છે :
			આ બીજ ધર્મ (ભક્તિનો મહાપંથ) કઠિન છે. એ તો સતીઓનો સોહામણો ધર્મ છે.
			એ જેવા તેવાથી જીરવાય નહીં.
			એ તો હળાહળ ઝેરથી ભરેલો, અનધિકારીને હજમ ન થાય તેવો પ્યાલો છે.
			જેવી રીતે મણિ સર્પના ઝેરની પાસે રહે છે છતાં વિષ એને નડતું નથી.
			છીપ જેમ સમુદ્રની અંદર રહે છે, છતાં સમુદ્રનાં પાણી એને ભાંગી શકતાં નથી —
			તેવી રીતે આ ધર્મનું ઉપાસક માનવી સંસારની વચ્ચે રહ્યો રહ્યો અલિપ્ત છે.
			છીપને તો સ્વાતિના બિન્દુનું જ કામ છે. એ વગર બીજું જળ છીપ સેવે નહીં.
			હંસને મોતીનો આહાર છે, એ કાંઈ બગલા સાથે બેસે નહીં.
			કમોદણી (કુમુદિની)નું ફૂલ જળમાં રહ્યા છતાં જળમાં ડૂબતું નથી, એ રીતે જતિ સતી સંગાથે રહે છતાં વિષયની વાસના એને વ્યાપતી નથી.
			એ કાંઈ કામી કુટિલ પુરુષોનાં કામ નથી. સાચો યતિ પુરુષ જ એ સ્ત્રીસંગને જીરવી જાણે છે.
			એવા મહાજતિ પુરુષોને કરાળ કાળ પણ શું કરે? એ તો કાળનો જ કોળિયો કરી જાય. એનાં દર્શને તો દેવો પણ જાય છે.
			જેને બ્રહ્મનો આહાર છે, તેને બીજી વસ્તુ નજરે પણ ન પડે.
			{{Poem2Close}}

MeghaBhavsar: Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|ધ્રુપતી-પ્રબોધ|}} ધ્રુપતી કે’ છે રે તમે સાંભળો ને ધરમરા..."

2022-04-26T10:34:48Z

Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|ધ્રુપતી-પ્રબોધ|}} <poem> ધ્રુપતી કે’ છે રે તમે સાંભળો ને ધરમરા..."

New page

{{SetTitle}}

{{Heading|ધ્રુપતી-પ્રબોધ|}}

<poem>
ધ્રુપતી કે’ છે રે તમે સાંભળો ને ધરમરાય!
સાંભળો યુધિષ્ઠિરરાય!
બીજ ધરમ મહા કઠિન છે હાં
એવો સતીયુંનો ધરમ સોહામણો. — હાં રે હાં.
જેણે તેણે જીરવ્યો ન જાય
અજર પિયાલો હળાહળ ભર્યો. — હાં રે હાં.
મણિ રેવે સરપ ઝેરની પાસ
::: વિષ તો લેશ તે લોપે નહીં;
છીપ રે’વે સાયર મોજાર,
::: સમુદ્રનાં જળ તેને ભેદે નહીં. — હાં રે હાં.
છીપને છે સુવાંત-બુંદ સેં કામ
::: સુવાતુંનાં જળ વિના સેવે નહીં;
હંસને છે હીરલાનો આ’ર
::: બગલાની સંગે બેસે નહીં. — ધ્રુપતી.

કમોદની રે’વે જળની માંય
::: પુષપ જળમાં ડૂબે નહીં;
એમ જતિ રે’વે સતીયુંની સાથ
::: વિષયની વાસના વ્યાપે નહીં હાં રે હાં.
નહીં ત્યાં કામી કુટિલનાં કામ,
::: જતિ રે પુરુષ અજરા જીરવે હાં. — ધ્રુપતી.

કામ ક્રોધ મોહ જે કહેવાય,
::: ઇરષા તણાં ઝેર છે હાં રે હાં
જતિ રેવે સતીયુંની સાથ.
::: પણ મનની વ્રતી ડોલે નહીં.

ઈ તો મહાજિત કહેવાય
::: કાળ ને કરાળ તેને શું કરે
તે તો છે મરજીવાનું કામ હાં રે.
વાસનાઉં તો મરી ગઈ.
::: તે તો જીવનમુક્તિ કે’વાય,
ઇ તો કાળ કરાળને ગળી ગયા.
::: દેવતા દરશને જાય. — હાં રે હાં

એવા પુરુષની પાંસળે રે
::: કરે જો કૃપા એવા સાધ,
અમર અવિચળ પદ આલી શકે,
::: જેને ભાવ્યો બ્રહ્મ આહાર,
તો અવર વસ્તુ કેમ નજરે ચડે,
::: પોતે છે શિવનું સ્વરૂપ. — ધ્રુપતી.
</poem>