કાવ્ય-આચમન શ્રેણી – ચંદ્રકાન્ત શેઠ/૪૨. ‘બાર ઉન્મેષિકાઓ’માંથી

૪૨. ‘બાર ઉન્મેષિકાઓ’માંથી

ચંદ્રકાન્ત શેઠ

<poem> ૧ આકાશનાં મોતી તો

મળી ગયેલાં માટીમાં;

પાછાં બંધાઈને આવ્યાં બહાર,

ઝબક્યાં ડૂંડે ડૂંડે.

૨ શું તારો જ ખર્યો છે? જોનારનું તો આકાશ પણ ખરી ગયું,

આંખમાંથી!

૩ નાવ ભાંગી ખડક પર, ને મોજું ભાંગ્યું કાંઠે, ને એ જોતાં જ ભાંગ્યું આકાશ

મારી અંદર દરિયે!

૪ અંદર હચમચી ગયાં છે મૂળિયાં, પાન, ફૂલ, ફળના નહીં;

ખાલીપાના ભારે!<poem>

(જળ વાદળ ને વીજ, ૨૦૦૫, પૃ. ૭૯)