પ્રતિપદા/૧૬. રાજેશ પંડ્યા: Difference between revisions

← Older edit

VisualWikitext

@@ Line 263: / Line 263: @@
 આખા ને આખા ઘરેઘર પૃથ્વીમાં બેસતાં જાય છે
 </poem>
+===૫===
+<poem>
+રોજ રાતે
+વાળુમાં વધી રહી છે
+ગુજરાતીમાં બોલી ન શકાય એવી વાનગીઓ
+નૂડલ્સ કે પિત્ઝા એમ ચીની કે ઈટાલિયનમાં
+બોલવામાં આવે ત્યારે જ
+એનો પૂરેપૂરો સ્વાદ લઈ શકાય છે
+બોલવું ને ચાખવુંના બંને ઉચ્ચારો
+જીભને થોડી આઘીપાછી હડસેલે (છે) એટલું જ.
+જોકે
+ક્યારેક બહુ યાદ આવી જાય છે
+મને ગુજરાતી થાળી ત્યારે
+હું ‘પૃથ્વીચંદ્રચરિત્’ ઉઘાડી વાંચું છું આ કડીઃ
+ऊपरी फूरकरंबा दहीं वापरई
+ईए परि लोक भोजन करई ।
+... પણ નેટ ઉપર ક્યાંય ઓનલાઈન મૂકવામાં
+આવી નથી આ રચનાની રેસિપી.
+અને લાઈબ્રેરી તો બધી હસ્તપ્રત ભંડારો જેવી
+બની ગઈ છે આજકાલ એટલે
+હું ટેરવે ટેરવે સર્ચ કરતો રહું છું મધ્યકાલ
+પછી મોડી રાતે શોધવા નીકળી પડું છું
+સિધ્ધરાજ જયસિંહને મુનશીની આંગળી ઝાલી
+‘ગુજરાતનો નાથ’ વાંચતાં વાંચતાં
+આંખોમાં ઊંઘ ઘેરાવા લાગે
+ઊંઘરેટી આંખે ગુજરાતનો સુવર્ણયુગ
+ચમકારા કરી ઝબકાવી દે
+છેવટ બેય પાંપણો વચ્ચે બંધ કરી
+ગુજરાતનો નાથ મૂકી દઉં છું ઓશિકા નીચે
+કે તરત સપનાંઓ મને તાણી જાય
+ક્યાંના ક્યાંય જ્યાં ખંભાતનો અખાત તરીને
+ઊપડેલાં વહાણ ચાલ્યાં જાય છે
+અંધારાં પાણીમાં
+અધમધરાતે.
+</poem>
+===૬. ઝાડ===
+<poem>
+મારી બરાબર સામે
+એક ઝાડ છે.
+ગુલામમોહમ્મદ શેખના ચિત્રમાં હોય છે તેવું.
+જેના પાંદડેપાંદડે પોપટ બેઠા છે.
+પોપટ આંબાની ડાળ
+પોપટ સરોવરની પાળ – એ વાર્તામાંથી
+ઊડીને આવી ગયા હશે અહીં.
+શેખ ઝાડ ચીતરતા હશે ત્યારે
+આશરો શોધી લીધો એણે, આ ચિત્રમાં.
+પછી તો આંબા વઢાઈ ગયા
+સરોવર સૂકાઈ ગયા એટલે પોપટ બધા
+પાંખો ફફડાવતા ઊડી ગયા
+એક પછી એક
+પોપટ ઊડતા જાય
+એમ પાન ખરતાં જાય
+એક પછી એક.
+થોડીવારમાં તો પાંદડાંનો ઢગલો થઈ ગયો. કેનવાસ બ્હાર.
+કોઈ સાંજે હવા વહે છે આ સૂક્કાં પાંદડાં સોંસરવી
+ત્યારે અછાંદસ કાવ્યના લય જેવો ધ્વનિ સંભળાય છે ક્યારેક ક્યારેક.
+બાકી આંખના પલકારા વચ્ચે ઊભું રહે છે આ ઝાડ
+અડીખમ. સ્તબ્ધ, સ્થિર.
+અતુલ ડોડિયાના ચિત્રમાં હોય છે તેવું.
+નર્યું રેખાઓનું માળખું છે એ.
+ઉમાશંકરના કાવ્યમાંથી મૂળિયાં ફેલાવતું આવી ગયું છે છેક અહીં.
+હવે, તારાઓથી ખીચોખીચ આકાશ એની સામેય જોતું નથી.
+તોય કવિ સિતાંશુ એને જોઈને કહે
+છે
+આ ઝાડ છે.
+</poem>
+===૭. અનેકા સ્વરૂપા ગંગા===
+<poem>
+::::ચારે બાજુ નદી
+હજી વહે છે આજે પણ ને વહી કેટલી સદી
+::::વહે જેટલી બહાર
+:::એથી અદકી ઊંડે વહે
+::::વહે દૂર ને તોંય
+:::ઉરની વાત કાનમાં કહે
+હું સાંભળતો રહું એ મારી આંખ ભીંજવી જતી.
+:::ક્યાંક ગંધના રેલા જેવી
+::::દડે અને ખળખળ
+:::ક્યાંક હવાનાં ઝાંઝર જેવી
+::::જડે મને ઝળહળ
+ક્યાંક દીવાનું અજવાળું થઈ અંધારામાં મળી.
+::સદીઓ પહેલા હતી અને છે હજી
+::::ચારેબાજુ નદી
+</poem>
+{{HeaderNav
+|previous = [[પ્રતિપદા/૧૫. સંજુ વાળા|૧૫. સંજુ વાળા]]
+|next = [[પ્રતિપદા/૧૭. મનીષા જોષી|૧૭. મનીષા જોષી]]
+}}