ગુજરાતી નારીસંપદા : કવિતા/મા

મા

ધીરુબહેન પટેલ

⯐

મા
જગતભરના કવિઓએ
પ્રશંસાનાં પુષ્પોમાં દાટી દીધી તને.
સુગંધના એ દરિયામાં તણાઈ ગઈ તું
ને ભૂલી ગઈ કે તું માત્ર માતા નથી
છે એક વ્યક્તિ જેનું કંઈક કર્તવ્ય છે.
પોતાની જાત પ્રત્યે
તેમાંયે ઋષિમુખે સાંભળ્યું
કુપુત્રો જાયેત કવચિદપિ કુમાતા ન ભવતિ’
ત્યારે તો સાત જન્મનો નશો ચડ્યો તને!
અન્યાય અપમાન ને અવહેલનાની વર્ષા
છોને કરે સદાયે-ખમા મારા લાલને!
‘સુમાતા’નું કાષ્ઠફલક ગળે લટકાવીને
કંગાલિયતથી જીવ્યા કરીશ સદાયે
કે ખોલીશ કદી નયન?
વયસ્ક સંતાનની માતૃનિર્ભરતા
નથી નથી એ પ્રકૃતિની દેણ
છે જટિલ માનવસંસ્કૃતિની વધુ એક બેડી
ચકચકિત રૂપાળી ચાંદીની સોનાની
તોયે બેડી!
રૂધિરનો પ્રવાહ પણ એકમાર્ગી નથી
હોય તો જીવન અટકી જાય.
સ્નેહનો પ્રવાહ શા સારુ એકમાર્ગી?

***