કાવ્યમંગલા/એકાંશ દે

From Ekatra Wiki
Jump to navigation Jump to search
The printable version is no longer supported and may have rendering errors. Please update your browser bookmarks and please use the default browser print function instead.
એકાંશ દે
(પૃથ્વી)

પ્રભો ! છલકતા દયા-પ્રણય શાંતિના સાગરો,
અને જગ બળ્યું ઝળ્યું તહિં ઠરે, હરે, દુઃખ તું,
કૃપાળુ ! સહુનાં; મને નગુણને વિસારી મુક્યો
કશે? વિસર વાંક, હો તવ દયાથકી અંશ દે.

ઝળે રવિ શશી અને તરલ તારકોની મહા
પ્રચણ્ડ તમ વીંધતી પ્રખર પ્રાણવંતી પ્રભા,
અહો, દિશદિશાન્તરાળ નહિ તેજહીણો ય તો
મને તમસ-લીનને તવ પ્રભા ન કાં અંશ દે?

સ્ત્રજે જગત, ને વહે સકળ ભાર ભૂમિતણો,
અને વિકળ વિશ્વનાં દુખ હરે, ઠરે વિશ્વ આ ૧૦
તુંમાં, જગત સ્થાપતી, ધરતી ને ય સંહારતી
અમેય તવ શક્તિનો મુજ ગરીબને અંશ દે.

અપાર તવ સૌમ્ય, રુદ્ર, રમણીય વ્હેતી મીઠી
સજીવન સુધાથકી સફળ જીવવા અંશ દે.
(સપ્ટેમ્બર, ૧૯૨૬)