બિપિન પટેલની વાર્તાઓ/૧. દશ્મન: Difference between revisions
+1 |
No edit summary |
||
| Line 17: | Line 17: | ||
– હા ભઈ, હા. તાણ હમ, જોસની દૂધપાક હલાબ્બા મોંડ. મારી કાશીન દૂધપાક બહુ ભાવ. કાશી આવ તોં હુધી દૂધપાક પતાઈ દઈએ. દાર ન શાક કાશી બનાવશી. ઈમ કોઈનો ગજ નો વાગ. કાશીની દાર એટલ કાશીની. તારા બાપાનય ઈની દાર બઉં ભાવતી. | – હા ભઈ, હા. તાણ હમ, જોસની દૂધપાક હલાબ્બા મોંડ. મારી કાશીન દૂધપાક બહુ ભાવ. કાશી આવ તોં હુધી દૂધપાક પતાઈ દઈએ. દાર ન શાક કાશી બનાવશી. ઈમ કોઈનો ગજ નો વાગ. કાશીની દાર એટલ કાશીની. તારા બાપાનય ઈની દાર બઉં ભાવતી. | ||
{{Poem2Close}} | {{Poem2Close}} | ||
{{center|*}} | {{center|<nowiki>*</nowiki>}} | ||
{{Poem2Open}} | {{Poem2Open}} | ||
બધાં આવી ગયાં. રસોઈ તૈયાર થઈ ગઈ. જમવાની બધી તૈયારી થઈ ગઈ. અનુભાઈએ બધાંને જમવા ઊઠવા કહ્યું. ત્યાં જ આનંદીબહેનને બાપાની કેસેટ સાંભરી એ બોલી, બાપાને સંભાર્યા વિના સીધાં જમવા? | બધાં આવી ગયાં. રસોઈ તૈયાર થઈ ગઈ. જમવાની બધી તૈયારી થઈ ગઈ. અનુભાઈએ બધાંને જમવા ઊઠવા કહ્યું. ત્યાં જ આનંદીબહેનને બાપાની કેસેટ સાંભરી એ બોલી, બાપાને સંભાર્યા વિના સીધાં જમવા? | ||
| Line 24: | Line 24: | ||
– છોકરોંન પહેલોં બેહારી દો ભઈ, તારા બાપા બાળારાજાન જમાડ્યા વના નતા જમતા. ગોમતીબાએ કહ્યું. | – છોકરોંન પહેલોં બેહારી દો ભઈ, તારા બાપા બાળારાજાન જમાડ્યા વના નતા જમતા. ગોમતીબાએ કહ્યું. | ||
{{Poem2Close}} | {{Poem2Close}} | ||
{{center|*}} | {{center|<nowiki>*</nowiki>}} | ||
{{Poem2Open}} | {{Poem2Open}} | ||
અનુભાઈને કેસેટ પતાવી દેવાની ઉતાવળ હોય એમ બાપાની લીધેલી મુલાકાત અને બાપાના અવાજવાળો ભાગ ફાસ્ટ ફોરવર્ડ કરી કુટુંબીજનોએ બાપા વિશે કહેલી વાતથી શરૂ કર્યું. | અનુભાઈને કેસેટ પતાવી દેવાની ઉતાવળ હોય એમ બાપાની લીધેલી મુલાકાત અને બાપાના અવાજવાળો ભાગ ફાસ્ટ ફોરવર્ડ કરી કુટુંબીજનોએ બાપા વિશે કહેલી વાતથી શરૂ કર્યું. | ||
| Line 55: | Line 55: | ||
– મોટા ભાઈએ ચ્યાણનીયે વાસ નોખી દીધી એટલ તારા બાપા તો ચ્યાણનાય જમીન જતાય રયા. | – મોટા ભાઈએ ચ્યાણનીયે વાસ નોખી દીધી એટલ તારા બાપા તો ચ્યાણનાય જમીન જતાય રયા. | ||
{{Poem2Close}} | {{Poem2Close}} | ||
{{center|*}} | {{center|<nowiki>*</nowiki>}} | ||
{{Poem2Open}} | {{Poem2Open}} | ||
બધાં જમી પરવાર્યાં. આનંદીબહેનને ગોમતીબાએ ટિફિન ભરી લેવા કહ્યું, અમારે તો કોઈ દૂધપાક ખાતું નથી. | બધાં જમી પરવાર્યાં. આનંદીબહેનને ગોમતીબાએ ટિફિન ભરી લેવા કહ્યું, અમારે તો કોઈ દૂધપાક ખાતું નથી. | ||
| Line 74: | Line 74: | ||
બાપાએ તરત ઉત્તર વાળેલો, આ દેય ઈમ કરતય ગાય માતાના કોંમમ આવ એથી રૂડું શ્યુ? બાચી તમન ગમ ક ના ગમ. હેંડીન થોડું જવાય સ ભઈ! | બાપાએ તરત ઉત્તર વાળેલો, આ દેય ઈમ કરતય ગાય માતાના કોંમમ આવ એથી રૂડું શ્યુ? બાચી તમન ગમ ક ના ગમ. હેંડીન થોડું જવાય સ ભઈ! | ||
{{Poem2Close}} | {{Poem2Close}} | ||
{{center|*}} | {{center|<nowiki>*</nowiki>}} | ||
{{Poem2Open}} | {{Poem2Open}} | ||
મોટા ભાઈને ઘરમાં ઊંઘવું ન ફાવે. એટલે ખાટલો વરંડામાં લેવડાવ્યો. રાતે ક્યાંય સુધી ઊંઘ ન આવી. ચાર-પાંચ વાર તો ચલમ ભરી. છેવટે ઉધરસ આવતાં ચલમ મૂકી સોસાયટીના નાકા સુધી જઈ આવ્યા. એમનેય સતત બાપાની વાતો યાદ આવ્યા કરી... | મોટા ભાઈને ઘરમાં ઊંઘવું ન ફાવે. એટલે ખાટલો વરંડામાં લેવડાવ્યો. રાતે ક્યાંય સુધી ઊંઘ ન આવી. ચાર-પાંચ વાર તો ચલમ ભરી. છેવટે ઉધરસ આવતાં ચલમ મૂકી સોસાયટીના નાકા સુધી જઈ આવ્યા. એમનેય સતત બાપાની વાતો યાદ આવ્યા કરી... | ||
| Line 91: | Line 91: | ||
ગોમતીબાને જ્યોત્સ્નાની ચિંતામાં સહેજેય ઊંઘ ન આવી. ભૂવો હજાર ખેલ ક૨શી અન ઈમના આત્માન દશી કરશી. ભગત જીવ હતા બાપડા. એ ઓમ ઈમની પરજાન દશી ના કર. પણ આ લધોં કે’સ તે ખોટું નઈ હોય. મીં ઈમન આખી જિંદગી હાચવેલા. ખસેય નતુ કીધુ. જે જોવ એ ચીજ હાજર. અકરાવાની વાત નઈ. એ તો ચ્યોંક ચ્યોંક આકરાયે થઈ જોંય. આપણ અકરાવાનુ નઈ. | ગોમતીબાને જ્યોત્સ્નાની ચિંતામાં સહેજેય ઊંઘ ન આવી. ભૂવો હજાર ખેલ ક૨શી અન ઈમના આત્માન દશી કરશી. ભગત જીવ હતા બાપડા. એ ઓમ ઈમની પરજાન દશી ના કર. પણ આ લધોં કે’સ તે ખોટું નઈ હોય. મીં ઈમન આખી જિંદગી હાચવેલા. ખસેય નતુ કીધુ. જે જોવ એ ચીજ હાજર. અકરાવાની વાત નઈ. એ તો ચ્યોંક ચ્યોંક આકરાયે થઈ જોંય. આપણ અકરાવાનુ નઈ. | ||
{{Poem2Close}} | {{Poem2Close}} | ||
{{center|*{{gap}}*}} | {{center|<nowiki>*</nowiki>{{gap}}*}} | ||
{{Poem2Open}} | {{Poem2Open}} | ||
બીજે દિવસે ભૂવો આવવાની રાહ જોતાં બધાં બેઠાં હતાં. ત્યાં જ જ્યોત્સ્ના ધ્રૂજવા માંડી. હોવ-હોવ-હું આયો છું, બાપો – તમારો બાપો. | બીજે દિવસે ભૂવો આવવાની રાહ જોતાં બધાં બેઠાં હતાં. ત્યાં જ જ્યોત્સ્ના ધ્રૂજવા માંડી. હોવ-હોવ-હું આયો છું, બાપો – તમારો બાપો. | ||