View source for સોરઠી સંતવાણી/કલેજા-કટારી

{{SetTitle}}

{{Heading|કલેજા-કટારી|}}

<poem>
કલેજા કટારી રે 
રુદિયા કટારી રે 
માડી! મુંને માવે લૈને મારી.
વાંભું ભરી મુજને મારી, 
વાલે મારે બહુ બળકારી, 
:::		હાથુંની હલાવી રે. — માડી! મુંને.
કટારીનો ઘા છે ભારી, 
પાટા બાંધું વારી વારી, 
:::		વૈદ ગિયા હારી રે. — માડી! મુંને.
કટારીની વેદના ભારી, 
ઘડીક ઘરમાં ને બા’રી; 
:::		મીટ્યુંમાં મોરારી રે. — માડી! મુંને.
દાસી જીવણ ભીમને ભાળી; 
વારણાં લીધાં વાળી વાળી; 
દાસીને દીવાથી રે — 
:::		માડી! મુંને માવે લૈને મારી.
</poem>

<center>'''[દાસી જીવણ]'''</center>
<br>
{{HeaderNav2
|previous = દર્શન દે!
|next = કેને રે પૂછું!
}}