નયન હ. દેસાઈની કાવ્યસંપદા/આ ઢળતી સાંજે...
આ ઢળતી સાંજે
આ ઢળતી સાંજે છાતી વચ્ચેથી અમને ઝરણું, હરણું કૂંધ,
ગીરવે મૂકયા શ્વાસ અમારા મહેકી ઊઠયા રજસ્વલા કો’ ફૂલને સૂંઘ્યું,
સોનાની સળીઓ વચ્ચેથી પોપટનાં ડૂસકાં રણઝણતાં સૂના મહેલમાં,
પાણીને આઘાત લાગતાં બની જાય પરપોટો એના બીજા ખેલમા,
પછી આંગળી ચીતરે પીપળો અથવા સૂરજ તો પણ રહો આંગળી,
તમે સાહ્યખા, આંસુને કરવતથી વહેરો ને બાંધો ઝાકળિયો ચહેરો,
માસ્ટર મુન્નો વન્સમોરની ગાંઠ ઉકેલે એમ ઊકલતો જાય પહેરો
પછી આખરી સીનમાં તું ગોળી મારે ને પડી જાઉં હું બની બ્હાવરી,