https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%E0%AA%B9%E0%AA%B0%E0%AB%80%E0%AA%B6_%E0%AA%AE%E0%AB%80%E0%AA%A8%E0%AA%BE%E0%AA%B6%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AB%81%E0%AA%A8%E0%AB%80_%E0%AA%95%E0%AA%B5%E0%AA%BF%E0%AA%A4%E0%AA%BE%2F%E0%AA%AA%E0%AB%81%E0%AA%A4%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AA%B5%E0%AA%A7%E0%AB%82%E0%AA%A8%E0%AB%87
હરીશ મીનાશ્રુની કવિતા/પુત્રવધૂને - Revision history
2026-05-18T21:02:24Z
Revision history for this page on the wiki
MediaWiki 1.38.2
https://wiki.ekatrafoundation.org/index.php?title=%E0%AA%B9%E0%AA%B0%E0%AB%80%E0%AA%B6_%E0%AA%AE%E0%AB%80%E0%AA%A8%E0%AA%BE%E0%AA%B6%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AB%81%E0%AA%A8%E0%AB%80_%E0%AA%95%E0%AA%B5%E0%AA%BF%E0%AA%A4%E0%AA%BE/%E0%AA%AA%E0%AB%81%E0%AA%A4%E0%AB%8D%E0%AA%B0%E0%AA%B5%E0%AA%A7%E0%AB%82%E0%AA%A8%E0%AB%87&diff=70238&oldid=prev
Meghdhanu: +1
2024-02-27T00:22:21Z
<p>+1</p>
<p><b>New page</b></p><div>{{SetTitle}}<br />
<center><big><big>'''પુત્રવધૂને'''</big></big></center><br />
<br />
<poem><br />
(ગૃહસ્થસંહિતા શેષ-૨)<br />
<br />
૧<br />
ભરતમુનિ<br />
નોંધવાની વીસરી ગયા છે<br />
તે સર્વ મુદ્રાઓ તારે હસ્તક :<br />
જરા જેટલી નમેલી ગરદને ફુદીનાની ડૂંખ ચૂંટતી આંગળીઓ<br />
રત્નાકરની સ્મૃતિને સૂકવીને<br />
લવણની અમસ્થી ચપટીમાં રૂપાંતર કરી મૂકતી<br />
તર્જની અને અંગૂઠાની અટપટી જુગલબંદી<br />
<br />
ખેલંદાની જેમ<br />
રસોઈઘરમાં ઘૂમતા તારા રસિક હાથ<br />
રાસનો ચોક અને રસોઈઘરનો ચોકો<br />
હવે ઉભય તદાકાર<br />
<br />
અઢી વાગ્યાની પેલી રસોઈ શૉની ઍન્કર<br />
ક્યારની બબડ્યા કરે છે તારા કાનમાં<br />
એક ચમચી અજમો<br />
આધા ચમ્મચ ધનિયા ને નમક સ્વાદ અનુસાર<br />
(અક્ષર માત્રા ગણ યતિ ને યમક નાદ અનુસાર<br />
મારા કાનમાં)<br />
<br />
મયૂર પર સવાર થઈને આવેલી<br />
રસોઈ શૉની એન્કર<br />
નવી વાનગી ચાખે છે ને મારા અવાજમાં<br />
ડિલિસિયસ ડિલિસિયસ એવું<br />
સાચ્ચા દિલથી બોલે છે<br />
<br />
હું રસિકજન છું : આ ભૂખ મારું ભૂખણ છે<br />
(વાંકદેખા નવરસિયા કવિઓ મને ખટસવાદિયો કહે છે)<br />
<br />
મને કહેવા દે : તારા થકી<br />
નવી જ વ્યંજના પ્રાપ્ત થઈ છે<br />
મારા કુળની ક્ષુધાને<br />
<br />
૨<br />
પૂર્વજોની નવી ભાષામાં<br />
તારી નાભિની ફરતે<br />
લખાઈ રહી છે એક કવિતા :<br />
તેં ઝબ્બે કર્યું છે અંતરીક્ષને<br />
સૃષ્ટિના સકળ આકારો<br />
લયાન્વિત સુખની સાક્ષી પૂરે છે<br />
તારી કૂખમાં<br />
મારી ઇકોતેર પેઢીઓએ ગોખેલાં રંગસૂત્રોથી<br />
તું સિદ્ધ કરવા મથે છે સ્વયંને, નવેસરથી<br />
<br />
આરંભે જે અલ્પવિરામ<br />
તારી આનંદગર્ભિત લિપિમાં<br />
તે જ આખરે તાજી કૂંપળ જેવડું આશ્ચર્યવિરામ<br />
<br />
છેવટે કનકની ભીંતની તરડમાં કલ્પવલ્લી ઊગી નીકળી છે<br />
ઘરની દીવાલને અબરખની પોપડીઓ બાઝી છે<br />
વળગણીએ મેઘધનુષ સુકાય છે<br />
પરોઢનાં બધાં પંખીઓએ<br />
ગિરવે મૂક્યો છે કેદારો અમારા ઘરમાં, રાજીખુશીથી<br />
પ્રત્યેક સ્વર હવે શ્રુતિરમ્ય<br />
પ્રત્યેક રેખા હવે નયનાભિરામ<br />
વ્યાકરણમાં બેસી ગઈ છે અગાધ ગંધ વિસ્મયની<br />
<br />
જો કે કવિઓમાં હું નથી કોઈ ઉશના કવિ<br />
હું તો કેવળ ગૃહસ્થ છું<br />
જેને માથે રાતાં નળિયા ને ઊજળાં પળિયાં<br />
જેને જડી આવ્યો છે એક સુખદ અંત્યાનુપ્રાસ :<br />
ધન્ય ગ્રહસ્થી<br />
ધન્ય નિવાસ<br />
<br />
મને કહેવા દે : તારા થકી<br />
નવી જ વ્યંજના પ્રાપ્ત થઈ છે<br />
મારા કુળની તૃપ્તિને<br />
</poem><br />
<br><br />
{{HeaderNav2<br />
|previous = કવિતા વિષે ચાટૂક્તિઓ : ૮<br />
|next = દીર્ઘકાવ્ય ‘નાચિકેતસૂત્ર’નો એક અંશ<br />
}}</div>
Meghdhanu