ગુજરાતી નારીસંપદા : કવિતા/ગમે છે

ગમે છે

પ્રીતિ પુજારા

⯐

આ વાયરે મલકતી જૂઈનું જતન ગમે છે,
શબ્દો તણી ગઝલનું મીઠું કવન ગમે છે.

નયનો ધરાર બેઠાં ધરણે દીવાલ સામે,
ઊંચકી નથી જ પાંપણ તેનું વજન ગમે છે.

ઊંડો નથી સમંદર તોયે મને ગમે છે,
પલળી જવાય એવું અમથું વહન ગમે છે.

આ શ્વાસની ગલીમાં રમતાં થયા તમે છો,
હા, ટોચથી થનારું વરવું પતન ગમે છે.

સૂરજ વસે ગગનમાં કોણે કહ્યું કહો જો,
આ દેહમાં વસે જે તેની અગન ગમે છે.

આ ગામ આ ઝરૂખો આજેય સંભારે છે,
ભીનાશ માવઠાંની આવા સ્વજન ગમે છે.

પડખે રહી વસંતે સ્પર્શી ગયો અમસ્તો,
દાવાનળે બળે સૌ આવો પવન ગમે છે.

આ રીત ને રસમના ભારણ વધી ગયા છે,
જવ-તલ સમિધ દઈ દો કરવો હવન ગમે છે.

***