યોગેશ જોષીની કવિતા: Difference between revisions

← Older edit Newer edit →

VisualWikitext

@@ Line 202: / Line 202: @@
 ‘હવે છાપું પછી વાંચજો, પહેલાં ચા પી લો.’ કહીને
 મારા હાથમાંથી છાપું ઝૂંટવી લે ને કલ્પના!
+</poem>
+== બાવળ ==
+<poem>
+મને કોઈ જ ફેર નથી લાગતો
+તારી યાદમાં અને બાવળમાં.
+હું તો
+બાવળની આસપાસ
+સૂતરના એકસો ને આઠ આંટા
+વીંટીને કહું છું;
+મને કલ્પનાની વેદના આપ!
+તમે ક્યારેય નહિ જોયો હોય
+બાવળને ખળખળ વહેતો
+કે ગ્રીષ્મના તડકાને શૂળો ભોંકતો.
+બાવળ તો
+મારી જેમ જ
+વરસાદ વગર પણ જીવ્યા કરે
+બાવળ તો મારી પાંપણને શેઢે
+એને તો સાત લાખ જન્મોની કથાય
+આંગળીને વેઢે
+બાવળ રણમાં જ ઊગે એવું નથી
+એ તો ક્ષણમાંય ઊગે
+હથેળીમાંય ઊગે
+આંખોમાંય ઊગે
+પગમાંય ઊગે
+ને લગભગમાંય ઊગે
+બાવળ તો
+વહી જતી ક્ષણોને અટકાવે
+ને સમયને તો શૂળ પર લટકાવે
+જો બાવળનો સાથ હોય તો
+ક્ષણનો સમુદ્ર થાય
+નહિતર
+ક્ષણ પણ બની જાય રણ
+બાવળ તો ઝાંઝવાની ડાળ
+બાવળ તો હરણાંની ફાળ
+બાવળ તો ગૂંથ્યા વગરની જાળ
+બાવળ તો પાણીની પાળ
+બાવળ તો ભલું થયું ભાંગી જંજાળ.
+બાવળ ક્યારેય માગે નહિ
+ઉછીનાં ગાન કે પાન
+બાવળ તો
+ભયંકર વંટોળનેય ઊભો ને ઊભો ચીરી નાંખે
+ને લોહીલુહાણ વંટોળ
+ઊભી પૂંછડીએ ચીસો પાડતો ભાગે.
+એક એક ક્ષણને
+એકઠી કરી
+સુંવાળી રેશમ જેવી બનાવી
+કરોળિયો જાળું બાંધે તે બાવળ.
+મધરાતે કડાકા સાથે વીજળી થાય ત્યારે
+આભના અંધારમાં જે દેખાય તે બાવળ.
+તને સ્પર્શું ત્યારે
+તારી હસ્તરેખાઓ ગૂંચવાઈ જવાનું કારણ તે બાવળ.
+બાવળ તો
+બારે માસ રણમાં ઊભો રહી તપ કરતો ઋષિ
+બાવળ તો
+હંમેશાં માગતો રહ્યો છે ધરાની ધગધગતી વેદનાને
+એથી જ તો
+આકાશ પણ હેઠું ઊતરી આવે છે–
+બાવળમાં આરપાર સમાઈ જવા.
+બાવળ તો
+વેદનાનો દેવ.
+પ્રેમ અને વેદના
+પંખી અને પીંછાં જેટલા જ નિકટ છે.
+પ્રેમને પામવા તો
+પાંખો ફફડાવતાં રણની રેતીમાં નાહવું પડે
+આપણા નામને કાંચળીની જેમ ઉતારી નાખવું પડે
+બાવળની શૂળ પર
+એક પગે ઊભા રહી તપ કરવું પડે.
+કલ્પના,
+જ્યારે તારી ખૂબ જ યાદ આવે છે ત્યારે હું
+દોડતો જઈને ભેટી પડું છું–
+આંગણે વાવેલા બાવળને.
+એને મારાં આંસુઓથી ભીંજવી નાખું છું
+અને
+એક માટીના કોડિયામાં રૂની વાટને બદલે
+મારા હૃદયને મૂકી
+દીવો પેટાવી
+બાવળને પ્રાર્થના કરું છું—
+મને
+કલ્પનાની વેદના આપો,
+હે વેદનાના દેવ!
 </poem>
 <br>
 <center>&#9724;</center>
 <br>