ધીરેન્દ્ર મહેતાની કવિતા/દોહરાવલિ

૨૩.
દોહરાવલિ

વાવી દીધું ઝાડ આ, જો એનો વિસ્તાર,
આવી પૂગ્યા જીવ કૈં, જોડ્યા તારેતાર,
⁠*
પંખી ઊડ્યું આભમાં, પાન ધરાને અંક,
ફંફોસે શું ઝાડ આ, હાથ હલાવી રંક!
⁠*
અણધાર્યું આ શું ખર્યું, પીછું છે કે ફૂલ?
આંખોને મીંચી રહું ભેદ મહીં મશગૂલ!
⁠*
જો, આ ગરમાળા ગરે, મ્હોર્યાં છે ગુલમોર,
સૂરજનાં કિરણો ખરે; આતશબાજી ઓર!
⁠*
કાંઠે બસ ઊભા અમે, નદી નહિ રોકાઈ,
રેતી ને પગલાં રમે, ભીનપ મળશે ક્યાંય?
⁠*
કોણ જુએ છે ચાસને, સહુ કોઈ દેખે મોલ,
જો સાંભળ તું શ્વાસને તો આવીને બોલ.