સોરઠિયા દુહા/155: Difference between revisions
MeghaBhavsar (talk | contribs) Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|155|}} <poem> કામન કાગ ઉડાવતી, પિયુ આયો ઝબકાં; આધી ચૂડી કાગ-ગળ, આધી..." |
MeghaBhavsar (talk | contribs) No edit summary |
||
| Line 8: | Line 8: | ||
</poem> | </poem> | ||
લાંબા કાળથી દૂબળી બની ગયેલી પિયુવિજોગણ રોજેરોજ મોંઘેરા મહેમાનના આવવાની ખોટી શુકનવાણી કરતો આંગણે બેસનારો કાગડો ખિજાયેલી નારીએ કાગ ઉડાડવાને ઉગામેલો દૂબળો હાથ. હાથ ઊછળે છે. અરધી ચૂડીઓ એ પાતળા (નિશાનબાજ) હાથમાંથી સરીને કાગડાની ડોકમાં જઈ પડે છે — તે જ પળે એકાએક આવી પહોંચેલા પ્રીતમનાં દર્શન થાય છે, ને ઓચિંતાના એ ઉલ્લાસે સ્ત્રીનાં અંગેઅંગમાં લોહી ભરાઈ આવે છે, પાતળું કાંડું ભરાવદાર બની જવાથી બાકીની ચૂડીઓ તસોતસ થઈ તૂટી પડે છે. બંને ક્રિયાઓમાં ક્ષણનો જ ફેર પડે છે. | લાંબા કાળથી દૂબળી બની ગયેલી પિયુવિજોગણ રોજેરોજ મોંઘેરા મહેમાનના આવવાની ખોટી શુકનવાણી કરતો આંગણે બેસનારો કાગડો ખિજાયેલી નારીએ કાગ ઉડાડવાને ઉગામેલો દૂબળો હાથ. હાથ ઊછળે છે. અરધી ચૂડીઓ એ પાતળા (નિશાનબાજ) હાથમાંથી સરીને કાગડાની ડોકમાં જઈ પડે છે — તે જ પળે એકાએક આવી પહોંચેલા પ્રીતમનાં દર્શન થાય છે, ને ઓચિંતાના એ ઉલ્લાસે સ્ત્રીનાં અંગેઅંગમાં લોહી ભરાઈ આવે છે, પાતળું કાંડું ભરાવદાર બની જવાથી બાકીની ચૂડીઓ તસોતસ થઈ તૂટી પડે છે. બંને ક્રિયાઓમાં ક્ષણનો જ ફેર પડે છે. | ||
<br> | |||
{{HeaderNav2 | |||
|previous = 154 | |||
|next = 156 | |||
}} | |||