નયન હ. દેસાઈની કાવ્યસંપદા/સૂરતનો વરસાદ

સૂરતનો વરસાદ

પતરે ટપાક્ક ટપ્પ છાંટા પડે ને પછી નળિયાં ખટાક્ક ખટ્ટ તૂટે
⁠સૂરતનો એવો વરસાદ
બારીમાંથી કૂદે ભફાંગ કરી વાછટને
⁠વીજળી વેરાય મૂઠે મૂઠે... સૂરતનો ૦

પહેલાં તો છાપરિયા શેરીઓ ચૂપચાપ
⁠કાળા આકાશ ભણી જુએ
સૂકાંભઠ પાંદડાંઓ ગબડે ને ભીનો પવન્ન
⁠પછી જાણે પીંજાય રૂંએ રૂંએ
વાદળાં છલાંગ મારી ઊછળે ને તીર એની સાથે
⁠સટ્ટાક સટ્ટ છૂટે... સૂરતનો.

નેવાંની સાથે ભળે ઝૂલતા કોઈ હિંચકાનું
⁠આછું કિચૂડકચ્ચ એવું
સૂની હવેલીના ગોખમાંથી ચોમાસું
⁠માણે છે એકલું પારેવું
રસ્તાઓ સૂમસામ ખુલ્લા ફટ્ટાક જેમ
⁠શિવાજી શહેરને લૂંટે... સૂરતનો...