સમગ્ર અરધી સદીની વાચનયાત્રા/વિપિન પરીખ/વિપર્યય: Difference between revisions

ArtiMudra (talk | contribs)
Created page with "<poem> પિતાજ્યારેહોતાનથી અનેમાવધારેવૃદ્ધથતીજાયછે ત્યારેએનીઆંખમાં..."
 
KhyatiJoshi (talk | contribs)
No edit summary
 
Line 1: Line 1:
<poem>
<poem>
પિતાજ્યારેહોતાનથી
 
અનેમાવધારેવૃદ્ધથતીજાયછે
 
ત્યારેએનીઆંખમાંથીપ્રશ્નડોકાયાકરેછે:
પિતા જ્યારે હોતા નથી
‘આપુત્રમનેસાચવશેખરો?’
અને મા વધારે વૃદ્ધ થતી જાય છે
પણએપ્રશ્નશબ્દબનીનેહોઠઉપરનથીઆવતો.
ત્યારે એની આંખમાંથી પ્રશ્ન ડોકાયા કરે છે:
આએજમા
‘આ પુત્ર મને સાચવશે ખરો?’
જેણેમનેફૂલનીજેમસાચવ્યો,
પણ એ પ્રશ્ન શબ્દ બનીને હોઠ ઉપર નથી આવતો.
જેમારાંપગલાંપાછળપાછળઅધ્ધરટીંગાઈરહેતી—
આ એ જ મા
હુંમોટોથઈનેટટ્ટારઊભોરહ્યોત્યાંસુધી.
જેણે મને ફૂલની જેમ સાચવ્યો,
આએજમા
જે મારાં પગલાં પાછળ પાછળ અધ્ધર ટીંગાઈ રહેતી—
જેમીઠાંહાલરડાંનાઘેનમાંમનેડુબાવીપછીજસૂતી.
હું મોટો થઈને ટટ્ટાર ઊભો રહ્યો ત્યાં સુધી.
આજેએઊઘમાંથીઝબકીઝબકીનેજાગીઊઠેછે—
આ એ જ મા
પણબોલતીનથી.
જે મીઠાં હાલરડાંના ઘેનમાં મને ડુબાવી પછી જ સૂતી.
એનાધ્રૂજતાહાથમાંથીવારેવારેએકશંકાછટકીજાયછે
આજે એ ઊઘમાંથી ઝબકી ઝબકીને જાગી ઊઠે છે—
કેદીકરાનોહાથએનેદગોદેશેતો?
પણ બોલતી નથી.
હુંએનેટેકોઆપીશકેએવુંકશુંજકહીનથીશકતો.
એના ધ્રૂજતા હાથમાંથી વારેવારે એક શંકા છટકી જાય છે
કે દીકરાનો હાથ એને દગો દેશે તો?
હું એને ટેકો આપી શકે એવું કશું જ કહી નથી શકતો.
ફક્ત
ફક્ત
મનેમારાહાથ
મને મારા હાથ
કાપીનાખવાનુંમનથાયછે.
કાપી નાખવાનું મન થાય છે.
</poem>
</poem>