232
edits
(Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|૯}} {{Poem2Open}} અક્ષયે કહ્યું: ‘થયું છે શું એ તો કહો! મારા આ ઓરડાને આજલગી એકલો ઝડુ નોકર ઝાડીઝૂડીને સાફ રાખતો, પણ હવે તો અહીંની હવા સવાર-સાંજ તમારી બે બહેનોના પાલવના વીંઝણા ખાઈ ખાઈને ચ...") |
No edit summary |
||
| Line 327: | Line 327: | ||
શૈલે કહ્યું: ‘એવું જ લાગે છે.’ | શૈલે કહ્યું: ‘એવું જ લાગે છે.’ | ||
રસિકે કહ્યું: ‘ખરી વાત શું છે ખબર છે? દાર્જિલિંગમાં રહેનારો મેલેરિયાના દેશમાં પગ મૂકે કે તરત બિચારો માંદો પડે. આ લોકો અત્યાર સુધી ચંદ્રબાબુના ઘરના બિલકુલ નીરોગી વાતાવરણમાં રહેતા હતા, પણ આ ઘર તો આખુંયે રોગનાં જંતુઓથી ભરેલું છે. અહીંના રૂમાલમાં, ચોપડીઓમાં, ખુરશીમાં, મેજમાં—બધે રોગનો ચેપ છે. જ્યાં હાથ લગાડે ત્યાંથી તેમના નાકમાં ને મોંમાં રોગ ઘૂસવા માંડે છે—આહ! બિચારા શ્રીશબાબુ ખલાસ!’ | |||
શૈલે કહ્યું: ‘રસિકદાદા! તમને રોગનો ચેપ નથી લાગતો, ટેવાઈ ગયા છો, નહિ?’ | શૈલે કહ્યું: ‘રસિકદાદા! તમને રોગનો ચેપ નથી લાગતો, ટેવાઈ ગયા છો, નહિ?’ | ||