કાવ્ય-આચમન શ્રેણી – હરિકૃષ્ણ પાઠક/૩૦. મારે તો

From Ekatra Wiki
Revision as of 11:11, 14 December 2021 by MeghaBhavsar (talk | contribs) (Created page with "{{SetTitle}} {{Heading|૩૦. મારે તો| }} <poem> (શાર્દૂલવિક્રીડિત) મારે તો કંઈ કેટલાં અણગ...")
(diff) ← Older revision | Latest revision (diff) | Newer revision → (diff)
Jump to navigation Jump to search


૩૦. મારે તો

(શાર્દૂલવિક્રીડિત)

મારે તો કંઈ કેટલાં અણગણ્યાં આ કામ આટોપવાં,
ઈંઢોણી તકિયા-ગલેફ ભરવાં, માડી કરે કેટલું?
વાતો ક્યાંક કશીક છાની-છપની શીયે રહે ચાલતી,
મોભારે ઘરને ભલે ઘડી ઘડી બોલ્યા કરે કાગડો!

આખુંયે ઘર, શેરીના જણ બધાં ને ગામના ગોંદરા
આવું-જાઉં જરી અહીં-તહીં હવે, ઝાંખે નવા ભાવથી.
આછાં ગીત અધૂકડાં ગણગણું દાદી તહીં પૂછતીઃ
જો, આ કંગન-હાર-કુંડળ નવાં, જો ઘાટ કેવા ઘડ્યા!

મારે તો ઘણુંયે અહીં જ વસવું ભાંડુ તણી ભીડમાં,
તોયે ક્યાંક અદીઠ કોક જગનું એકાન્ત ટ્‌હૌકી જતું.
ધોળાતું ઘર ધોળ-મંગળ થકી, વાને ચડે વ્હાલ કંઈ,
હૈયામાં થડકો પડે અણઘડ્યો ઢોલી તણી દાંડીએ.

સારું લ્યો, અવ લેણ-દેણ સઘળી આઘે રહી પૂરશું;
વ્હાલાંને મળશું કદીક, સ્મરશું સાધુ સમા બાપુને.
રૂંગું આજ બધું સમાવું મનમાં, ઊંચે જરી જોઉં ત્યાં
દાદાની છબિયે અદીઠ વરસે આંસુ અને આશિષો!
(જળમાં લખવાં નામ, પૃ. ૧૪૨)