મધ્યકાલીન ગુજરાતી કાવ્યસંપદા /અખેગીતા કડવું ૧

From Ekatra Wiki
Jump to navigation Jump to search
The printable version is no longer supported and may have rendering errors. Please update your browser bookmarks and please use the default browser print function instead.


કડવું ૧

અખાજી

(રાગ ધનાશ્રી)
ૐ નમો ત્રિગુણપતિ રાયેજી,
સર્વે પહેલો જે પૂજાયેજી;
અગમ અંગોચર જેને વેદ ગાયેજી,
તેનાં ચર્ણ ચીતવી હું લાગું પાયેજી.          ૧

ઊથલો:
ચર્ણ ચીતવી સ્તુતિ કરું ચિદશક્તિ બ્રહ્માનંદની;
અણછતો અખો અધ્યારોપ કરે તે કથા નિજ આનંદની.          ૨
ગુરુ ગોવિંદ, ગોવિંદ ગુરુ, નામ જુગમ રૂપ એક;
તેને સ્તવું નીચો નમી, કરું બુધ્યમાને હું વિવેક.          ૩

પરાત્પર પરબ્રહ્મ જે, તે મનવાણીને અગમ્ય;
તેનો લક્ષ આપી શકે તે, તે માટે ગુરુ તે બ્રહ્મ.          ૪

શ્વાન સૂકર બિડાલ ખર, તેના ટોળમાંનો જે જંત;
તેને મૂકે હરિ કરી, જેને મળે સદ્ગુરુ સંત.           ૫

ગુરુમહિમા છે અતિ ઘણો, કો સમઝે સંત સુજાણ;
તે ગુરુ ગોવિંદ એકતા ભજે, જેને લાગ્યાં સદ્ગુરુ બાણ.          ૬

જ્યમ રવિ દેખાડે રવિધામને, ત્યમ ગુરુ દેખાડે રામ;
તે માટે હરિ તે ગુરુ, ગુરુગોવિંદ એવું નામ.          ૭

ચાંહીન સમી તે સંતની, જે ગુરુગોવિંદ એકતા ભજે;
જ્યમ બીબામાંહે રસ ભર્યો, વણઘડ્યે રૂપ નીપજે.          ૮

જ્યમ સૌવર્ણ કેરી મોહોર માંહે, અન્ય મુદ્રા છે અતિ ઘણી;
ત્યમ ગુરુભજનમાં સર્વ આવે, જો મન વળે ગુરુ ચર્ણ ભણી.          ૯

જ્યમ બધિર ન જાણે નાદસુખ, સ્વાદ નોહે રસના વિના;
ત્યમ ગુરુ વિના હરિ નવ મળે, જ્યમ ભોગ ન પામે નિર્ધના.          ૧૦

કહે અખો: સહુ કો સુણો, જો ટાળવા હીંડો જંતને;
એ આરતશું ઉરમાં ધરો અને સેવો હરિ-ગુરુ-સંતને.          ૧૧