મંગલમ્/કોડિયું
કોડિયું
કોડિયું નાનું ભલેને હું,
રહેતું સદાયે ઝગમગતું… કોડિયું૦
સૂરજ પાસેથી શીખ સૌને મળે છે,
પથદર્શક બનનારે બળવું પડે છે,
જગ આખું બગડ્યું છે કોણ એ સુધારે,
સૌને છે કામ ખૂબ એવું વિચારે,
સામટું આવે ભલે જગનું અંધારું,
તોયે હૈયામાં હું હિંમત ના હારું,
મારાથી થાય શું એ કદી ના વિચારું,
શક્તિ મારી બધી કામે લગાડું,