https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%B9%E0%AA%B0%E0%AB%80%E0%AA%B6_%E0%AA%AE%E0%AB%80%E0%AA%A8%E0%AA%BE%E0%AA%B6%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AB%81%E0%AA%A8%E0%AB%80_%E0%AA%95%E0%AA%B5%E0%AA%BF%E0%AA%A4%E0%AA%BE%2F%E0%AA%9B%E0%AA%BE%E0%AA%AA%E0%AA%BE%E0%AA%B5%E0%AA%BE%E0%AA%B3%E0%AB%8B_%E0%AA%9B%E0%AB%8B%E0%AA%95%E0%AA%B0%E0%AB%8Bહરીશ મીનાશ્રુની કવિતા/છાપાવાળો છોકરો - Revision history2026-05-22T20:56:51ZRevision history for this page on the wikiMediaWiki 1.38.2https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%B9%E0%AA%B0%E0%AB%80%E0%AA%B6_%E0%AA%AE%E0%AB%80%E0%AA%A8%E0%AA%BE%E0%AA%B6%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AB%81%E0%AA%A8%E0%AB%80_%E0%AA%95%E0%AA%B5%E0%AA%BF%E0%AA%A4%E0%AA%BE/%E0%AA%9B%E0%AA%BE%E0%AA%AA%E0%AA%BE%E0%AA%B5%E0%AA%BE%E0%AA%B3%E0%AB%8B_%E0%AA%9B%E0%AB%8B%E0%AA%95%E0%AA%B0%E0%AB%8B&diff=70231&oldid=prevMeghdhanu: +12024-02-27T00:14:10Z<p>+1</p>
<p><b>New page</b></p><div>{{SetTitle}}<br />
<center><big><big>'''છાપાવાળો છોકરો'''</big></big></center><br />
<br />
<poem><br />
એ કોઈને મળતો નથી ને એને કોઈ મળતું નથી.<br />
ન મળવાના ઇરાદાથી મળવા આવતો હોય તે રીતે એ દરરોજ આવે છે<br />
ઉતાવળે ઉતાવળે. સાઇકલ પર. એટલી ઉતાવળમાં કે<br />
આપણે ખબરઅંતર પૂછીએ ને એય સામે નવાજૂની પૂછે<br />
એ રીતે એને ક્યારેય મળી શકાતું નથી.<br />
<br />
કૉલેજના છેલ્લા વરસમાં હશે આ છાપાવાળો છોકરો? કે ઊઠી ગયો હશે?<br />
દારૂડિયો હશે એનો બાપ? કે કોકે પતાવી દીધો હશે? બને કે વિધવા ફોઈ ભેગો<br />
રહેતો હોય, વખાનો માર્યો. ઉસકે ચચાજાનકી ફેમ્લી, હો સકતા હૈ,<br />
કરાંચીમેં સેટિલ હુઈ હો, – આમ તો સારા ઘરનો દેખાય છે, વલહાડના દેહઈ?<br />
મોટી હત્યાવી? શિયા કે સુન્ની?–<br />
આ બધા ગ્રે એરિયા છે છાપાળવી ઉદાસીના<br />
ને માણસાઈના એવા ઇલાકાઓમાં કોઈ કોઈને મળી શકતું નથી.<br />
ઘણી વાર એ સાઇકલ પરથી પડી જાય છે.<br />
કેમ આજે છાપું આટલું બધું ગંદું થયું છે? બધા પૂછે છે.<br />
એની કોણી છોલાયલી છે પેડલ પર જમણા પગનું જૂતિયું દબાવતાં<br />
એ ચીલાચાલુ જવાબ આપે છે : આખી થપ્પી પડી ગઈ’તી કાદવમાં.<br />
પણ માટીને બદલે છાપાનાં પાનિયાં પર લાલ ડાઘા શાનાં છે?<br />
ને પાને પાને આરડીએક્સના ઉલ્લેખો કેમ કરેલા છે?<br />
એ ગલ્લાંતલ્લાં કરે છે : આવા લોકોનો તો કેમનો ભરોસો કરી શકાય?<br />
જિંદગીમાં કેવા કેવા દહેશતનાક લોકો મળી જાય છે?<br />
<br />
ઘણી વાર લાગલાગટ એકબે મહિના સુધી એના કોઈ સમાચાર નથી હોતા<br />
જાણે ક્યાંક આડે હાથે મુકાઈ ગયો ન હોય, આપણા જ ઘરના માળિયે –<br />
કબાડીની રાહ જોતો. પછી અચાનક દેખા દે છે ત્યારે એ હોય છે ચોળાઈ ગયેલો,<br />
ધૂળિયો ને સાવ પીળો પડી ગયેલો, – પૂછીએ કે કેમ ‘લ્યા?<br />
તો કહેશે, કમળો થયો’તો, સાહેબ.<br />
એનો શેઠ પાછો પૂરો શઠ છે. ચેપી રોગવાળાને તો કોણ નોકરીએ રાખે?<br />
છેલ્લે એના જેવું કોક પસ્તીવાળાને ત્યાં જોવા મળેલું...<br />
પણ આવું જોવા મળવું એને મળવું તો કેમ કહી શકાય?<br />
<br />
આજે પણ<br />
એ હમણાં જ છાપું નાખીને ગયો છે.<br />
નવોનક્કોર અથવા રદ્દી. સર્વનામ જેટલો સંદિગ્ધ. એના ચહેરાને મ્હોંકળા નથી.<br />
હું પહેલા પાના પર નજર ફેરવું છું : હેડલાઈન આજે પણ એની એ જ?<br />
હવે તો એના શેઠને ફરિયાદ કરવી જ પડશે :<br />
આમ દરરોજ વાસી છાપું નાખી જાય<br />
ચાલતી સાઇકલે, તે તો કેમ ચાલે?<br />
ને બૂમ પાડીએ તો પાછો ઊભોય નથી રહેતો, મળવા...<br />
<br />
હું એના ચાલ્યા જવાની દિશામાં જોઉં છું<br />
નોર્થ અથવા ઈસ્ટ અથવા વેસ્ટ અથવા સાઉથ<br />
એક ધડાકો થાય છે : નક્કી બિચારાની સાઇકલનું ટાયર ફાટ્યું લાગે છે<br />
અથવા...<br />
એ જે હોય તે, એને મળી શકાતું નથી.<br />
</poem><br />
<br><br />
{{HeaderNav2<br />
|previous = ગૃહિણી : ૫<br />
|next = બનારસ ડાયરી-૧૩<br />
}}</div>Meghdhanu