ધ્વનિ/જૂઈની મ્હોરી વેલ

૩૪. જૂઈની મ્હોરી વેલ

જુઈની મ્હોરી વેલ,
⁠હો મારે મંદિરે
⁠જુઇની મ્હોરી વેલ.

નીલમ એની પાંદડી, એનાં
⁠નમણાં ધવલ ફૂલ,
શિવ જટામાં જાહ્નવી જેવાં
⁠સોહ્ય છે રે અણમૂલ;
જોઈને એને રીઝતાં ભૂલું
⁠બકુલ, ભૂલું કેળ.

પાતાળ કેરાં જલથી વિમલ
⁠રસિયાં સકલ અંગ,
વ્યોમનાં ઝીલી તેજ હો તરલ
⁠મલકી રહ્યા રંગ,
વેણ નહિ, નહિ ટહુકો તોયે
⁠ગીતની રેલંછેલ.

સુરભિની તે ચાલનું મધુર
⁠મેં સુણ્યું શીંજન
પ્રાણને મારગ ઉરને મીઠું
⁠કરતી આલિંગન :
રાન વેરાને, વરષા જેવી
⁠જલભરી ઝૂકેલ.
૧૯-૩-૪૯