નીતા પટેલ ‘નવલ’
⯐
માણસમાંથી મળતો માણસ,
તોયે ભીતર રડતો માણસ.
માણસ-માણસ રમતો માણસ,
ખાલી-ખાલી જડતો માણસ.
આમ જુઓ તો સુખનો સાગર,
તોયે દુઃખમાં સડતો માણસ.
લીલા-પીળાં કપડાં પહેરે,
અંદર કાળો પડતો માણસ.
ખુદથી ખુદ પર પથ્થર બનતો,
અમથો-જુલમ કરતો માણસ.
***