કાવ્ય-આચમન શ્રેણી – અમૃત ઘાયલ/મેં આ ઘૂંટ ભર્યો, લે!: Difference between revisions
Jump to navigation
Jump to search
(+૧) |
No edit summary |
||
| Line 5: | Line 5: | ||
એવી જ છે ઇચ્છા તો મેં આ ઘૂંટ ભર્યો, લે! | એવી જ છે ઇચ્છા તો મેં આ ઘૂંટ ભર્યો, લે! | ||
છોડ્યો જ હતો કિન્તુ ફરી મીઠો કર્યો, લે! | છોડ્યો જ હતો કિન્તુ ફરી મીઠો કર્યો, લે! | ||
લઈ પાંખ મહીં એને ઉગારી લે પવનથી, | લઈ પાંખ મહીં એને ઉગારી લે પવનથી, | ||
સળગે છે હજી દીપ નથી સાવ ઠર્યો, લે! | સળગે છે હજી દીપ નથી સાવ ઠર્યો, લે! | ||
તક આવી નિમજ્જનની પછીથી તો મળે ક્યાં, | તક આવી નિમજ્જનની પછીથી તો મળે ક્યાં, | ||
આ આંખ કરી બંધ અતિ ઊંડે સર્યો, લે! | આ આંખ કરી બંધ અતિ ઊંડે સર્યો, લે! | ||
મરવાની અણી પર છું છતાં જીવી શકું છું, | મરવાની અણી પર છું છતાં જીવી શકું છું, | ||
સંદેહ તને હોય તો આ પડખું ફર્યો, લે! | સંદેહ તને હોય તો આ પડખું ફર્યો, લે! | ||
સાચે જ તમાચાઓથી ટેવાઈ ગયો છું, | સાચે જ તમાચાઓથી ટેવાઈ ગયો છું, | ||
અજમાવવો છે હાથ તો આ ગાલ ધર્યો, લે! | અજમાવવો છે હાથ તો આ ગાલ ધર્યો, લે! | ||
કેમે ય કરી ડૂબ્યો નહીં જીવ અમારો, | કેમે ય કરી ડૂબ્યો નહીં જીવ અમારો, | ||
ડૂબ્યો તો ફરી થઈ અને પરપોટો તર્યો, લે! | ડૂબ્યો તો ફરી થઈ અને પરપોટો તર્યો, લે! | ||
'ઘાયલ' ને પ્રભુ જાણે ગયું કોણ ઉગારી! | 'ઘાયલ' ને પ્રભુ જાણે ગયું કોણ ઉગારી! | ||
મૃત્યુ ય ગયું સૂંઘી પરંતુ ન મર્યો, લે! | મૃત્યુ ય ગયું સૂંઘી પરંતુ ન મર્યો, લે! | ||
</poem>}} | </poem>}} | ||
{{center|ઑગસ્ટ, ૧૯૩૩{{gap|10em}}(આઠોં જામ ખુમારી, પૃ. ૪૧૫)}} | {{center|ઑગસ્ટ, ૧૯૩૩+૧{{gap|10em}}(આઠોં જામ ખુમારી, પૃ. ૪૧૫)}} | ||
<br> | <br> | ||
{{HeaderNav2 | {{HeaderNav2 | ||
Latest revision as of 02:04, 19 November 2024
૩૨. મેં આ ઘૂંટ ભર્યો, લે!
એવી જ છે ઇચ્છા તો મેં આ ઘૂંટ ભર્યો, લે!
છોડ્યો જ હતો કિન્તુ ફરી મીઠો કર્યો, લે!
લઈ પાંખ મહીં એને ઉગારી લે પવનથી,
સળગે છે હજી દીપ નથી સાવ ઠર્યો, લે!
તક આવી નિમજ્જનની પછીથી તો મળે ક્યાં,
આ આંખ કરી બંધ અતિ ઊંડે સર્યો, લે!
મરવાની અણી પર છું છતાં જીવી શકું છું,
સંદેહ તને હોય તો આ પડખું ફર્યો, લે!
સાચે જ તમાચાઓથી ટેવાઈ ગયો છું,
અજમાવવો છે હાથ તો આ ગાલ ધર્યો, લે!
કેમે ય કરી ડૂબ્યો નહીં જીવ અમારો,
ડૂબ્યો તો ફરી થઈ અને પરપોટો તર્યો, લે!
‘ઘાયલ’ ને પ્રભુ જાણે ગયું કોણ ઉગારી!
મૃત્યુ ય ગયું સૂંઘી પરંતુ ન મર્યો, લે!
ઑગસ્ટ, ૧૯૩૩+૧(આઠોં જામ ખુમારી, પૃ. ૪૧૫)