ધ્વનિ/મારું મન બન્યું આજ પાગલ

૨૧. મારું મન બન્યું આજ પાગલ

⁠મારું મન બન્યું આજ પાગલ,
આષાઢ કેરા વાયરે દોડે
⁠આભ ઘેરી જ્યમ બાદલ.

ધૂળની ધરે ડમરી, ઝરે
⁠ક્યાંક અવિરમ હેલી,
વનમાં પેલાં વિહગ ભેળું
⁠જઈને કરે કેલિ,
કોઈની નેણે વીજ ભરે, ને
⁠કોઈનાં લૂછે કાજલ.

પ્હાડમાં ગાજે ઘોર ને તો યે
⁠વાંસની વાય છે વેણુ,
કૈંક અડીખમ તોડતું, ચૂમે
⁠કોઈની ચરણ રેણુ,
ચાંદની કેરાં જલ ડો’ળે ને
⁠દાખવે ગગન તારલ.

આજ તો ઘેલું મન મારું આ
⁠કોઈ ન માને બાધા,
આકુલ એના પ્રાણની જાણે
⁠કોઈ મળી ગઈ રાધા,
જગ-જમુના-તીર હો નાચે
⁠આજ બની ઘન શ્યામલ.
૧૧-૬-૪૭