અર્વાચીન ગુજરાતી કાવ્યસંપદા/સુન્દરમ્/મેરે પિયા !
મેરે પિયા !
સુન્દરમ્
મેરે પિયા મૈં કછુ નહીં જાનૂં,
મૈં તો ચુપચુપ ચાહ રહી.
મેરે પિયા, તુમ કિતને સુહાવન,
તુમ બરસો જિમ મેહા સાવન,
મૈં તો ચુપચુપ નાહ રહી.
મેરે પિયા.
મેરે પિયા, તુમ અમર સુહાગી,
તુમ પાયે મૈં બહુ બડભાગી,
મૈં તો પલ પલ બ્યાહ રહી.
મેરે પિયા.
(યાત્રા, પૃ. ૧૮૨)