કાવ્ય-આચમન શ્રેણી – ન્હાનાલાલ/૧. પ્રાણેશ્વરી (અર્પણ કાવ્ય): Difference between revisions

From Ekatra Wiki
Jump to navigation Jump to search
(Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|૧. પ્રાણેશ્વરી (અર્પણકાવ્ય)|}} <poem> પ્રાણેશ્વરી ! વ્રતિનિ જીવ...")
(No difference)

Revision as of 08:23, 13 June 2022


૧. પ્રાણેશ્વરી (અર્પણકાવ્ય)

પ્રાણેશ્વરી ! વ્રતિનિ જીવનસાથની હો !
કીધું પ્રયાણ મુજ સંગ ભવાટવીમાં :
ત્હેં પોષી આત્મકલી પાંખડીઓ ઉઘાડી,
ખીલી કંઈક, કંઈ ધૂળ વિશે ખરી તે.
ખીલી પ્રકાશ ચૂમતાં પ્રભુની પ્રભાના,
કે હા ! ખરી જડ વિશે જડભાવ પીતાં,
ગેબી સુગન્ધ સઉ પાંદડીએ ઉડાવ્યો,
ત્હેનો રચી રસિક ! હાર વધાવું ઉર.
આજે સુદિન તુજ નામિની પૂર્ણિમાનો :
જો ! ફોડ્યું મેઘપટ કોકિલની કલાએ;
કીકી સમું ધરી શશાંક, ભ્રકુટી પાડી,
ઊગ્યો પ્રફુલ્લ અમીવર્ષણ ચન્દ્રરાજ.
પૂજ્યો શશી, પૂજું ત્હને રસની સુગન્ધે,
પૂજી પ્રકાશું મુજ અન્તર કેરી વાંછા :
આ ચન્દ્રિકા સમ મનોહર ને વિશાળ,
કલ્યાણકારી, ઊંડી આશિષથી ભરેલું,
તે પુણ્યશુદ્ધ, મૃદુ, ઉજ્જ્વલ, વ્હાલરંગી,
તું હાસજે તુજ અલૌકિક એક હાસ્ય.
માણેકઠારી પૂર્ણિમા, સં. ૧૯૫૮
(કવિ ન્હાનાલાલ ગ્રંથાવલિ ઃ ૧, ખંડ-૧, ઊર્મિકાવ્યો, સં. ઉષા ઉપાધ્યાય, પૃ. ૩)