View source for ધ્વનિ/કાયાને કોટડે બંધાણો

{{SetTitle}}

{{Heading|૩૯. કાયાને કોટડે બંધાણો}}

{{Block center|<poem>
કાયાને કોટડે બંધાણો 
{{gap}}અલખ મારો લાખેણા રંગમાં રંગાણો. 

કોઈ રે જ્યાં નહોતું ત્યારે નિજ તે આનંદ કાજે 
{{gap|4em}}ઝાઝાની ઝંખનાએ કીધી, 
ઘેરાં અંધારકેરી મૂંગી તે શૂન્યતાને 
{{gap|4em}}માયાને લોક ભરી લીધી. 
{{right|અલખ મારો૦}}

અનાદિ અંકાશકેરી અણદીઠ લ્હેરુંમાં યે 
{{gap|4em}}રણૂંકી રહ્યો રે ગીત-છંદે. 
અંગડે અડાય એને, નયને લહાય એવો 
{{gap|4em}}પરગટ હુઓ રે ધૂળ-ગંધે. 
{{right|અલખ મારો૦}}

નજરુંનો ખેલ એણે રચ્યો ને જોનારથી જ્યાં 
{{gap|4em}}અળગો સંતાણો અણજાણ્યો, 
જાણ રે ભેદુએ જોયો નિજમાં બીજામાં, જેણે 
{{gap|4em}}પોતે પોતાનો સંગ માણ્યો. 
{{right|અલખ મારો૦}}
{{right|૩૧-૫-૪૯ }}</poem>}}
<br>
{{HeaderNav2
|previous = દૂરનો વસનારો ઓરો આયો રે 
|next = હરિ તારા ઘટના મંદિરિયામાં બેસણાં હો જી 
}}