અર્વાચીન ગુજરાતી કાવ્યસંપદા/સુરેન ઠાકર `મેહુલ' /આંગણું, પરસાળ ને: Difference between revisions

From Ekatra Foundation
Jump to navigation Jump to search
(Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|આંગણું, પરસાળ ને|સુરેન ઠાકર `મેહુલ'}} <poem> આંગણું, પરસાળ ને ઉંબ...")
 
No edit summary
 
Line 22: Line 22:
{{Right|(ગીતિકા, સંપા. સુરેશ દલાલ, પૃ. ૨૦૨)}}
{{Right|(ગીતિકા, સંપા. સુરેશ દલાલ, પૃ. ૨૦૨)}}
</poem>
</poem>
{{HeaderNav
|previous=[[અર્વાચીન ગુજરાતી કાવ્યસંપદા/ઇકબાલ મોતીવાલા/મન થયું | મન થયું]]  | મૌલવીના ગામ વચ્ચે મય પીવાનું મન થયું,]]
|next=[[ અર્વાચીન ગુજરાતી કાવ્યસંપદા/કરસનદાસ લુહાર/ગઝલ (આંખમાં લીલાશનો દરિયો...) | ગઝલ (આંખમાં લીલાશનો દરિયો...)]]  | આંખમાં લીલાશનો દરિયો ભરી લીધો હતો ]]
}}

Latest revision as of 12:56, 23 October 2021


આંગણું, પરસાળ ને

સુરેન ઠાકર `મેહુલ’

આંગણું, પરસાળ ને ઉંબર હતાં,
સ્વપ્નમાં પણ શું મજાનાં ઘર હતાં!

ડેલીએ દીવાનગી ઝૂર્યા કરે,
જે ગયાં પગલાં ઘણાં સુંદર હતાં.

એમનાં કર્મોથી એ નશ્વર થયાં,
કર્મ જોકે મૂળ તો ઈશ્વર હતાં.

ગામને પાદર ભરેલી ભવ્યતા,
ગામ વચ્ચે કેટલાં પાદર હતાં!

એને આથમણી હવા ભરખી ગઈ,
આયનામાં સંસ્કૃતિના સ્તર હતા.

એ પછીથી મોરનાં પીંછાં થયાં,
ભીષ્મની શય્યાનાં એ તો શર હતાં
(ગીતિકા, સંપા. સુરેશ દલાલ, પૃ. ૨૦૨)