ગાતાં ઝરણાં

ગાતાં ઝરણાં
ગની દહીંવાલા

પ્રારંભિક

• ‘એકત્ર’નો ગ્રંથગુલાલ
• પ્રારંભિક
• કવિ અને કલાકાર
• દર્દીલી મધુરપ
• પક્ષપાત
• બે સુયોગો
• નિવેદન
• ઋણ સ્વીકાર
• સર્જક-પરિચય
• કૃતિ-પરિચય

અનુક્રમ

• ગાતાં ઝરણાં
• ૧ સરિતાને
• ૨ લઈને આવ્યો છું
• ૩ જીવનપંથે
• ૪ શા માટે?
• ૫ બહારો ન આવે
• ૬ લાગણીવશ હૃદય
• ૭ મનીષા
• ૮ ઉમંગો? (મુક્તક)
• ૯ હૈયું
• ૧૦ કંટકની સુવાસ
• ૧૧ કોઈ પનિહારી
• ૧૨ કથાનો સાર છે
• ૧૩ આત્મબળ
• ૧૪ બહાનું થઈ ગયું
• ૧૫ મારા નિવેદનથી
• ૧૬ મન, ગાજે!
• ૧૭ ભિખારણનું ગીત
• ૧૮ સિતારાનાં સુમન
• ૧૯ કિનારા ૫ર
• ૨૦ વારતા આવી...
• ૨૧ મેલાં વસ્ત્રો
• ૨૨ વ્હાણું વાઈ ગયું
• ૨૩ હાય શું થયું?
• ૨૪ દિશાઓ ફરી ગઈ!
• ૨૫ ખલાસીને
• ૨૬ આવાહન
• ૨૭ ક્ષમા કરે!
• ૨૮ હિમગિરિ ખસી ગયો
• ૨૯ ‘આવી નથી શકતો’
• ૩૦ ચમન માટે...
• ૩૧ સવાર આવે...
• ૩૨ પ્યાલીનું છલકાઈ જવું!
• ૩૩ જીવન-ગીત
• ૩૪ નકામાં નયનો
• ૩૫ પડઘા
• ૩૬ બહારો જોઈએ
• ૩૭ મયખાર બનીને રહેવું છે
• ૩૮ પાવન કોણ કરે!
• ૩૯ પાંખડીમાં
• ૪૦ મહાલેખકને
• ૪૧ કલાકારનું જીવન (મુક્તક)
• ૪૨ સંધ્યા (મુક્તક)
• ૪૩ વિમાસણ થઈ જાયે
• ૪૪ લણશે નહીં
• ૪૫ ભોમનો પાલવ
• ૪૬ મારી યુવાની
• ૪૭ કવનની ઓથ
• ૪૮ પ્રિયતમા
• ૪૯ એક પત્ર
• ૫૦ રંગીન ફરેબ (મુક્તક)
• ૫૧ ઉપમા (મુક્તક)
• ૫૨ જરૂર હતી
• ૫૩ કલાકૃતિ (મુક્તક)
• ૫૪ કવન થઇ જાય છે
• ૫૫ તકદીર રાખું છું
• ૫૬ કોઈના વિચારો
• ૫૭ ધબકાર જેવો...
• ૫૮ રોટી (મુક્તક)
• ૫૯ અનાદર લાગે છે
• ૬૦ હકદાર લાગે છે
• ૬૧ પ્રસંગ નાચે છે
• ૬૨ દેખાતા નથી?
• ૬૩ આકાર હોય છે
• ૬૪ કૃષિકાર
• ૬૫ મજૂર જાગે છે
• ૬૬ રાફડાના વાસીને
• ૬૭ કંકણ જોતી (મુક્તક)
• ૬૮ શૈશવ (મુક્તક)
• ૬૯ ઉત્તર નથી
• ૭૦ જખ્મો હસી રહ્યા છે
• ૭૧ અમાસ આજે!
• ૭૨ દીદાર બાકી છે!
• ૭૩ સુમાર જાઉં છું
• ૭૪ સાચો કવિ
• ૭૫ ઉલ્લેખ (મુક્તક)
• ૭૬ વિધિ (મુક્તક)
• ૭૭ ગુલાબના છોડ
• ૭૮ ઝિન્દાબાદ હિન્દુસ્તાન
• ૭૯ શે ધીરજ ખૂટી ચાલી?
• ૮૦ કોણ ગયું ચાલી?
• ૮૧ મુક્તિના વ્રતધારી
• ૮૨ શહીદને
• ૮૩ મેઘાણી

સ્વાગત ગીત

⁠આઢયતાથી પર, સરળ અને નિખાલસ એવા ગનીભાઈ દહીંવાલાનાં હ્રદયસ્પર્શી કાવ્યોનો આનંદ કેટલાય મુશાયરાઓમાં મેં માણ્યો છે. ટૂંકામાં ઘણું કહેવું એ મોટી કળા છે. બ્રહ્માંડને પિંડમાં સમાવવા બરાબર એ કળા સર્વને સાધ્ય નથી, સહજ પણ નથી. ગનીભાઈને એ કળા વરી છે. હૃદયના મર્મને સ્પર્શતી એમની બાની ગીત ગાતી અને કલ્લોલ કરતી “ગાતાં ઝરણાં” રૂપે સાકાર બને છે. નિરાકારને ભજતો માનવ આ રીતે સાકારને પૂજે છે અને સાકારમાંથી નિરાકારમાં સંચરે છે.

⁠એમનાં “ગાતાં ઝરણાં”માં જે કોઈ નિમજ્જશે તે વૈખરીમાંથી પરામાં પ્રવેશશે અને નિગૂઢ આનંદ માણશે. “ગાતાં ઝરણાં” માટે મારું આ સ્વાગતગીત છે.

—ઓમકારનાથ ઠાકુર
૬-૬-૧૯૫૩