કોડિયાં/ કોડિયાં-1957 (કૃતિ): Difference between revisions

← Older edit Newer edit →

VisualWikitext

@@ Line 88: / Line 88: @@
 નહિ જડશે શુદ્ધ વિવેક!{{Poem2Close}}
 {{Poem2Open}}
 '''<big>એડન</big>'''
@@ Line 110: / Line 109: @@
 અમેય પરદેશીના ચેણદાસ આજે ખરા!
 કરીશું કદી ઘેર તો ધરણીમાતા — વિશ્વંભરા!{{Poem2Close}}
+{{Poem2Open}}
+'''<big>અરબી રણ</big>'''
+ક્ષિતિજ પણ રેતની! ઢગ પરે ઢગો વિસ્તર્યા;
+કરાલતમ ભૂખરા ખડક તો કરે દાંતિયાં!
+દિશા સકળ ભેદતી ગરમ લૂય ખાવા ધસે;
+કશેય નવ ઝાંખરું—તનખલું ન લીલું લસે!
+વિરાટ સૃજી વિશ્વની નીલમ વાડી, થાકી જરા,
+પ્રજાપતિ મુખેથી એક ધગતો નિસાસો સર્યો.
+અને અહીં હજાર ગાઉ તક ઝાળતો એ ઝર્યો;
+ક્યહીં રચત રેતીના ઢગ, ક્યહીં સૂકા ડુંગરા!
+બધે નજર વિસ્તરે! અતૂટ ચક્રવાલો ચહુ
+નથી નજર ભાંગવા કશું વિવિધ કે કૈં નવું!
+વિરાટ નભટોપને સકળ કોરમાં આવરી
+સપાટ પૃથિવી પડી સુકલ છાતી ખુલ્લી કરી!
+ત્યહીં જનમ ‘એક માત્ર વિભુ!’ કલ્પનાનો થતો!
+—- ‘કરાલ નિજ લોચને સકલ લોકને નાથતો!’ {{Poem2Close}}