કંદરા/હઠ

હઠ

સપાટી - સપાટી રમતાં રમતાં
છેવટે હું થાકી ને મને થયું
ચાલને, ખીણમાં પડું!
તો ખીણ પણ એટલી બધી ઊંડી
કે હજીયે અંત જ નથી આવતો.
રસ્તામાં ઝાડ-પાંદડાં હસ્યાં કરે.
હું તો ખેર, ક્યારેકેય,
તળિયે પહોંચીને રહીશ.
પણ આકાશે મને જોવા ઊભાં રહેલાં
પવનદેવ અને ચકરાવો લેતાં
થંભી ગયેલી સમડીને કહો કે એ જાય.
મારો શ્વાસ બંધ નહીં થાય.
એ જ મારી નિયતિ છે.
માત્ર ઈકરસ જ સાહસી હતો
એવું કોણે કહ્યું?
મેં પણ હઠ પકડી છે —
ખીણના તળિયાને જોવાની.