નયન હ. દેસાઈની કાવ્યસંપદા/પાથરે છે * ગઝલ (મનહર છંદ): Difference between revisions
Jump to navigation
Jump to search
(+1) |
(+1) |
||
| Line 5: | Line 5: | ||
ધીમે ધીમે રાત હવે એની જાળ પાથરે છે, | ધીમે ધીમે રાત હવે એની જાળ પાથરે છે, | ||
જાણે કોઈ રૂપપરી છુટ્ટા વાળ પાથરે છે. | જાણે કોઈ રૂપપરી છુટ્ટા વાળ પાથરે છે. | ||
મારી આંખના કિનારે તારું પ્રતિબિંબ જો, | મારી આંખના કિનારે તારું પ્રતિબિંબ જો, | ||
મારા જળ પર સૂર્ય સંધ્યાકળ પાથરે છે. | મારા જળ પર સૂર્ય સંધ્યાકળ પાથરે છે. | ||
તું મને બોલાવે ત્યારે કેમ મને એવું લાગે - | તું મને બોલાવે ત્યારે કેમ મને એવું લાગે - | ||
પારિજાત ફૂલ ભરી એની ડાળ પાથરે છે. | પારિજાત ફૂલ ભરી એની ડાળ પાથરે છે. | ||
હોય તારી સન્નિધિ તો બાગમાં બેઠાનો ભાસ; | હોય તારી સન્નિધિ તો બાગમાં બેઠાનો ભાસ; | ||
ક્ષણો હળુ હળુ મ્હેક અંતરાળ પાથરે છે. | ક્ષણો હળુ હળુ મ્હેક અંતરાળ પાથરે છે. | ||
આવ, મારી ભરતીમાં નખશિખ ભીજવી દઉં, | આવ, મારી ભરતીમાં નખશિખ ભીજવી દઉં, | ||
કેમ દૂર ઊભી ઊભી તું જુવાળ પાથરે છે? | કેમ દૂર ઊભી ઊભી તું જુવાળ પાથરે છે? | ||
Latest revision as of 03:04, 23 February 2026
પાથરે છે * ગઝલ (મનહર છંદ)
ધીમે ધીમે રાત હવે એની જાળ પાથરે છે,
જાણે કોઈ રૂપપરી છુટ્ટા વાળ પાથરે છે.
મારી આંખના કિનારે તારું પ્રતિબિંબ જો,
મારા જળ પર સૂર્ય સંધ્યાકળ પાથરે છે.
તું મને બોલાવે ત્યારે કેમ મને એવું લાગે -
પારિજાત ફૂલ ભરી એની ડાળ પાથરે છે.
હોય તારી સન્નિધિ તો બાગમાં બેઠાનો ભાસ;
ક્ષણો હળુ હળુ મ્હેક અંતરાળ પાથરે છે.
આવ, મારી ભરતીમાં નખશિખ ભીજવી દઉં,
કેમ દૂર ઊભી ઊભી તું જુવાળ પાથરે છે?