ગુજરાતી નારીસંપદા : કવિતા/આંગણું

આંગણું

ગાયત્રી ભટ્ટ

⯐

વાત સૌ સમજી ગયું છે આંગણું,
આખું ઘર વાંચી ગયું છે આંગણું.

બાળપણની યાદ આવી ગઈ હશે,
એટલે પલળી ગયું છે આંગણું.

દાદીમાએ વારતા માંડી જ ત્યાં,
ઓટલે બેસી ગયું છે આંગણું.

મોભના માથે પસીનો જોઈને,
એકદમ થાકી ગયું છે આંગણું.

દ્વાર છત દીવાલ સૌ ફફડી ઊઠ્યાં,
સ્હેજ જો ધ્રૂજી ગયું છે આંગણું.

એક રસ્તો એ રીતે અહીંથી ગયો,
સાથમાં ચાલી ગયું છે આંગણું!

હું સમયસર ઘર અગર પ્હોંચી નહીં,
શોધમાં દોડી ગયું છે આંગણું.

એક જણની રાહ જોઈ જોઈને,
આખરે ઊંઘી ગયું છે આંગણું.

***