ગુજરાતી અંગત નિબંધો/ચીંચપોકલી: Difference between revisions

{{SetTitle}}

{{Heading|૧૮<br>ચિંચપોકલી – ગીતા નાયક|}}

{{Poem2Open}}   

ચિંચપોકલી મનમાં કે મોટેથી બોલવાની મજા પડે છે. મુંબઈ શહેરનાં જેટલાં પરાં એટલાં સ્ટેશન. કોઈ પણ સ્ટેશનનું નામ બોલતાં રોમાંચ નથી થતો જેટલો ચિંચપોકલીના ઉચ્ચારથી થાય છે. મારું ગામ, મારી જનમનાળ ઘાટકોપર. વહાલું નામ છે એનું, તોય એના ઉચ્ચારમાં ચિંચપોકલીનો આનંદ ગાયબ જ રહે છે. આ વાતે ક્યારેક થોડીક ઈર્ષા થઈ આવે છે.

થાકેલાં શરીર પડતાંની સાથે ઘસઘસાટ ઊંઘવા માંડે. એમને સૂતાં જોઈ થાય, અહીં સૂતેલા અને પડખેના કબ્રસ્તાનમાં પોઢેલા વચ્ચે શો ફરક? ગણવો હોય તો ધબકારાનો ગણી શકાય. સાવ પાસેથી દોડી જતી ટ્રેઇનોની ચીસો થાક્યાપાક્યાની ઊંઘમાં મજાલ છે ખલેલ પાડે? ભોંઠી પડતી ટ્રેઇન અંધારામાં સરકવા માંડીઃ હું ચિંચપોકલીથી દૂર જતી હતી કે નજીક?

{{Poem2Close}}

<br>

{{HeaderNav2