34,664
edits
સંચયન-૧૧: Difference between revisions
no edit summary
No edit summary |
No edit summary |
||
| Line 129: | Line 129: | ||
== ॥ કવિતા ॥ == | == ॥ કવિતા ॥ == | ||
{{Img float | style = | above = | file = Sanchayan-11 Image 5 Deshalji-Parmar.png | class = | width = | {{Img float | style = | above = | file = Sanchayan-11 Image 5 Deshalji-Parmar.png | class = | width = 175px | align = right | polygon = | cap = જન્મ : <small>૧૩ જાન્યુઆરી, ૧૮૯૪</small><br><small>મૃત્યુ : ૧૨ ફેબ્રુઆરી, ૧૯૬૬</small> | capalign = center | alt = }} | ||
{{Block center|<center><big><big>{{color|#DC143C|મારા વ્હાલા}}</big></big></center> | {{Block center|<center><big><big>{{color|#DC143C|મારા વ્હાલા}}</big></big></center> | ||
| Line 154: | Line 154: | ||
{{dhr}}{{page break|label=}}{{dhr}} | {{dhr}}{{page break|label=}}{{dhr}} | ||
{{Img float | style = | above = | file = Sanchayan-11 Image 6 sundaram 6.png | class = | width = | {{Img float | style = | above = | file = Sanchayan-11 Image 6 sundaram 6.png | class = | width = 175px | align = right | polygon = | cap = <small>જન્મ : ૨૨ માર્ચ, ૧૯૦૮</small><br><small>મૃત્યુ : ૧૩ જાન્યુઆરી, ૧૯૯૧</small> | capalign = center | alt = }} | ||
| Line 176: | Line 176: | ||
મનના માલિક તારી મોજના હલેસે | મનના માલિક તારી મોજના હલેસે | ||
ફાવે ત્યાં એને હંકારી તું જા. મારી o | ફાવે ત્યાં એને હંકારી તું જા. મારી o | ||
</poem> | |||
}} | |||
{{dhr}}{{page break|label=}}{{dhr}} | |||
{{Img float | style = | above = | file = Sanchayan-11 Image 7 Maniyara.jpg | class = | width = 175px | align = right | polygon = | cap = <small>જન્મ : ૨૪ જાન્યુઆરી, ૧૯૨૭</small><br><small>મૃત્યુ : ૨૫ જૂન, ૧૯૯૬</small> | capalign = center | alt = }} | |||
{{Block center|<center><big><big>{{color|#DC143C|અશ્વ}}</big></big></center> | |||
<center><big>{{color|#DC143C|પ્રિયકાન્ત મણિયાર}}</big></center> | |||
<poem>વ્હેલી પરોઢેથી મચ્યો અષાઢનો વરસાદ, | |||
ને આછી ઘણી છે આવજા રસ્તા ઉપર, | |||
હું હોટલે ચાની હુંફાળી બાષ્પને ચાહી રહું જ્યાં રોકવા | |||
ત્યાં સ્ટૅન્ડ પર એકલ નિહાળું કોક ગાડી એકધારી | |||
ક્યારની દદડી રહી, | |||
ને એટલાં પલળેલ પેખું ચર્મના એ દાબડા | |||
ઘેરા બન્યા અંધાર જેવા અવની આંખો ઉપર | |||
કે વ્યોમથી પડતું હજુ પાણી હવે પાછું પડે, | |||
શોષાય ના; | |||
બ્રશ સમી કાપેલ એની કેશવાળીની મહીં તો કેટલું રહે? | |||
ધોધ જે પાણી પડ્યું એમાં ઘણું તો વહી ગયું | |||
એ ઠીક, | |||
નહીં તો ક્યારનો ડૂબી ગયો એ હોત! | |||
ને એય પણ કંઈ ઠીક જેવું થાત. | |||
ને હજુ ઉપરાઉપરી વરસી રહ્યાં આ વાદળાં, | |||
લિસ્સી રુવાંટીની થકી લસરી રહ્યાં, | |||
થોડાંક પણ એવાં ભરાયાં કાંધ પરના ભારમાં, સામાનમાં, | |||
ને એટલે ચારે તરફ વ્યાપી વળ્યા આ શીતમાં | |||
અકડાઈ ગયેલું પુચ્છ, આખી કાય, | |||
શું એકાદ ક્ષણ બસ અગ્નિની જ્વાળા સમું ધ્રૂજી ઊઠે; | |||
નીચે નમેલી ડોક એવા એક ઊંડા કંપથી | |||
ઊંચી થઈ ને શીઘ્ર પાછી એ ક્ષણે નીચી પડી, | |||
અંગ આખાની મહીં વ્યાપી વળી લાચાર ત્યારે | |||
અવની શુંયે વિમાસણ - | |||
સૂર્યનો રથ જે વહે એ સપ્તમાંથી એક પોતે | |||
ક્યાંથી અહીં આવી પડ્યો? | |||
</poem> | </poem> | ||
}} | }} | ||