અર્વાચીન ગુજરાતી કાવ્યસંપદા/સુરેન ઠાકર `મેહુલ' /આંગણું, પરસાળ ને: Difference between revisions
Jump to navigation
Jump to search
MeghaBhavsar (talk | contribs) (Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|આંગણું, પરસાળ ને|સુરેન ઠાકર `મેહુલ'}} <poem> આંગણું, પરસાળ ને ઉંબ...") |
KhyatiJoshi (talk | contribs) No edit summary |
||
| Line 22: | Line 22: | ||
{{Right|(ગીતિકા, સંપા. સુરેશ દલાલ, પૃ. ૨૦૨)}} | {{Right|(ગીતિકા, સંપા. સુરેશ દલાલ, પૃ. ૨૦૨)}} | ||
</poem> | </poem> | ||
{{HeaderNav | |||
|previous=[[અર્વાચીન ગુજરાતી કાવ્યસંપદા/ઇકબાલ મોતીવાલા/મન થયું | મન થયું]] | મૌલવીના ગામ વચ્ચે મય પીવાનું મન થયું,]] | |||
|next=[[ અર્વાચીન ગુજરાતી કાવ્યસંપદા/કરસનદાસ લુહાર/ગઝલ (આંખમાં લીલાશનો દરિયો...) | ગઝલ (આંખમાં લીલાશનો દરિયો...)]] | આંખમાં લીલાશનો દરિયો ભરી લીધો હતો ]] | |||
}} | |||
Latest revision as of 12:56, 23 October 2021
આંગણું, પરસાળ ને
સુરેન ઠાકર `મેહુલ’
આંગણું, પરસાળ ને ઉંબર હતાં,
સ્વપ્નમાં પણ શું મજાનાં ઘર હતાં!
ડેલીએ દીવાનગી ઝૂર્યા કરે,
જે ગયાં પગલાં ઘણાં સુંદર હતાં.
એમનાં કર્મોથી એ નશ્વર થયાં,
કર્મ જોકે મૂળ તો ઈશ્વર હતાં.
ગામને પાદર ભરેલી ભવ્યતા,
ગામ વચ્ચે કેટલાં પાદર હતાં!
એને આથમણી હવા ભરખી ગઈ,
આયનામાં સંસ્કૃતિના સ્તર હતા.
એ પછીથી મોરનાં પીંછાં થયાં,
ભીષ્મની શય્યાનાં એ તો શર હતાં
(ગીતિકા, સંપા. સુરેશ દલાલ, પૃ. ૨૦૨)