કોડિયાં/ઝંઝાવાત

From Ekatra Wiki
Jump to navigation Jump to search
ઝંઝાવાત



ભાંગો ભોગળ! ભાંગો ભોગળ!
          ખોલો બારીબારણાં!
સૃષ્ટિના તાંડવ મહીં તમ તાલ પૂરો!
          સાદ દે મ્હેરામણા!
આભ ચંદરવો,
          ઝણે સંગીત સાગરતાર:
પાનખરનાં ઓઢણાં,
ઝંઝાનિલે નિજ નૃત્ય માંડ્યું
          પૃથ્વીને પગથાર:
વન-ચમન ગાય હુલામણાં!
સૃષ્ટિના તાંડવ મહીં તમ સાથ પૂરો!
          સાદ દે મ્હેરામણા!
મયૂર નાચે મત્ત હૈયે,
          આભ પંખે પાથરી;
કપોત કૂજે કુંજેકુંજે
પાંખમાં પાંખો વણી;
આમલીની ડાળ વીંઝે વીંઝણા!
સૃષ્ટિના તાંડવ મહીં તમ તાલ પૂરો!
          સાદ દે મ્હેરામણા!
શિરિષતરુના શુષ્ક ઘૂઘરે,
          અનિલ બાજે ખંજરી;
સહકાર સુંદરીઓ હસી હસી,
          દાંત વેરે મંજરી.
શાલવનનાં પર્ણ ગાય ગધામણાં!
સૃષ્ટિના તાંડવ મહીં તમ તાલ પૂરો!
                   સાદ દે મ્હેરામણા!
શુષ્ક, ક્ષીણ, વિદીર્ણ,
                   જીર્ણ નીછે ખરે —
વિશ્વસંગીતમાં બસૂર જે,
                   સૃષ્ટિનૃત્યે તાલ જેના ના પડે!
નવ વિભવ ને નવ સૃજનમાં અળખામણા!
સૃષ્ટિના તાંડવ મહીં તમ તાલ પૂરો!
                   સાદ દે મ્હેરામણા!
નિસર્ગ નાચ્યો,
                   શુષ્ક પર્ણ સરી પડ્યાં;
પૃથ્વી નાચી,
                   માટીના થર ઊતર્યા;
          વ્યોમ નાચ્યું,
          હૃદય ડૂમા આંસુડાં થઈ ઓગળ્યા:
એક માનવ ના ઊઠ્યા, એને મીઠી આત્મપ્રતારણા!
સૃષ્ટિના તાંડવ મહીં તમ તાલ પૂરો!
                   સાદ દે મ્હેરામણા!
ભાંગો ભોગળ, ખોલો બારીબારણાં!
          સાગર પુકારે સાદ:
સાંકળ સહુ ખખડાવી જાય સમીરણા.
          ઝાડ જાગે, શુષ્ક ત્યાગે,
          પંખી પ્રાણી નાચતાં;
પણ માનવી ધડ ધડ કરી
          નિજ દ્વારબારી વાસતાં.
એને રૂઢ વ્હાલું: મૃત્યુનૃત્ય બિહામણાં!
સૃષ્ટિના તાંડવ મહીં તમ તાલ પૂરો!
                   સાદ દે મ્હેરામણા!
15-2-’32