ધ્વનિ/હરિ તારા ઘટના મંદિરિયામાં બેસણાં હો જી

૪૦. હરિ તારા ઘટના મંદિરિયામાં બેસણાં હો જી

હરિ તારા ઘટના મંદિરિયામાં બેસણાં હોજી.
⁠હરિ હું ય એ જ ઘરનું બાળ,
⁠તારા ઓરડાની ભાળ,
⁠આદુનાં વિજોગી તો ય આપણે,
⁠આપણ બેની અંતરિયાળ
પડદા પડ્યા છે કિનખાબના હોજી.

હરિ તારે એારડે અગરુની ઊડે ફોરમો હોજી.
⁠હરિ એના ધૂપનો બહાર,
⁠આવે અહીં વારવાર,
આખા યે વરમાંડ મહીં વ્યાપતો;
મારા સુખનો નહિ પાર,
⁠કાળજે અમલ ચડે કારમો હોજી.

હરિ મારે પ્રાણને એકતારે ગીત ઊપડ્યાં હોજી.
⁠હરિ મારી ભાંગીતૂટી વાણ,
⁠આઠે પ્હોર એનો જાણ,
શબદ ઘુંમટ મહીં ગું જ તો;
⁠એના સૂરમાં અભાન
⁠આયખાને અમરત લાધિયાં હોજી.

હરિ તારા ઓરડાનાં હજી બંધ બારણાં હોજી.
⁠હરિ એને પડદાની આડ,
⁠નયને તિમિરની વાડ,
ક્યારે રે મંગળ વેળ આવશે
⁠ધરશે તેજનો ઉઘાડ?
⁠કાળના અવધાને માંડી ધારણા હોજી.
૧૯-૧૦-૪૫