પન્ના નાયકની કવિતા/કોયલના આ ટહુકે ટહુકે સાંભળું તારો સાદ

૨૧. સાવ એકલું ઝાડ

કોયલના આ ટહુકે ટહુકે સાંભળું તારો સાદ,
આંબે મહોરી મંજરી કે મ્હોરી તારી યાદ,
⁠મને સમજાતું નથી
⁠કે કોણ મ્હોરી ઊઠ્યું?
આ ખીલ્યો છે તે કેસૂડો કે ખીલ્યાં મારાં શમણાં,
ગુલમોરના રસ્તે રસ્તે જોઉં છું પાથરણાં,
⁠મને સમજાતું નથી
⁠કે કોણ ફોરી ઊઠ્યું?
વનમાં ખીલી વસંત અને મનમાં જાગ્યો તું,
ફૂલના અમને ડંખ વાગતા એનું કહેને શું?
⁠મને સમજાતું નથી
⁠કે કોણ કોરી ગયું?
⁠ચિત્ત ચોરી ગયું?