છોળ/પ્રાગડ પ્હોરે

The printable version is no longer supported and may have rendering errors. Please update your browser bookmarks and please use the default browser print function instead.


પ્રાગડ પ્હોરે


                પણે તીરે કોઈ મોરલી છેડે
પ્રાગડ પ્હોરે પાણી ભરું હું એકલડી આણી કેડે!

                ઊઘડતું હજી આભ ને સામો
                                આરોય ઘણો દૂર
                તોય તે જાણે લાગતું અહીં —
                                ક્યહીંથી ઊઠતો સૂર!
હળવી હળવી લે’રખીની સંગ મુજને રમવા તેડે!
                પણે તીરે કોઈ મોરલી છેડે…

                સુણતી બેઠી કાખમાં રાખી
                                બેડલાં નીર ભરેલ,
                અમલનું કીધ પાન — રે એવી
                                સુખદ સરતી વેળ!
ત્યહીં અચિંતું ભાંભરી ઊઠે ગોધણ સીમને શેઢે!
                પણે તીરે કોઈ મોરલી છેડે…

                થયું અસૂરું, ફફડાટે ઈ
                                પટ્ટ ઉપાડું પાય,
                પગલાં પડતાં ગામ ભણી તોય
                                ઉર વાંહે વંકાય!
(ને) ‘ચલ ચલ’ કે’તું જલ છલોછલ છલકે હેમને બેડે!
                પણે તીરે કોઈ મોરલી છેડે…

૧૯૬૦