View source for ગુજરાતી ટૂંકી વાર્તાકોશ/પ/પ્રસાદજીની બેચેની

{{SetTitle}}
{{Heading|પ્રસાદજીની બેચેની|સુન્દરમ્}}
'''પ્રસાદજીની બેચેની''' (સુન્દરમ્; ‘ઉન્નયન’, ૧૯૪૫) વેશ્યાગમનના અનુભવે ને વેશ્યાઓ સાથે શરીરસુખ માણ્યા પછી હંમેશ સ્વસ્થ ને પ્રસન્ન રહેતા શિવપ્રસાદજી એક વેશ્યા સાથે શરીરસુખ માણ્યા પછી એ વેશ્યાના ‘યા રહીમ! યા રસૂલ' શબ્દોથી કેમ બેચેન બની જાય છે તેનું આલેખન લેખકે કર્યું છે. શિવપ્રસાદજીના અંતરાત્માને ઢંઢોળવામાં આ વાક્ય નિમિત્ત બને છે. વાર્તાનું અંતિમ વાક્ય પણ દ્યોતક છે.		જ.<br>
{{right|'''ચં.'''}}<br>
{{HeaderNav2
|previous =  પ્રતીતિ
|next =  પ્રોફેસર: એક સફર
}}