ગુજરાતી નારીસંપદા : કવિતા/માદળિયું

માદળિયું

લિપિ ઓઝા

⯐

બેઠો છે દરબાર ભરી ડર, માદળિયામાં!
કેમ પ્રવેશે કોઈ ઈશ્વર માદળિયામાં?

આડા-અવળાં થોડાં અક્ષર માદળિયામાં,
ટાંકાથી સિવાયો ઠાકર માદળિયામાં.

હાથ અડાડું ત્યારે થોડું ભીનું લાગે,
કોણ રડે બેસીને અંદર માદળિયામાં?

ડચકાં ખાતાં પણ રાખ્યું સજ્જડ મુઠ્ઠીમાં,
નક્કી જીવ ભરાયો આખર માદળિયામાં.

સંજોગોને માફકસર વેતરવા માટે,
શું લાગે છે, હોય છે કાતર માદળિયામાં?

ભૂખ્યા પેટે રસ્તા ઉપર નીંદર આપે!
છે બેઘરનું આલિશાન ઘર માદળિયામાં.

રોજ અકારણ થાય કઠણ એ થોડું-થોડું,
બનતાં જાય અભરખા પથ્થર માદળિયામાં.

ગાંઠ ખૂલે તો પાછાં એ ભૂતાવળ બનશે,
ધરબી દીધા છે ઊંડા ડર માદળિયામાં.

કોઈ તો છે જે હારેલાની હામ બને છે,
અલ્લા, ઈશુ અથવા શંકર માદળિયામાં.

નક્કર સોનાના આભૂષણ ફિક્કા પાડે,
ચમકે શ્રદ્ધાનાં કૈં જડતર માદળિયામાં.

એને પહેરી છાતી છપ્પનની લાગે છે,
જાણે સંતાડ્યા હો બખ્તર માદળિયામાં.

***